Ta świeca zapłonęła 30 listopada w Grudziądzkim Centrum Kultury Teatr, gdzie spotkały się dzieci ze Szkolnych Kół Caritas. Do teatru (ze względu na ograniczoną ilość miejsc) w charakterze gości zaproszono tylko dzieci ze szkół podstawowych. Młodzież ze Szkolnych Kół Caritas z Zespołu Szkół Ekonomicznych i Zespołu Szkół Rolniczych służyła uczestnikom imprezy jako wolontariusze.
Widownia wypełniła się po brzegi uśmiechniętymi buziami. Na każdej dziecięcej i dorosłej głowie (przyszło bowiem wielu rodziców, opiekunów Szkolnych Kół Caritas, a nawet dyrekcje szkół) dostrzec można było małą czapkę Mikołaja - efekt współpracy dzieci ze świetlicy opiekuńczo-wychowawczo-profilaktycznej "Przystań", działającej przy Grudziądzkim Centrum Caritas, i więźniów z grudziądzkiego więzienia. To ich mały wkład w Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom.
Zegar wybijał godz. 12.00, gdy na scenie pojawiły się Mikołaje w eleganckich garniturach. Mikołajowe miały tylko czapki i twarze - uśmiechnięte, promienne, dobre. Na co dzień Mikołaje pracują w firmie PiGo, która wspólnie z Grudziądzkim Centrum Caritas i Centrum Kultury Teatr jest organizatorem tej świąteczno-kulturalnej imprezy.
Mikołaj nie lubi dużo mówić - realizuje się w działaniu na rzecz tych, którzy czekają na niego przez cały rok, tych, którzy go bardzo kochają - na rzecz dzieci. Grudziądzkie Mikołaje też nie mówiły wiele. Nie mówił też wiele ks. Władysław Fedorczyk - zastępca dyrektora Toruńskiego Centrum Caritas, który witając wszystkich ciepłymi słowami, powiedział krótko: "Miej serce i patrzaj w serce".
Powyższe słowa wyrażają całą istotę i przesłanie, któremu hołduje Caritas. Serce okazane dzieciom sprawia, że maluchy, którym w domu niejednokrotnie brakuje rodzinnego ciepła i poczucia bezpieczeństwa, znajdują w Caritas przyjazną atmosferę do nauki i zabawy, doświadczają miłości i radości, doświadczają tego wszystkiego, co przypisane jest dzieciństwu.
Po słowie ks. Władysława Fedorczyka na scenie pojawiły się dzieci ze świetlicy "Przystań". Przygotowywały się do tego występu długo. Godziny prób w teatrze i świetlicy teraz miały wydać owoc. I wydały - doskonały!
Dzieci wraz ze swoimi wychowawcami i wolontariuszami, którzy codziennie pomagają im w lekcjach i poświęcają dla nich swój wolny czas, pokazały wszystkim, którzy zasiadali na widowni, swoje "ja" - pokazały, kim są, z jakich środowisk pochodzą, o czym marzą, czym się zajmują. Pokazały, jak trafiły na zajęcia prowadzone w świetlicy "Przystań" i jak dobrze jest im wśród Aniołów, które codziennie czekają na nich o godz. 15.00 w Grudziądzkim Centrum Caritas. To właśnie tam "przypływają" po lekcjach w szkole i to "przypływanie" ukazały w przedstawieniu. Z bram kamienic, z ulicy, z domów, w których albo zapomniano o miłości, albo w ogóle nigdy jej nie było, Anioły zabierają dzieci do Przystani.
Caritas nie służy dzieciom tylko w czasie Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Ta pomoc jest permanentna - całoroczna. Przykładem są świetlice środowiskowe, Szkolne Koła Caritas, w których dzieci działają na rzecz swoich rówieśników. W teatrze te dzieci, które z reguły otrzymują, biorą, dały coś z siebie - trud przygotowania przedstawienia Przystań to my i wiele wrażeń artystycznych.
Po programie artystycznym były kolejne atrakcje, przeplatane konkursami prowadzonymi przez Mikołaje. Do konkursu stawali ci, którzy lubią batony i na czas je zjadali. Byli także tacy, którzy próbowali swych sił w dmuchaniu balonów. Wiele zabawy dostarczyły zmagania dzieci z językiem polskim i znanymi, choć trudnymi do wypowiedzenia wyrażeniami typu: "stół z powyłamywanymi nogami". Każda próba była nagrodzona, przesympatyczni pomocnicy św. Mikołaja wręczali dzieciom maskotki, puzzle, pisaki, kosmetyki, kalendarzyki. Radości było wiele. Dostarczyli jej także ci, którzy na scenie śpiewali o wielkiej miłości Jezusa do człowieka - zespół "Aharai", a także roztańczony, śpiewający o świętach zespół "Dzieci św. Mikołaja".
Żegnaliśmy się z uśmiechem na ustach, dziękując tym, którzy przyczynili się do tego pachnącego już Świętami spotkania. Żegnaliśmy się wspólnie zaśpiewaną piosenką o marzeniach. Na koniec można było nie tylko wymienić spostrzeżenia po występach, ale także zaplanować dalszą pracę, bezinteresowną służbę dla bliźniego, bo przecież Święta tuż-tuż.