Błogosławiony Jan Paweł II powiedział: „Sanktuarium Maryjne to miejsce, w którym człowiek w sposób szczególny otwiera się dla Boga”. Dlatego do Krasnobrodu przybywa wielu pielgrzymów, a wśród nich również i kapłani.

15 czerwca br., przed Cudownym Obliczem Pani Roztocza - Matki Bożej Krasnobrodzkiej, Matki Kapłanów stanęli kapłani diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Pielgrzymce przewodniczył Pasterz diecezji zamojsko-lubaczowskiej bp Marian Rojek.

Modlitewne spotkanie rozpoczęło się o godz. 9.30, kiedy to kapłani zgromadzili się na Krasnobrodzkiej Kalwarii, by medytować poszczególne stacje Drogi Krzyżowej. Rozważania poprowadził ks. Marek Giergiel - proboszcz parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tomaszowie Lubelskim. Swoisty nastrój Kalwarii przyczynił się do głębokiej refleksji nad życiem i posługą kapłana. Po nabożeństwie Drogi Krzyżowej była okazja do spowiedzi, jak i czas osobistej adoracji Najświętszego Sakramentu. Pierwszą część adoracji poprowadził ojciec duchowny naszej diecezji ks. dziekan Wiesław Oleszek. Był to czas osobistej, intensywnej modlitwy kapłanów.

Centralnym punktem była uroczysta Eucharystia, której przewodniczył i słowo Boże wygłosił bp dr Marian Rojek. Ks. Biskup w homilii mówił: „Taki dzień, jak dzisiejszy, służy temu byśmy przykładali nasze kapłaństwo do tego wzoru, który proponuje Chrystus, który kształtuje Matka Kapłanów, ale także, który jest w jakiś sposób tworzony przez historię, wieki, świętość, modlitwę i tradycje - rodzinne, kapłańskie, parafialne”. Ks. Biskup zwracając się do wszystkich kapłanów mówił o wielkiej wadze kapłańskiego autorytetu. Wołał: „Posiadać autorytet, to temat ważny na dzisiejsze czasy i charakterystyczny na płaszczyźnie kapłańskiej”. Pytał też każdego z nas: „Co Wy moglibyście powiedzieć o kapłańskim autorytecie? Czy jest możliwe w rodzinach, w których posługujecie właściwe spełnianie ojcostwa i macierzyństwa bez dojrzałego autorytetu, szanowanego przez wszystkich domowników? Czy wystarczy domagać się dla siebie autorytetu tylko z racji pełnionej funkcji lub urzędu, zapominając o tym, że jego wartość i uznanie u innych zależy też od osobistej postawy, od osobowości, od dojrzałości jaką prezentuje ktoś komu została powierzona odpowiedzialność za innych?”.

W koncelebrze uczestniczyło ponad 180 kapłanów, w tym 11 nowo wyświęconych neoprezbiterów.

Wdzięczni Bogu za dar powołania oraz za to kapłańskie spotkanie, pełni Bożego Ducha i treści wypływających z tego dnia oraz umocnieni czułym, miłującym spojrzeniem naszej Matki, powróciliśmy do obowiązków dnia codziennego.

Powołanie to wielki dar, ale i wielkie zadanie. Niech zaś kolejny rok naszego posługiwania w kapłaństwie i trwający w Kościele Rok Wiary skłania nas do jeszcze gorętszej modlitwy za kapłanów, za siebie nawzajem oraz do jeszcze głębszej refleksji nad tajemnicą wybrania.