Reklama

Niedziela Wrocławska

Wspólnoty na Rok Wiary

Niedziela wrocławska 47/2013, str. 6-7

[ TEMATY ]

wspólnota

Archiwum Wspólnoty Hallelu Jah

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Krzysztof Kuźniar, wspólnota „Droga”

Katolicka wspólnota „Droga” aktywnie włączyła się w przeżywanie Roku Wiary. Obchody zainicjowała sześciotygodniowymi rekolekcjami eucharystycznymi, które poprowadził ks. Rajmund Pietkiewicz, asystent kościelny wspólnoty. W trakcie tych rekolekcji omawiany był temat „Oto wielka tajemnica wiary – Czyli w co wierzysz, gdy wierzysz w Eucharystię”, a głównym punktem odniesienia była Mowa Eucharystyczna Jezusa z Ewangelii św. Jana (rozdział 6). Aby ożywić własną wiarę, uczestnicy rekolekcji byli zaproszeni do udziału w cotygodniowym studium Słowa Bożego oraz dostawali materiały z medytacjami na każdy dzień.

Reklama

„Trzeba zintensyfikować refleksję na temat wiary, aby pomóc wszystkim wierzącym w Chrystusa w stawaniu się bardziej świadomymi i ożywić ich przywiązanie do Ewangelii” (Benedykt XVI, Porta fidei, 8). Nauczanie papieża Benedykta XVI, wyrażone w liście „Porta fidei” ogłaszającym Rok Wiary, stało się też inspiracją cyklu wykładów organizowanych w ramach Inicjatywy Akademickiej „Fides et Ratio”. Podczas spotkań pod wspólnym tytułem „Wiara pod lupą” wykładowcy razem ze słuchaczami zastanawiali się nad wiarą: czym ona jest, jaką rolę w wierze pełni rozum, jaka jest treść naszej wiary, czy nauka i rozum mogą ją zastąpić, skąd się wzięło Credo, dlaczego ludzie nie wierzą? Na te i inne tematy wypowiadali się przedstawiciele różnych wyznań chrześcijańskich oraz naukowcy wykładający na katolickich uczelniach wyższych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Finałem obchodów Roku Wiary we wspólnocie „Droga” były rekolekcje 24+ skierowane do absolwentów wyższych uczelni oraz młodzieży pracującej. Rekolekcje poprowadził ks. dr Aleksander Radecki, a ich temat: „Panie, przymnóż nam wiary!” pomógł uczestnikom zrozumieć rolę serca w kształtowaniu wiary. W swoich rozważaniach ks. Radecki zwrócił uwagę, że człowieka należy mierzyć miarą serca i sumienia. Powinniśmy odpowiadać na zaproszenie Boga we wszystkich dziedzinach naszego życia. Tylko przyjęcie krzyża poprzez oddaną służbę drugiemu człowiekowi może świadczyć o postawie miłości, jaką stara się nas uczyć Jezus Chrystus. Dlatego trzeba wychowywać w sobie ducha ofiary i poświęcenia, również w kontekście naszej ojczyzny, której winniśmy oddawać szacunek.

Mimo że Rok Wiary dobiega końca, nie chcemy się zatrzymywać na żmudnej drodze do zbawienia wiecznego. Dziękujemy Bogu za wielką łaskę, której zaznaliśmy w tym czasie i pragniemy, aby Rok Wiary dalej trwał w naszych sercach. Dawaliśmy temu wyraz w wyznaniu wiary (Credo), które było odmawiane w czasie każdej Eucharystii we wspólnocie „Droga”.

Wiesław Jadczuk, lider wspólnoty „Dom Boży”

Reklama

Kończący się Rok Wiary był dla wspólnoty „Dom Boży” czasem wyjątkowym, bo zbiegł się z obchodami 20-lecia naszego istnienia. Na spotkaniach gościliśmy wiele osób, na czele z bp. Andrzejem Siemieniewskim, które przyczyniły się do powstania i rozwoju wspólnoty. Zorganizowane w tym roku dwa ewangelizacyjne Kursy Alfa zgromadziły ponad dwieście osób, z których spora część zdecydowała się dalej wzrastać we wspólnocie. Ciekawym pomysłem okazały się projekcje filmów z chrześcijańskim przesłaniem (kupiliśmy licencje na 7 filmów). Przyciągnęły one przed ekran ponad tysiąc osób. Kolejną inicjatywą, która w Roku Wiary nabrała rozpędu, jest posługa dla dzieci i młodzieży. W ramach wspólnoty powstała drużyna Skautów Domu Bożego, którzy uczą się czytać i rozważać Słowo Boże, brać odpowiedzialność za siebie nawzajem, oraz dobrze i ciekawie się bawić. Uczestniczyliśmy aktywnie w Kongresie Ewangelizacyjnym. W ramach Tygodnia Ewangelizacyjnego, poprowadziliśmy spotkanie modlitewne na pobliskim osiedlu. Pokłosiem kongresu była też konferencja „Powołani do jedności – różnorodność w pobożności”, którą zorganizowaliśmy razem ze wspólnotami „Lew Judy” i Fundacją 24/7. Wspólnie z prelegentami staraliśmy się odpowiadać na pytania: jak szukać i czynić jedność pomiędzy braćmi, jak przezwyciężać przeszkody i uprzedzenia, które utrudniają głoszenie Ewangelii. Dużo dobrego wydarzyło się też w ramach formacji prowadzonej we wspólnocie. Uwrażliwiamy braci na modlitwę osobistą oraz na udział w spotkaniach małych grup. Obecnie realizujemy program: „Wzrost i przemiana w Chrystusie”. Codziennie czytamy Ewangelie, przyglądamy się osobie Jezusa i uczymy się Go naśladować. Kiedy łączymy wzrost osobisty i posługę, wtedy wyrastają wśród nas nowi animatorzy czy liderzy różnych działań ewangelizacyjnych. Wierzę, że mimo słabości Kościoła, to w mocy Ducha Świętego „wszystko możemy w Tym, który nas umacnia”. Otwiera nas to na kolejne wyzwania, które Pan Bóg dla nas przygotował.

Jarosław Bogucki, wspólnota „Agalliasis”

Rok Wiary był błogosławionym czasem w życiu Kościoła. Jego owoców doświadczaliśmy już od początku jego ogłoszenia przez papieża Benedykta XVI. Czas zbierania owoców tego przenikniętego ożywczym tchnieniem Ducha Świętego okresu wciąż trwa i wierzymy, że szybko się nie zakończy. Już na początku grudnia poprowadziliśmy rekolekcje na Górze św. Anny pod hasłem „Wiara czyni cuda”, w których uczestniczyło około 300 młodych ludzi głównie w wieku gimnazjalnym. Naszą odpowiedzią na wezwanie Ducha Świętego do podjęcia nowych rzeczy było przeprowadzenie dla parafii pod wezwaniem św. Anny, przy której działa wspólnota, Seminarium Odnowy Wiary pt.: „Uwierz, a zmieni się Twoje życie” – „Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego” (Łk 1, 37). Był to również czas pogłębienia więzi z Bogiem dla naszej wspólnoty. Podczas okresu wielkopostnego Bóg pokierował nas do parafii w Bagnie, gdzie przez trzy dni w czterech kościołach prowadziliśmy rekolekcje pt. „U Boga wszystko jest możliwe”. Z myślą o rodzinach 22 czerwca zorganizowaliśmy parafialny festyn z licznymi atrakcjami, pod hasłem: „Dwie godziny dla rodziny”. Był m.in. quiz biblijny, malowanie twarzy, zabawy ruchowe, zawody sportowe, pantomimy. A wszystko to osłodzone dużą ilością domowych wypieków i okraszone dobrą muzyką chrześcijańską. Rok Wiary obudził w nas głębokie pragnienie sięgnięcia do skarbnicy Kościoła katolickiego, pogłębienia wiedzy i odnowienia doświadczenia życia sakramentami. Z tego pragnienia zrodziły się rekolekcje z tematem przewodnim: „Wierzę w Boga, który działa przez znaki – sakramenty”. Dzięki temu jako wspólnota dziś na nowo odkrywamy centralne miejsce Eucharystii w życiu Kościoła i każdego z nas wierzących. Dziękujemy Bogu za ten wyjątkowy czas łaski, który odnowił i pogłębił naszą wiarę.

Tomasz Piechnik, wspólnota „Hallelu Jah”

Nasza wspólnota intensywnie zaangażowała się w ogłoszony przez Ojca Świętego Rok Wiary. Wśród inicjatyw, które podjęliśmy, lub w które się zaangażowaliśmy znalazły się m.in. organizowane wspólnie z wspólnotą „Agalliasis” rekolekcje młodzieżowe na na Górze św. Anny pt. „Błogosławieni, którzy nie widzieli a uwierzyli.” Dla członków wspólnoty przygotowany był cykl nauk opartych na Credo oraz cykl nauk w czasie naszych cotygodniowych spotkań czwartkowych „Pod czwórką” opartych na encyklice Franciszka „Lumen fidei”. Nasza wspólnota aktywnie włączyła się także w przygotowanie Kongresu Ewangelizacyjnego, także poprzez budzenie wiary w kilku parafiach wrocławskich. Wśród inicjatyw ewangelizacyjnych znalazły się również organizowane każdego roku: spotkanie dla ubogich „Miłosierdzie bez granic”, rekolekcje dla rodzin 24 h, czyli ewangelizacja rodzin dzieci przygotowujących się do Pierwszej Komunii Świętej, „Coś więcej niż urlop” – rekolekcje ewangelizacyjne dla rodzin oraz rekolekcje letnie nad morzem dla kilkuset osób, także spoza wspólnoty pt. „Zapragnij, Rozpal, Pociągnij – wiara pierwszych chrześcijan”. W Roku Wiary udało nam się także wydać książkę do formacji małżeństw.

2013-11-21 10:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Narodzić się na nowo”

Dzień wspólnoty Ruchu Światło-Życie jest doświadczeniem jedności, wspólną modlitwą i dzieleniem się wiarą. 26 lipca przeżywały go oazy odbywające się w drugim turnusie. Obecne były OND I° z Sarnak, OND II° z Białegostoku, ONŻ II° z Czartajewa i ONŻ III° z Drohiczyna oraz przedstawiciele pierwszego turnusu i inni członkowie ruchu. Ponad 200 osób zebrało się w Czartajewie, by doświadczyć tajemnicy Zesłania Ducha Świętego

Pierwszym punktem było spotkanie z bp. Antonim Dydyczem, który zawsze swoją obecnością podkreśla łączność ruchu z hierarchią Kościoła. Ksiądz Biskup podzielił się doświadczeniem oaz z dawnych lat, wspomniał o prześladowaniach ze strony ówczesnych władz, które boleśnie dotykały ruch, ale nie zdołały go zwyciężyć. Następnie nawiązał do odbywających się w tym czasie Światowych Dni Młodzieży w Rio de Janeiro. Przytoczył słowa Ojca Świętego Franciszka, który mówił o młodzieży jako oknie na świat. Przez okno patrzymy w przyszłość, a patrząc na młodzież zebraną w kościele, możemy mieć nadzieję, że wiara będzie wzrastać.
CZYTAJ DALEJ

Św. Dobry Łotrze! Czy Ty naprawdę jesteś dobry?

Niedziela Ogólnopolska 13/2006, str. 16

pl.wikipedia.org

To - wbrew pozorom - bardzo trudne i poważne pytanie. Przecież w głowie się nie mieści zestawienie razem dwóch słów: „dobry” i „łotr”. Za życia byłem pospolitym kakoűrgos, czyli kryminalistą i recydywistą zarazem. Byłem po prostu ZŁOCZYŃCĄ (por. Łk 23,39-43). Wstyd mi za to. Naprawdę... Nie czyniłem dobra, lecz zło. Dlatego też do tej pory czuję się zażenowany, kiedy ludzie nazywają mnie Dobrym Łotrem... W moim życiu nie mam właściwie czym się pochwalić, więc wolę o nim w ogóle nie mówić. Nie byłem przykładem do naśladowania. Moje prawdziwe życie zaczęło się dopiero na krzyżu. Faktycznie zacząłem żyć na parę chwil przed śmiercią. Obok mnie wisiało Dobro Wcielone - Nauczyciel z Nazaretu, który przeszedł przez życie „dobrze czyniąc” (por. Dz 10,38). Zrozumiałem wtedy, że aby naprawdę ŻYĆ, to wpierw trzeba po prostu umrzeć! I ja umarłem! Naprawdę umarłem! Wtedy wreszcie dotarło do mnie, że totalnie przegrałem życie... Właśnie w tym momencie Jezus wyciągnął do mnie pomocną dłoń, choć ta nadal tkwiła przymocowana do poprzecznej belki krzyża. Właśnie w tej chwili poczułem na własnej skórze siłę miłości i przebaczenia. Poczułem moc, którą dać może tylko świadomość bycia potrzebnym i nadal wartościowym, nadal użytecznym - człowiekiem... W końcu poczułem, że ŻYJĘ naprawdę! Wcielona Miłość tchnęła we mnie ISTNIENIE! Może więc dlatego niektórzy uważają mnie za pierwszego wśród świętych. Osobiście sądzę, że to lekka przesada, lecz skoro tak myślą, to przecież nie będę się im sprzeciwiał. W tradycji kościelnej nadano mi nawet imię - Dyzma. Pochodzi ono z greki (dysme, czyli „zachód słońca”) i oznacza: „urodzony o zachodzie słońca”. Przyznam, iż jest coś szczególnego w znaczeniu tego imienia, bo rzeczywiście narodziłem się na nowo, właśnie o zachodzie słońca, konając po prawej stronie Dawcy Życia. Jestem patronem więźniów (również kapelanów więziennych), skazańców, umierających, pokutujących i nawróconych grzeszników. Oj! Sporo ludzi obrało mnie za orędownika. Ci pierwsi wydają nawet w Polsce specjalne pismo redagowane właśnie przez nich, które nosi tytuł... Dobry Łotr. Sztuka przedstawia mnie na wiele sposobów. Raz jestem młodzieńcem, innym razem dojrzałym mężczyzną. W końcu zaś mam wygląd zmęczonego życiem starca. Co artysta to inna wizja... Któż może nadążyć za sztuką?.. Na pewno nie ja! Zwykle moim jedynym strojem bywa opaska na biodrach lub tunika. Natomiast na ikonach jestem ubrany w czerwoną opończę. Krzyż, łańcuch, maczuga, miecz lub nóż stały się moimi atrybutami. Cóż takiego mogę jeszcze o sobie powiedzieć? Chyba tylko tyle, że Bóg każdemu daje szansę. KAŻDEMU! Skoro dał ją mnie, to może również dać ją i Tobie! Nikt nigdy przed Bogiem nie stoi na straconej pozycji! I tego się w życiu trzymajmy! Z wyrazami szacunku - św. Dobry Łotr
CZYTAJ DALEJ

Anna Popek o religii i naszym Niezbędniku Katolika: wiara czyni cuda

2026-03-26 11:02

[ TEMATY ]

wiara

cuda

Niezbędnik Katolika

Anna Popek

czyni

facebook.com/AnnaPopekPL

Anna Popek

Anna Popek

- Myślę, że nic lepszego nie wymyślono na świecie niż wiara - powiedziała znana prezenterka telewizyjna Anna Popek w jednym z wywiadów. Zwierzyła się również, że w codziennym przeżywaniu swojej wiary towarzyszy jej „Niezbędnik Katolika”, tworzony przez redakcję portalu niedziela.pl.

Podziel się cytatem - mówiła o pewnym okresie swojej pracy w Telewizji Polskiej Anna Popek w wywiadzie dla podkastu "Jastrząb Post".
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję