Nasi przodkowie witali pierwszy dzień września trochę z żalem, ale i z szacunkiem dla wspaniałych darów, jakie jesień z sobą niesie. Pora „obrosła” porzekadłami i powiedzonkami, które wynikają z obserwacji tego, co się w tym czasie w pogodzie działo:

- Sierpień odchodzi, wrzesień przychodzi, a jesień ma humory - raz grzeje, a raz chłodzi.

- Jak przychodzi wrzesień - przyprowadza jesień, niosąc czapkę śliwek i jabłek pełną kieszeń.

- Jak przychodzi wrzesień słoneczny i suchy, październik zwykle nie żałuje chłodu, wiatru i pluchy.

- Zadeszczony, chłodny, wietrzny wrzesień nieurodzaj w sadzie niesie.

- Dziękujemy Panu za wrześniowe słońce, które służy sadom, polom i łące.

- Jak nas ciepłem i słońcem wita wrzesień, nadchodzi obfita urodzajem jesień.

- Ciepła września pogoda, zdrowia wszystkim doda!