„Dwie twarze misji - duchowni i świeccy” - to tytuł najbliższej debaty zorganizowanej przez Pallotyńską Fundację Salvatti.pl oraz Centrum Myśli Jana Pawła II
Fundacja Salvatti.pl świętuje w tym roku swoje piąte urodziny. Jej celem jest pozyskiwanie środków na działalność misyjną, ale także szeroko rozumiana popularyzacja tematyki misyjnej. - Jednym z wymiarów tej działalności są debaty z teologami, misjonarzami, publicystami, ekonomistami, czy ludźmi świata kultury - mówi „Niedzieli” Monika Mostowska, rzecznik prasowy fundacji.
Jednak nie wszystkie tematy debat są stricte misyjne. Do tej pory poruszane były kwestie ewangelizacji, problemów Kościoła oraz globalizacji. Wystarczy tylko przypomnieć niektóre tematy z zeszłego sezonu: „Przyszłość Kościoła: powrót do tradycji czy Nowa Ewangelizacja”?, „Kto słucha papieża?”, „Kto się boi islamu?”, „Dobroczynność - odruch serca czy dobry interes?” - Wcześniej spotykaliśmy się w różnych warszawskich klubokawiarniach. Debaty przyciągały dużo osób, aż w końcu zostaliśmy zaproszeni na „1 Piętro” Centrum Myśli Jana Pawła II - tłumaczy Mostowska.
Wszystkie prądy i nowości kościelne mają również przełożenie na misje prowadzane przez Polaków. Jednym z przykładów takiego „eksportu” mogą być np. Oazy, które z powodzeniem organizowane są w Kazachstanie i w Chinach. - Tu trzeba dodać lokalne uwarunkowania. Ruch Światło Życie w Chinach nie może działać leganie. Uczestnicy Oaz muszą się dobrze maskować i ukrywać przed komunistyczną władzą - wyjaśnia Mostowska.
Najbliższe spotkanie odbędzie się 30 października. Do dyskusji zaproszony został o. Kazimierz Szymczycha SVD, sekretarz Komisji Episkopatu Polski ds. Misji oraz Justyna Jarząbska, misjonarka świecka, przygotowująca się do wyjazdu na misje do Tanzanii. - Celowo zaprosiliśmy duchownego i świeckiego misjonarza. Będziemy szukać odpowiedzi na pytanie: dlaczego duchowni są faworyzowani przy wyjazdach na misje? - mówi Rzeczniczka fundacji. - Ciągle słyszymy, że Kościół tworzą duchowni i świeccy. Trudno jednak dostrzec te proporcje, gdy patrzymy na to, kto wyjeżdża na misje. Jest przecież dużo lekarzy, nauczycieli, którzy są gotowi wyjechać, aby pomagać i ewangelizować.
Jednym z podstawowych zadań, które stawia przed sobą Fundacja Salvatti.pl, jest uświadamianie wiernych nt. problemów współczesnych misji. Często bowiem Europejczycy patrzą z góry na kraje misyjne i nie wiedzą, że dziś sytuacja tam się mocno zmienia. Są rejony „czarnego kontynentu” o wiele bardziej religijne i tradycyjne, od niektórych społeczności w Europie. - Trzeba traktować ich po partnersku, bo coraz więcej możemy się od nich nauczyć. Być może za jakiś czas to my będziemy potrzebowali misjonarzy z Afryki - podkreśla Mostowska.
Spotkanie pt. „Dwie twarze misji - duchowni i świeccy” odbędzie się 30 października 2013 r., o godz. 18.00 na 1 Piętrze Centrum Myśli Jana Pawła II przy ul. Foksal 11 w Warszawie. Wstęp wolny! „Niedziela” ma patronat medialny nad debatami.
Ks. Wiesław wśród swoich afrykańskich parafian. W tle budynek plebanii...?
Temat misyjności Kościoła nasunął mi się podczas rozmowy z ks. Markiem Woldanem, kapłanem archidiecezji częstochowskiej, misjonarzem w Papui Nowej Gwinei, któremu zadałem pytanie dotyczące tej właśnie sprawy. Ks. Marek opowiadał o miejscu swojej duszpasterskiej pracy i o powołaniu misjonarza. Ale dzisiaj trzeba by o to zapytać zarówno każdego kapłana, jak i każdego chrześcijanina, katolika. Jak rozumiemy misyjność Kościoła?
Zadanie misyjności wynika ze słów Chrystusa: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody (...). Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem” (por. Mt 28,19-20). Pan Jezus polecił tak czynić swoim uczniom i w ciągu wieków przekazują oni sobie ten Jego nakaz misyjny. Nas także on obowiązuje, bo w każdym Chrystusowym nakazie chodzi o dobro człowieka teraz i w wieczności. Dlatego nigdy nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że religia i religijność to prywatna sprawa człowieka. Owszem, rozgrywa się ona w jego sercu i w jego sumieniu, ale dotyczy życia w społeczności, motywowania takich, a nie innych zachowań ludzkich, a także życia społecznego. Może nieraz nie zdajemy sobie sprawy z tego, że podstawą naszego życia, we wszystkich praktycznie jego aspektach, jest przesłanie religijne. Człowiek odnoszący się w swoim życiu do Pana Boga będzie właściwie podchodził do wszystkich spraw. Inaczej będzie wyglądała ekonomia z jego udziałem - nie będzie nieuczciwej konkurencji, lobbingu, oszukańczej reklamy itp., inna będzie kultura jego środowiska i jej wytwory - wszystko czynione z najważniejszym przeznaczeniem: na większą chwałę Bożą i w trosce o prawdziwy rozwój człowieka, inna polityka, w której wszystko będzie jasne, rzetelne i prawdziwe. Życie religijne jest więc bardzo ważnym elementem życia społecznego i idzie ono z człowiekiem cały czas, kończąc się wraz ze śmiercią.
Wydaje się, iż wielkim dopingiem do życia wiarą jest świadomość faktu, że każdy z nas umiera samotnie, choćby był otoczony gronem najbliższych. Uświadomienie sobie, że kiedyś trzeba będzie indywidualnie rozliczyć się z depozytu, jaki został w nas złożony, sprowadza nas do przysłowiowego pionu. Trzeba więc zawczasu o tym pomyśleć, ale też mieć świadomość pomocnej obecności naszego Anioła Stróża, który stanie z nami także przed obliczem Pana Boga.
Misyjność Kościoła polega zatem na niezmiernie ważnym zadaniu przekazania Dobrej Nowiny, którą objawił nam Jezus Chrystus, a która dotyczy najważniejszej sprawy dla człowieka - sprawy naszego zbawienia. Nazywamy tę działalność ewangelizacyjną i realizujemy ją dziś praktycznie wszystkimi dostępnymi nam środkami. Ale żeby coś komuś dać, trzeba to mieć, trzeba tym żyć. Najpierw więc sami musimy ożywiać naszą wiarę oraz wiarę najbliższego otoczenia, wiarę narodu, w którym się urodziliśmy i w którym wzrastamy, i wiarę narodów naszego kontynentu. Tym bardziej że widzimy, ile jest na tym polu do zrobienia. Zawsze jednak - niczym chlebowy zaczyn - potrzebni są tacy nasi odważni bracia, którzy mając świadomość wartości skarbu, jaki został nam ofiarowany, nie ulękną się, by iść i głosić Chrystusa tam, gdzie jest On jeszcze mało znany.
Idźmy więc przez życie my, naznaczeni pieczęcią Zmartwychwstałego, który oddał życie za nas wszystkich i wskazał, jak mamy żyć - kierować się prawem miłości Boga i bliźniego. Wypełniajmy to wszystko, co nam Jezus Chrystus przykazał. Taka też jest duszpasterska misja Kościoła, która kieruje się cytowanymi już słowami Pana Jezusa: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody”. Tym poleceniem wszyscy musimy się wciąż przejmować i przemieniać je w czyn.
Światu potrzebni są misjonarze głoszący Chrystusa. Dzisiaj jest to o tyle łatwiejsze, że radosną nowinę o zbawieniu można przekazywać także przez multimedia. Nic nie może jednak zastąpić siły wiary człowieka przekazującego orędzie zbawienia i jego osobistego świadectwa.
Obyśmy pod stemplem zmartwychwstania Chrystusa wszyscy mogli zmierzać do szczęśliwej wieczności.
Uczestnicy rekolekcji powołaniowych: Z Ojcem być!”, które odbyły się WSD w Łodzi
„Z Ojcem być!” - to tytuł tegorocznych rekolekcji powołaniowych, które w dniach 6-8 lutego br. odbyły się w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi. - Rekolekcje, których tematem było ojcostwo - nie dotyczyły tylko ojcostwa biologicznego, ale również ojcostwa duchowego, a także próby odpowiedzi na pytanie: jak być dobrym synem. - mówi kl. D. Cłapa.
Jak wyjaśnia ks. Kępniak - temat tych rekolekcji bardzo podobał się uczestnikom i - jak sami powiedzieli - bardzo wiele im uświadomił, ale i ukierunkował na przyszłość i na teraźniejszość. Ojcem można być już teraz - będąc we wspólnocie ze swoimi kolegami, bo Ojciec to jest ostoja do której chcąc się zwrócić. Oni już tacy właśnie chcą być już teraz. Niektórzy chcą być ojcami swoich rodzin, ale i kilku z nich chciałoby być ojcami duchowymi - mówiąc o ojcostwie duchowym w kapłaństwie czy w życiu zakonnym. To był wspaniały czas zarówno dla młodych jak i dla nas - przełożonych seminaryjnych oraz kleryków, którzy zaangażowali się w przygotowanie tych rekolekcji. - tłumaczy prefekt roku propedeutycznego WSD w Łodzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
