Łatwo znaleźć w zasobach Internetu tekst broszury pt. „List zza grobu”. Opowieść ukazała się najpierw w obszernym tomie wraz z innymi relacjami, później o. Bernhardin Krempel CP opublikował ją oddzielnie i dowiódł zgodności listu z nauczaniem Kościoła. „List zza grobu” to zapis długiego dramatycznego wyznania, skierowanego we śnie do zakonnicy o imieniu Klara przez jej znajomą. W 1937 r. s. Klara dowiaduje się o nagłej śmierci swojej koleżanki. Wie, że tamta dobrowolnie porzuciła praktyki religijne, mimo że całkiem niedawno zawarła sakramentalne małżeństwo. Długo modli się w intencji jej duszy. We śnie dane jej jest zobaczyć ją. Młoda kobieta, w przerażającym stanie, mówi do niej: „Nie módl się za mnie! Jestem potępiona, przychodzę nie z własnej woli, ale tylko dlatego, że zostałam zmuszona przez Boga. Nie myśl sobie, że czynię to z przyjaźni do ciebie. My nie kochamy już nikogo”. W długim wyznaniu opowiada o miejscu, w którym znalazła się po śmierci - o piekle. „Ono istnieje, Klaro - mówi. - Nic, co mówi o nim Biblia, nie jest przesadą. Dokonałam wyboru. Tutaj już nikt nie otrzymuje żadnej łaski. Nawet jeżeli byśmy ją otrzymali, odrzucilibyśmy ją z nienawiścią. Wszystkie wahania ziemskiego życia skończyły się i są poza nami. Tym, którzy modlą się stale, Bóg daje ciągle po trochu tak wiele światła i umocnienia, że i tonący grzesznik może być przez modlitwę ostatecznie wyciągnięty, nawet jeśli zanurzył się w błocie po szyję. Ale ja w ostatnich latach mojego życia zupełnie się nie modliłam, w ten sposób byłam pozbawiona łask, bez których nikt się nie może zbawić. Teraz odczuwamy utratę Boga, zanim Go jeszcze zobaczyliśmy”.

Diabeł stający przed Chrystusem napełnionym Duchem Świętym jest osobowy i rzeczywisty. Nie przychodzi z pustymi rękami: ma ofertę, proponuje układ, negocjuje i zachęca. Obiecuje wiele, bo jest hojny i rozrzutny w obdarowywaniu. Chrystus odmawia trzy razy i wreszcie diabeł „ODSTĘPUJE OD NIEGO AŻ DO CZASU” (Łk 4,13).