Wyruszenie na ten szlak jest dobrą okazją, aby popatrzeć na miasto Wrocław z perspektywy różnorodności w wyznawaniu wiary. To dobra okazja, aby popatrzeć na relację między katolicyzmem a judaizmem, czy też z perspektywy ekumenicznej. Ważne, aby nie zabrakło przyjrzenia się historii Kościoła i popatrzenia na to, co nas łączy i co nas dzieli.

Przebieg szlaku

Szlak dialogu podzielony został na 11 miejsc, które znajdują się we Wrocławiu. Patrząc na odległości między miejscami, szlak ten można śmiało przejść w jedno długie popołudnie. Pamiętajmy jednak, że nie chodzi o to, aby tylko przejść, ale przede wszystkim ma to być czas na spotkanie z Panem Bogiem, czy też refleksję na temat słowa Bożego i wiary. To także okazja, aby uzyskać odpust zupełny. Trasa rozpoczyna się na wrocławskich Popowicach w kościele jubileuszowym NMP Królowej Polski przy ul Ojców Oblatów 1. Następnie należy kierować się ku centrum, nieopodal pl. Jana Pawła II znajduje się Prawosławny Sobór Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy przy ul. św. Mikołaja 40. Dalej kościół św. Mikołaja przy ul. św. Antoniego 30. Następnie nie wychodzimy z Dzielnicy Czterech Wyznań, lecz udajemy się do Synagogi pod Białym Bocianem i do kościoła ewangelicko-augsburskiego Opatrzności Bożej. Kolejne kroki należy skierować się do Dominikanów [kościół św. Wojciecha], gdzie znajduje się grób bł. Czesława. Kolejne wyznaczone miejsce to Greckokatolicka katedra śś. Wincentego i Jakuba przy pl. Nankiera 15, a po drugiej stronie Odry znajduje się Prawosławna Cerkiew śś. Cyryla i Metodego przy ul. św. Jadwigi 13. Po wejściu na Ostrów Tumski idziemy do katedry św. Jana Chrzciciela i kończymy na dwóch miejscach związanych z patronką tego szlaku, czyli Edytą Stein, św. Teresą Benedyktą od Krzyża. Są to: kaplica jej poświęcona w kościele św. Michała Archanioła przy ul. Prusa oraz Dom przy ul. Nowowiejskiej 38.

Symbole

Odwiedzając poszczególne miejsca na Szlaku Nadziei, możemy przy każdym przybić pieczątkę. Ma ona symbol czterech nachodzących na siebie okręgów. Nie bez przyczyny na patronkę tego szlaku wybrano Edytę Stein, gdyż urodziła się ona we Wrocławiu, a szukając prawdy, znalazła Boga i postanowiła przyjąć chrzest i wstąpić do karmelitanek. W drodze polecana jest do rozważenia biblijna historia Rut. Bycie na szlaku dialogu jest dobrą okazją na popatrzenie na swoje życie z perspektywy naszych relacji z drugim człowiekiem. Człowiek ma to do siebie, że bardzo łatwo buduje mury, zamiast budować mosty. Dialog pozwala na wyjaśnienie wielu niewyjaśnionych kwestii, czy zniszczyć stereotypy, które przez lata mogły narosnąć.

Rut

Idąc w poszczególne miejsca Szlaku Dialogu warto popatrzeć na Rut. Jej imię oznacza przyjaciółkę lub towarzyszkę. Była ona Moabitką, synową Noemi, która po śmierci męża i dwóch synów postanowiła wrócić z Ziemi Moabu do swojej Ojczyzny, do Betlejem. Rut, która była wdową po zmarłym synu Noemi postanawia jej towarzyszyć i jej nie opuszczać. Postawa Rut jest świetną okazją do podjęcia refleksji nad naszą lojalnością oraz przyjaźnią. Historia tej kobiety jest także ukazaniem, jak warto zaufać Panu Bogu i Jego opatrzności. Przebieg życia Rut w Betlejem nabiera niespodziewanych kształtów. Skąd przecież mogła wiedzieć, że mieszkając w Betlejem np. stanie się żoną Booza. To świetnie obrazuje, że Bóg potrafi prowadzić człowieka przez trudne momenty życia. Małżeństwo Rut i Booza ma także piękną symbolikę odkupienia, a fakt, że Rut nie pochodziła z narodu wybranego ukazuje miłość Pana Boga do wszystkich ludzi.