Reklama

Aspekty

Peregrynacja obrazu św. Józefa

Kalendarium peregrynacji obrazu św. Józefa Kaliskiego w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej

7 marca – diecezjalna pielgrzymka mężczyzn do Kalisza

8 marca – Głogów – parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Reklama

9 marca – Wschowa – parafia św. Józefa

10 marca – Sława – parafia św. Michała Archanioła

11 marca – Głogów – parafia św. Mikołaja

Reklama

12 marca – Szprotawa – parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

13 marca – Łęknica – parafia św. Barbary

14 marca – Lubsko – parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

15 marca – Gubin – parafia Matki Bożej Fatimskiej

16 marca – Nowogród Bobrzański – parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

17 marca – Żagań – parafia św. Józefa

18 marca – Żary – parafia św. Józefa

19 marca – Zielona Góra – parafia św. Józefa

20 marca – Krosno Odrzańskie – parafia św. Jadwigi Śląskiej

21 marca – Cybinka – parafia Matki Bożej Częstochowskiej

22 marca – Rzepin – parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa

23 marca – Słubice – parafia Ducha Świętego

24 marca – Sulęcin – parafia św. Henryka

25 marca – Kostrzyn nad Odrą – parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła

26 marca – Witnica – parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy

27 marca – Gorzów – parafia Pierwszych Męczenników Polski

28 marca – Strzelce Krajeńskie – parafia św. Franciszka z Asyżu

29 marca – Drezdenko – parafia Przemienienia Pańskiego

30 marca – Dobiegniew – parafia św. Józefa

31 marca – Gorzów – parafia św. Józefa

1 kwietnia – Skwierzyna – parafia św. Mikołaja

2 kwietnia – Międzyrzecz – parafia św. Wojciecha

3 kwietnia – Pszczew – parafia św. Marii Magdaleny

4 kwietnia – Babimost – parafia św. Wawrzyńca

5 kwietnia – Kargowa – parafia św. Wojciecha

6 kwietnia – Zbąszynek – parafia Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny

7 kwietnia – Sulechów – parafia Podwyższenia Krzyża Świętego

8 kwietnia – Świebodzin – parafia Miłosierdzia Bożego

9 kwietnia – Zielona Góra – parafia Najświętszego Zbawiciela

10 kwietnia – Kożuchów – parafia Matki Bożej Gromnicznej

11 kwietnia – Otyń – parafia Podwyższenia Krzyża Świętego

12 kwietnia – Bytom Odrzański – parafia św. Hieronima

1 maja – Nowa Sól – parafia św. Józefa

6 maja – Międzyrzecz – parafia św. Jana Chrzciciela

7 maja – Sulechów – parafia św. Stanisława Kostki

8 maja – Żary – parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa

9 maja – Żagań – parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

10 maja – Nowa Sól – parafia św. Antoniego

11 maja – Nowe Miasteczko – parafia św. Marii Magdaleny

12 maja – Lubsko – parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa

13 maja – Przemków – parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

15 maja – Trzebiel – parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

16 maja – Jasień – parafia Matki Bożej Różańcowej

17 maja – Starosiedle – parafia św. Jana od Krzyża

18 maja – Gubin – parafia Trójcy Świętej

19 maja – Jaczów – parafia św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza

20 maja – Kostrzyn nad Odrą – parafia Matki Bożej Rokitniańskiej

21 maja – Lubniewice – parafia Matki Bożej Różańcowej

22 maja – Łagów – parafia św. Jana Chrzciciela

23 maja – Maszewo – parafia św. Wojciecha

24 maja – Czerwieńsk – parafia św. Wojciecha

25 maja – Gorzów – parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

27 maja – Zielona Góra – parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy

28 maja – Świdnica – parafia św. Marcina

29 maja – Grodowiec – parafia św. Jana Chrzciciela

30 maja – Paradyż – Wyższe Seminarium Duchowne

31 maja – Rokitno – parafia Matki Bożej Rokitniańskiej (zakończenie peregrynacji)


Kalendarium Dekanalnych Zbiórek Ministranckich:

8 marca – parafia NMP Królowej Polski w Głogowie

9 marca – parafia św. Józefa we Wschowie

10 marca – parafia św. Michała Archanioła w Sławie

11 marca – parafia św. Mikołaja w Głogowie

12 marca – parafia Wniebowzięcia NMP w Szprotawie

13 marca – parafia św. Barbary w Łęknicy

14 marca – parafia Nawiedzenia NMP w Lubsku

18 marca – parafia św. Józefa w Żarach

20 marca – parafia św. Jadwigi Śląskiej w Krośnie Odrzańskim

22 marca – parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzepinie

24 marca – parafia św. Henryka w Sulęcinie

25 marca – parafia NMP Matki Kościoła w Kostrzynie

27 marca – parafia Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie

28 marca – parafia św. Franciszka z Asyżu w Strzelcach Krajeńskich

29 marca – parafia Przemienienia Pańskiego w Drezdenku

31 marca – parafia św. Józefa w Gorzowie

6 kwietnia – parafia Macierzyństwa NMP w Zbąszynku

8 kwietnia – parafia Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie

9 kwietnia – parafia Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze

12 kwietnia – parafia św. Hieronima w Bytomiu Odrzańskim

29 kwietnia – parafia św. Stanisława Kostki w Zielonej Górze

6 maja – parafia św. Jana Chrzciciela w Międzyrzeczu

7 maja – parafia św. Stanisława Kostki w Sulechowie

9 maja – parafia Wniebowzięcia NMP w Żaganiu

10 maja – parafia św. Antoniego w Nowej Soli

18 maja – parafia Trójcy Świętej w Gubinie

25 maja – parafia NMP Królowej Polski w Gorzowie

27 maja – parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Zielonej Górze

31 maja – sanktuarium MB Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie

2019-03-04 16:15

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jasna Góra: inna niż zwykle, ale dotarła piesza pielgrzymka z diec.zielonogórsko-gorzowskiej

[ TEMATY ]

pielgrzymka

diecezja zielonogórsko ‑ gorzowska

Magdalena Pijewska/Niedziela

Inaczej niż zwykle, nie po jedenastu dniach drogi, ale zaledwie po trzech etapach wędrówki, jednak szczęśliwi, z wielką miłością do Maryi na Jasną Górę dotarła 37.piesza pielgrzymka duszpasterstwa rolników diec. zielonogórsko-gorzowskiej. Jak zwykle z modlitwą za polską wieś i w tym roku tez o ustanie epidemii i nowe powołania kapłańskie.

Jak podkreślił ks. Paweł Mydłowski, duszpasterz rolników i przewodnik to nie tylko tradycja, ale potrzeba serca. -Ten rok jest bardzo szczególny, koronawirus spowodował różnego rodzaju obostrzenia. Na początku kwietnia bp Tadeusz Lityński podjął decyzję, że nie wyruszają z naszej diecezji pielgrzymki piesze, za to robimy jednodniowe pielgrzymki do sanktuariów maryjnych, i tak było w naszym wypadku - wyjaśniał kapłan.

Pielgrzymowanie rozpoczęła Msza św. w sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Otyniu 2 lipca, bo właśnie tego dnia każdego roku pielgrzymi duszpasterstwa rolników wyruszają na Jasną Górę. Po Eucharystii wierni szli 10 km do Lipin - jak wyjaśnił ks. Mydłowski - dla uczczenia tradycji pielgrzymowania. Jednodniowe pielgrzymki odbyły się także 4 lipca ze Wschowy do Wielenia - ok. 25 km i 11 lipca z Klenicy do Otynia - 35 km.

W poniedziałek, 13 lipca pielgrzymi zgromadzili się przed częstochowskim kościołem św. Zygmunta, na początku Alei NMP, by w grupie 40-osobowej przemierzyć ten odcinek na Jasną Górę.

Na czele pielgrzymki tradycyjnie niesiono krzyż pielgrzymkowy i znak grupy. - On od 37 lat jest niezmienny, ten sam znak rozpoczynał pielgrzymowanie wiele lat temu i dzisiaj jest kontynuacja. Mimo pandemii idziemy do Matki - podkreślał ks. Przewodnik.

Wśród intencji, które nieśli pątnicy, jak zawsze szczególna modlitwa za polską wieś. - Głównie za rolników się modlimy, o dobre plony, by na polskim stole nie zabrakło chleba i innej żywności - powiedziała pani Teresa.

Bp senior Paweł Socha, który zawsze wita pątników i na Jasnej Górze przewodniczy Mszy św. podkreśla, że modlitwa za rolników jest niezwykle ważna. - Oni żywią nas i bronią, są dla nas jakby fundamentem egzystencji narodu stąd modlitwa za rolników o szczęśliwe zbiory jest bardzo potrzebna – podkreślał bp Socha. Jak zauważył przedtem w pielgrzymce tej chodziło nawet ok. tysiąca osób i ufamy, że „gdy świat wróci do normalnego życia znów będziemy mogli tu pielgrzymować”.

Oprócz modlitwy za rolników pielgrzymi nieśli też te o ustanie pandemii na świecie, o zaprzestanie deszczu na wschodzie Polski oraz o nowe powołania kapłańskie, bo jak powiedział ks. Mydłowski „w diecezji zostało tylko 15. kleryków, więc to jest dla nas dzisiaj wielki dramat”.

Pierwsza pielgrzymka organizowana przez duszpasterstwo rolników wyruszyła w 1983 roku z Klenicy. Wtedy po raz pierwszy przed Cudownym Obrazem Matki Bożej modlono się za zbiory. I tak jest co roku.

CZYTAJ DALEJ

Film o Orzechu nagrodzony!

2020-09-27 23:17

[ TEMATY ]

film

Orzech

ks. Orzechowski

mat. pras

Dobre wieści płyną do nas z Gdyni, gdzie zakończył się Filmowy Festiwal "Niepokorni Niezłomni Wyklęci". Złoty Opornik dla najlepszego polskiego filmu dokumentalnego zdobył film "Orzech - zawsze chciałem być wśród ludzi" w reż. Magdaleny Piejko i Damiana Żurawskiego.

Film, w reżyserii Magdaleny Piejko i Damiana Żurawskiego, opowiada o życiu i działalności ks. Stanisława Orzechowskiego, wieloletniego duszpasterza akademickiego, kapelana wrocławskiej “Solidarności”, głównego przewodnika Pieszej Pielgrzymki Wrocławskiej. 

Odbierając nagrodę z rąk prof. Jana Żaryna, Magdalena Piejko powiedziała, że udało się opowiedzieć zaledwie cząstkę historii z życia ks. Orzechowskiego i że ma nadzieję, że powstaną o nim inne filmy.

Fundatorem nagrody jest Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej im. Romana Dmowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego.

Archiwum Organizatorów

Magdalena Piejko

Magdalena Piejko

Więcej informacji wkrótce. 

CZYTAJ DALEJ

Różaniec: historia i teologia

2020-09-29 10:09

[ TEMATY ]

modlitwa

różaniec

modlitwa zgiętych kolan

Karol Porwich/Niedziela

Październik nazywany jest miesiącem różańcowym. Kościół w tym czasie szczególnie zaleca tę prostą i zarazem głęboką modlitwę.

  • Widać jednak, że różaniec powstawał przez wieki i nie sposób przypisać jego genezę jednemu objawieniu czy człowiekowi. Niewątpliwie jednak Zakon św. Dominika, wędrowni kaznodzieje, którzy przemarzali Europę, ogromnie przyczynił się do rozpowszechnienia tej modlitwy.
  • Interesujące są również hipotezy dotyczące pochodzenia nazwy "różaniec" (rosarium). Jedna z nich kieruje nas na Daleki Wschód, gdzie ludzie także wykorzystują jako techniczną pomoc w medytacji sznur modlitewny.

Historia różańca

Tradycja monastycznej modlitwy zwraca uwagę na ciągłą potrzebę trwania w Bożej obecności. Kolejno anachoreci, benedyktyni, cystersi, kartuzi słysząc słowa: "Nieustannie się módlcie" (1Tes 5,17), na wzór Chrystusa uświęcali poszczególne pory dnia i nocy, obok Eucharystii, rozważaniem Ojcze nasz oraz modlitwą stu pięćdziesięcioma psalmami.

Wschodni chrześcijanie, wzrastając w tradycji medytacji, wprowadzili powtarzanie wybranych słów Pisma: "Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu" czy "Panie Jezu Chryste, zmiłuj się nade mną". Czyniono to w rytm oddechu, posługiwano się często kamykami, by zliczyć ilość powtórzeń i pomóc w skupieniu.

W późniejszych wiekach różaniec połączy rozmaite tradycje, w tym także hezychastyczną modlitwę Jezusową. Na Zachodzie przy klasztorach w VIII i IX w. uczono świeckich wiernych oraz rozmaitych illiterati (analfabetów) modlitw, opartych na Piśmie Świętym, pobożnych hymnach, a przede wszystkim na Modlitwie Pańskiej. Taki zastępczy "psałterz" służył także mnichom, którzy nawet podczas pracy fizycznej mogli odmówić 150 modlitw - tyle, ile jest psalmów w Psałterzu.

Powoli powstawały różne nurty modlitwy medytacyjnej, powiązanej z kultem oddawanym Bogurodzicy. Znana nam w obecnej formie modlitwa Ave Maria ukształtowała się dopiero około XIII i XIV w., kiedy to najpierw powiązano ze sobą ewangeliczne słowa pozdrowienia anielskiego oraz słowa św. Elżbiety. Epidemie "czarnej śmierci", dziesiątkujące ludzi w średniowiecznej Europie, spowodowały, że do pozdrowienia dołączono następnie prośbę do Maryi o modlitwę za "nas grzesznych teraz i w godzinę śmierci naszej". Zdarzało się, że odmawiano pięćdziesiąt czy sto razy Zdrowaś Maryjo między innymi na pamiątkę dzieła stworzenia świata. Stopniowo utarło się stosowanie stu pięćdziesięciu wezwań do Maryi.

Interesujące są również hipotezy dotyczące pochodzenia nazwy "różaniec" (rosarium). Jedna z nich kieruje nas na Daleki Wschód, gdzie ludzie także wykorzystują jako techniczną pomoc w medytacji sznur modlitewny.

Indyjskie słowo "japamala" oznaczające "zbiór modlitw", bądź "zbiór róż" ("japa" - róża), służyło dla opisu metody modlitwy na paciorkach, która w VIII i IX wieku przeszła do islamu, a na przełomie XII i XIII wieku dalej, do chrześcijaństwa. Między innymi dominikanin Wilhelm de Nubruk, przebywając jakiś czas wśród Tatarów, relacjonuje: "Oni noszą sznury modlitewne (paternoster) tak jak my". Tradycja zachodnia podaje legendę o cystersie, któremu Maryja objawiła, że zamiast wieńca kwiatów składanego u stóp jej figury, może składać "wieniec róż" (niem. Rosenkranz; róża - kwiat symbolicznie związany z Bogurodzicą) w formie wielokrotnej modlitwy Ave Maria.

W XV wieku ostatecznie powiązano dwa wymiary: powtarzanie modlitewnych formuł oraz rozważanie tajemnic z życia Jezusa i Maryi. Obok maryjnego różańca, znane są inne jego formy. Przykładem może być Różaniec Najświętszego Imienia Jezus, odmawiany podobnie, choć odnoszący się do innych tajemnic radosnych z życia Jezusa. Ważną rolę w rozpowszechnianiu różańca odgrywają dominikanie, którzy uczą, jak się modlić, odwołując się przy tym do rozważań biblijnych. Bretoński dominikanin bł. Alain de la Roche porządkuje rozmaite tradycje i upowszechnia podział różańca (nazywa go Psałterzem Jezusa i Maryi) na piętnaście dziesiątków (jedno Ojcze nasz, dziesięć Zdrowaś) podzielonych na trzy części.

Od XV wieku rozkwitają także bractwa różańcowe, dla których pierwszy statut opracował w 1476 r. przeor dominikańskiego kościoła św. Andrzeja z Kolonii. Znamy też jeden z pierwszych obrazów różańcowych (ok. 1500 r.), przedstawiający Maryję z Dzieciątkiem trzymającym w ręku różaniec, obok których klęczą św. Dominik i męczennik Piotr z Werony; pod płaszczem opieki Maryi zgromadzeni są licznie duchowni i świeccy. Za przyczyną żyjącego w XVI w. kartuza Dominika z Prus zaczyna rozpowszechniać się legenda o św. Dominiku, który otrzymał od Maryi sznur różańcowych pereł jako broń w duchowej walce z herezją albigensów. Przez długi czas powstanie różańca kojarzono z postacią św. Dominika, który miał go "otrzymać" od samej Matki Bożej podczas objawienia.

Widać jednak, że różaniec powstawał przez wieki i nie sposób przypisać jego genezę jednemu objawieniu czy człowiekowi. Niewątpliwie jednak Zakon św. Dominika, wędrowni kaznodzieje, którzy przemarzali Europę, ogromnie przyczynił się do rozpowszechnienia tej modlitwy.

Oficjalnie jednolity Różaniec Najświętszej Maryi Panny zatwierdza papież (też dominikanin) św. Pius V w 1569 r., a później, na pamiątkę zwycięstwa chrześcijan nad Turkami pod Lepanto, ustanawia dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej. Na różańcu modli się, zalecając go jednocześnie innym, wielu papieży, między innymi Leon XIII, bł. Jan XXIII, Paweł VI, aż przychodzi czas obecnego pontyfikatu. Jan Paweł II wpisuje się w ciągłość nauki o znaczeniu różańcowej modlitwy, a w liście "Rosarium Virginis Mariae" (RVM) z 2002 r. uzupełnienia ją przez dodanie rozważań tajemnic światła.

Zarys teologii różańca

Różaniec jest modlitwą co najmniej dwupoziomową. Pierwszy poziom urzeczywistnia się przez stosowanie specjalnej techniki modlitewnej: rytmicznym powtarzaniu formuły. Dzięki melodyce i rytmowi słów, serce i umysł mogą oczyścić się z natłoku uczuć i myśli, a skoncentrować na sprawach Bożych. Przywoływanie słów Modlitwy Pańskiej czy Pozdrowienia Anielskiego pozawala, by w sercu doświadczać bardziej opieki świętych osób. Powtarzanie jest jedną z metod pomagającą przez kontemplację wspominać i uobecniać Osoby Boże, a w powiązaniu z Nimi także Maryję. Przywoływanie imienia ukochanej osoby pozwala zobaczyć, że podobnie jak w centrum modlitwy Zdrowaś Maryjo tkwi słowo "Jezus", imię Zbawiciela może przenikać nasze życie.

Nasza pamięć przywołuje ukochaną Osobę, rozmawiamy z Przyjacielem, jakby "oddychamy uczuciami Chrystusa" (RVM 15), a to powoduje zacieśnienie więzów przyjaźni. By przyjaźń wzrastała, trzeba "przegadać" wiele godzin!

Powracanie do ukochanej osoby nie nuży, ale umacnia, podobnie jak trzykrotne wyznanie miłości do Zmartwychwstałego ze strony Piotra (RVM 26). Poziom rytmicznego powtarzania jest ściśle związany z używaniem paciorków, które pomagają odmierzać rytm modlitwy i dają szansę skupienia się.

Metoda modlitwy na różańcu znajduje liczne interpretacje i omówienia, z których na uwagę szczególną zasługuje "List o Różańcu" (RVM) Jana Pawła II. Co prawda, jak uczy św. Augustyn, kiedy dzięki jakiejś metodzie kontaktujemy się z Bogiem, to w rzeczywistości nie możemy na tym spocząć. Gdybyśmy się zatrzymali na określonym sposobie kontaktu, to poprzestalibyśmy na metodzie, a nie na żywym Bogu, którego żadna droga, metoda czy forma objąć i wyczerpać nie może. Bóg jest zawsze dalej, zawsze bardziej, zawsze inaczej niż pozwalają sięgnąć możliwości jego stworzeń. Jednakże w nauce wielu mistrzów duchowych słyszymy, iż metody, o ile nie "ubóstwiają" same siebie, służą pomocą w tym, co nazwać i określić nie sposób, czyli w osobowym spotkaniu z żywym Bogiem. Więź z Chrystusem, która jest celem, może być osiągana za pomocą różnych metod, spośród których szczególnie wartościową jest różaniec.

Różaniec łączy prostotę i głębię. "Rozwinięty na Zachodzie, jest modlitwą typowo medytacyjną i odpowiada poniekąd modlitwie serca czy modlitwie Jezusowej, która wyrosła na glebie chrześcijańskiego Wschodu" (RVM 5). Poziom medytacyjnego powtarzania, zaczerpnięty z tradycji wschodniej, łączy się z rozważaniem i kontemplacją tajemnic życia Jezusa i całej Trójcy Św. oraz Maryi i innych świętych, które są przedmiotem tzw. tajemnic czterech części różańca.

Tajemnice różańca są określane mianem miniaturowej Biblii. Trudno przecenić ich rolę w kształtowaniu biblijnej świadomości katolików. Najbardziej dotyczą nauki o Jezusie Chrystusie. Dokonane niedawno papieskie uzupełnienie wypełnia pewną chrystologiczną lukę. Otóż tajemnice radosne opisują akt Wcielenia oraz dzieciństwo Jezusa. Bolesne odsyłają nas do Jego męki i śmierci. Część chwalebna przypomina o tym, że nasz Pasterz wrócił do życia i jest zmartwychwstały. Dodanie tajemnic światła rozwija wymiar chrystologiczny, wnikając w tajemnice publicznego życia Chrystusa. Ewangelii i tak nie sposób wyczerpać. Wskazanie na chrzest w Jordanie, początek znaków w Kanie Galilejskiej, głoszenie Dobrej Nowiny i wzywanie do nawrócenia, Góra Przemienienia i ustanowienie Eucharystii pomagają nam zobaczyć, że bogactwo tajemnicy Chrystusa staje przed nami otworem.

Nie jesteśmy zatem ograniczeni piętnastoma, czy nawet dwudziestoma tajemnicami różańca. Pozostajemy otwarci na nie dającą się domknąć przestrzeń głębi Bożej tajemnicy (Kol 2,2-3), tajemnicy, która przewyższa wszelką wiedzę (Ef 3,19). Gdy wspominamy, wraz z Maryją, życie Chrystusa, światło łaski pozwala nam dostrzec w Nim nie tylko Boga, ale misterium człowieka, godność jego poczęcia, narodzin, nauki, wesela, pracy czy śmierci (25).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję