Reklama

Mają internet i nie wahają się go używać

Mniszki benedyktyńskie i internet? Niewiarygodne? Siostry z Jarosławia wiedzą, jak zrobić z niego użytek. Dzięki internetowej akcji „Zrób 1 mały krok” udało im się zebrać w sumie blisko 950 tys. zł na remont zabytkowych budynków klasztornych. Odpłacają się za to codzienną modlitwą w intencji ofiarodawców

Niedziela Ogólnopolska 26/2012, str. 26-27

Paweł Bugira

Siostry Barbara i Augustyna w wyremontowanej kaplicy

Siostry Barbara i Augustyna w wyremontowanej kaplicy

Jest nas 9 sióstr: wiedziemy życie skromne, utrzymując się z emerytur 3 sióstr oraz niewielkiej pracowni haftu. Życie postawiło nas przed bardzo trudnym zadaniem. Byśmy mogły dalej żyć, modlić się i pracować w klasztorze, musimy zrobić olbrzymi remont, który wiemy, że przekracza nasze możliwości. Odkładamy wszystko, co możemy, jednak to ciągle zbyt mało” - piszą na stronie internetowej: www.zrob1malykrok.pl klauzurowe mniszki benedyktynki z Jarosławia.
- Pomysł na akcję zrodził się, gdy znalazłyśmy się w trudnej sytuacji finansowej podczas remontu budynku - opowiada koordynująca projekt s. Barbara Dendor OSB. Strona wystartowała przed rokiem. - Poprosiłyśmy darczyńców o wpłaty. Aby remont mógł być kontynuowany, potrzebowałyśmy 300 tys. zł. Liczyłyśmy, że jeśli 10 tys. osób wpłaci po 30 zł, to uzbieramy potrzebną sumę - wyjaśnia s. Barbara.

Cztery tysiące darczyńców

Reklama

Odzew był ogromny. Po 2 miesiącach na koncie była już ta kwota. Bilans pierwszego etapu akcji zakończył się sukcesem. Dzięki hojności 4 tys. darczyńców zebrano 449 443,01 zł. Na stronie internetowej zakonnice umieszczały zdjęcia ukazujące stan budynków, opisywały, jak przebiega remont, co udało się zrobić w kolejnych dniach i miesiącach.
S. Barbara zauważa, że internet jest rzeczywistością, która nie zna granic. - Apel dotarł też za granicę. Akcja pokazała, ile jest dobra w ludzkich sercach, jak ludzie są w stanie podzielić się, na miarę swoich możliwości, jeżeli widzą, że pieniądze wykorzystywane są we właściwym celu. Ludzie nam o tym piszą. Otrzymywałyśmy takie e-maile: „Siostry, jeżeli będziecie potrzebować, to powiedzcie, bo my nie wiemy, że macie takie potrzeby i dobrze, że ta akcja pokazała, że jesteście, że modlicie się”. To nas niejednokrotnie ośmiela, by poprosić o kolejną pomoc - przyznaje mniszka.
Siostry długo zastanawiały się, czy znów nie poprosić o pomoc, bowiem na remont czekał kolejny obiekt.
- Na dzień dzisiejszy możemy powiedzieć, że budynek klasztorny jest już wyremontowany. Obecnie kontynuujemy remont drugiego budynku, który był w jeszcze gorszym stanie niż pierwszy, bo w zakres prac wchodziła wymiana całego dachu. Są to obiekty zabytkowe, więc objęte pewnymi rygorami, co często zwiększa koszty - mówi s. Barbara.

Trochę historii

Trud remontu jest tym większy, że, choć klasztor w tym miejscu powstał 400 lat temu, przez ponad 200 był używany w zupełnie innych celach. Pierwsze benedyktynki na opuszczone i zaniedbane wzgórze w Jarosławiu sprowadziła w 1611 r. księżna Anna Ostrogska. Choć wiek XVII obfitował w wiele wojen, które nieraz zmuszały mniszki do ucieczki, to jarosławskie opactwo uznawane było za prężnie działające i mocno oddziałujące na miejscową kulturę duchową. Okres świetności został boleśnie zahamowany przez antykościelną politykę zaborców. W 1782 r. cesarz austriacki Józef II dokonał kasaty jarosławskiego klasztoru Sióstr Benedyktynek, a warowne opactwo zostało włączone w plan budowy „Twierdzy Jarosław” przez urządzenie w nim koszar garnizonowych. Spore straty przyniosły dwie wojny światowe. Podczas okupacji hitlerowskiej mury klasztoru służyły jako więzienie, ogród klasztorny jako miejsce straceń, kościół zaś został sprofanowany i przerobiony na stajnię dla koni. W lipcu 1944 r. wycofujący się hitlerowcy podpalili obiekty klasztorne, powodując dalsze poważne zniszczenia. Z zawieruchy wojennej wyszły one w tragicznym stanie, a dewastacja spalonego klasztoru sięgała 80 proc.: wieże kościelne bez dachów, ściany budynków podziurawione, w dolnej części przeżarte grzybem, groziły zupełną ruiną.
Po wojnie teren kilkakrotnie zmieniał właścicieli. Mieścił się tam m.in. internat dla młodzieży. Dopiero w 1990 r. opactwo znów trafiło w ręce Sióstr Benedyktynek, a 27 kwietnia 1991 r. z Przemyśla sprowadziły się pierwsze zakonnice.

Pomocna dłoń w sieci

Przed zakonnicami stoi teraz trzeci etap remontu - zagospodarowanie całego poddasza na pokoje. - Chcemy je przeznaczyć dla gości, których w klasztorze nigdy nie brak i którzy chętnie do nas przyjeżdżają. Chcemy tutaj organizować rekolekcje, różne spotkania dla młodzieży, indywidualne dni skupienia, przyjmować turystów, pielgrzymów na wspólną modlitwę i wypoczynek - mówi s. Barbara. I zaprasza w skromne progi na modlitwę i wypoczynek, aby w ten sposób odwdzięczyć się benedyktyńską gościnnością za wielkie rzeczy, które im Pan uczynił, stawiając na drodze tak wspaniałych darczyńców. - Zapowiedzcie się tylko wcześniej, abyśmy mogły wszystko odpowiednio przygotować - mówi z uśmiechem.
Na renowację czekają jeszcze 2 budynki i 3 baszty. - Zniszczeń tylu lat nie da się odbudować tak szybko. To praca na wiele lat - zauważa s. Barbara. Obecnie trwa trzeci etap zbiórki. 786 darczyńców wpłaciło do tej pory 86 718,93 zł. Aby skończyć tę fazę prac, potrzeba 250 tys. zł.
W podziękowaniu za wsparcie i hojne serce siostry zapewniają o stałej pamięci modlitewnej. - Jesteście nam potrzebni, a my swoją modlitwą wspieramy tych wszystkich, którzy nam pomagają, ale też i cały Kościół powszechny. Wiemy, że nasi darczyńcy bardzo liczą na naszą pomoc modlitewną. Świadczą o tym tysiące przesyłanych nam intencji, gdzie ludzie powierzają nam niejednokrotnie bardzo trudne sprawy drogą e-mailową, listową, telefonując i esemesując - mówią benedyktynki z Jarosławia. Na stronie internetowej znajduje się specjalna zakładka, gdzie można wpisywać swoje intencje.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

We władzy… „ekspertów”

Przy okazji pandemii dowiedzieliśmy się, jak nisko upadła nauka i jak mocno została wzięta na smycz przez wielkie koncerny farmaceutyczne.

Wkroczyliśmy w epokę z trudem maskowanej tyranii. Jeszcze mamią nas tym, że obowiązuje ustrój demokratyczny, jeszcze twierdzą, że media służą do informowania i edukacji... ale przecież dobrze już widzimy, co się wyłania z tej dwuletniej mgły. Pysk epoki jest odrażający. Oto ci, którzy posiadają zbyt wiele, postanowili zniewolić ostatecznie tych, którzy posiadają niewiele. Ponieważ tych, którzy niewiele posiadają, jest większość, więc jest to świadoma i bezczelna tyrania mniejszości (i to nikłej) wobec ogromnej masy, która nie ma już zupełnie nic do powiedzenia. Wybory stały się atrapą, za kulisami czają się bowiem ci, którzy sprawiają, że i tak ich rozstrzygnięcia muszą być zgodne z wcześniej przyjętym scenariuszem. Pozorna demokracja państw narodowych została całkowicie wydrążona przez pasożyta finansów. Wielkie korporacje, banki i fundusze poruszane są niewidzialnymi nićmi, które wiodą do ciągle tych samych dłoni. Wielkie pieniądze skupiane są w coraz węższych kręgach i prowadzą na szczyt finansowej piramidy. Tam już nie liczy się sama chęć zysku i posiadania, tam są bowiem ci, których nic już nie limituje – oni mają wszystko i mogą mieć jeszcze więcej, jeśli zechcą. Oni zresztą – po przeczytaniu tego felietonu – uruchomią wszelkie sprężyny, aby jego autor został zupełnie zamilczany lub też przedstawiony w psychiatrycznym świetle. Ogromna koncentracja kapitału sprawia, że posiadający go ludzie przypisują sobie boskie atrybuty. Starają się zapanować nad całą resztą mieszkańców naszej planety, której zasoby zgromadzili w swoich rękach. Gdyby jednak wszystko się wydało, gniew milionów zmiótłby ich z powierzchni ziemi, maskują zatem, kluczą, ukrywają swoje intencje i... konsekwentnie powiększają swoją – niczym niekontrolowaną – władzę. Edukację ustawili tak, że każdy przejaw zdrowego myślenia tępiony jest drwiną, śmiechem, izolacją. Po prostu nie wolno tak myśleć i już! Nie wolno patrzeć im na ręce. Oni mają zarządzać nami jak „Partią Zewnętrzną” z Roku 1984 Orwella, mają mieć wszelkie potencje do podejmowania decyzji ważących na naszym losie.

CZYTAJ DALEJ

Trudna konfrontacja i... Zmartwychwstanie

2021-09-13 18:26

Niedziela Ogólnopolska 38/2021, str. IV

[ TEMATY ]

homilia

Vatican News

Jesteśmy dziś konfrontowani z prawdą o naszym wnętrzu – o jasnej i mrocznej stronie podzielonego serca człowieka. Piękne w nas jest to, że mamy dobrą wolę i w zasadzie chcemy być życzliwi, przyjaźni i sprawiedliwi. Pragniemy miłować i być dobrzy. Nie jest to jednak cała prawda. Niestety, między ludźmi toczą się spory i wojny, a najważniejsza linia frontu biegnie w sercu. Naprzeciwko siebie stają w naszym wnętrzu dwa dążenia: by czynić dobro, które buduje, i by czynić zło, które niszczy. Z serca pochodzą szlachetne pragnienia, ale to samo serce jest „rezerwuarem” negatywnej energii, która konkretyzuje się w wadach i grzechach głównych, ogólnie – w pożądliwości i żądzach skłócających nas z Bogiem i bliźnimi. Narzucające się zło bywa oczywiste i wulgarne lub przybiera pozór dobra. Wystarczy przyzwolić na jakiś rodzaj zła, np. na zazdrość, czy ulec żądzy sporu, by wkrótce doświadczyć wszechogarniającego bezładu i popaść we wszelki występek. „Gdzie zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek” – mówi św. Jakub w dzisiejszym II czytaniu.

CZYTAJ DALEJ

Legnica: ingres bp. Andrzeja Siemieniewskiego do katedry legnickiej

2021-09-20 15:09

[ TEMATY ]

bp Andrzej Siemieniewski

Niedziela Legnicka

W Legnicy odbył się w poniedziałek ingres bp. Andrzeja Siemieniewskiego do tamtejszej katedry. - Abyśmy wszyscy stawali się świątynią Boga i mężnymi świadkami Jego miłości do ludzi – mówił w homilii nowy biskup legnicki, cytując słowa wypowiedziane 25 lat temu w Legnicy przez papieża Jana Pawła II. W uroczystości wzięli udział liczni biskupi, na czele z nuncjuszem apostolskim w Polsce abp. Salvatore Pennacchio.

W uroczystej liturgii obok abp. Salvatore Pennacchio wzięli udział liczni biskupi, m.in. abp Józef Kupny, metropolita wrocławski, bp Tadeusz Lityński, biskup diecezji zielonogórsko – gorzowskiej, bp Marek Mendyk, biskup diecezji świdnickiej, bp Wolfgang Ipolt, biskup diecezjalny Görlitz oraz bp Włodzimierz Juszczak, biskup eparchii wrocławsko – gdańskiej Kościoła greckokatolickiego. Liturgię koncelebrowali liczni duchowni głównie z terenu metropolii wrocławskiej. Wzięli w niej udział również duchowni Kościołów chrześcijańskich m.in. bp Waldemar Pytel, biskup diecezji wrocławskiej Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego w RP a także przedstawiciele Kościoła Prawosławnego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję