Kto śpiewa, dwa razy się modli” – powiedział św. Augustyn. Stwierdzenie to przywodzi na myśl także wpływ, jaki ma śpiew na drugiego człowieka. Nie ma chyba takiej osoby, która nie byłaby wrażliwa na piękno muzyki. Porusza ona ludzkie serca i dusze – wzrusza, cieszy, inspiruje, budzi refleksje, ma także duże znaczenie ewangelizacyjne.

Z franciszkanami w Wielki Post

„Może kogoś to zainteresuje – od 27 lutego do 1 marca odbędą się ciekawe warsztaty wokalne w Pakości k. Inowrocławia. Dowiedziałam się, że miejsca rozchodzą się jak ciepłe bułeczki i niedługo będzie «kto pierwszy, ten lepszy»” – napisała na Facebooku Ewa z toruńskiej wspólnoty „Słowo Życia”. W związku z tym, że regularnie organizujemy czuwania w duchu Taizé, które opierają się na modlitwie śpiewem, bardzo szybko zebrała się kilkuosobowa grupa gotowa do szlifowania swoich umiejętności wokalnych.

Wielkopostne warsztaty muzyczno-liturgiczne „Adoramus Te” zorganizowało Wyższe Franciszkańskie Seminarium Duchowne we Wronkach. Było to pierwsze tego typu spotkanie organizowane przez franciszkanów i zainteresowanie tematem przekroczyło ich najśmielsze oczekiwania. Zapisało się ok. 100 osób z całej Polski i już po dwóch tygodniach od rozpoczęcia przyjmowania zgłoszeń lista uczestników została zamknięta.

– Pan Bóg sprawił, że w takim składzie spotykamy się w ten weekend i raczej niewielka jest szansa na to, że to się kiedyś powtórzy. Wykorzystajmy więc dobrze ten czas. Piękne jest to, że Pan Bóg dał nam głos, podziękujmy Mu za to – powiedział na wstępie Paweł Bębenek, znany i ceniony dyrygent i kompozytor pieśni liturgicznych, zaproszony do poprowadzenia warsztatów.

Dźwiękiem uobecnić Stworzyciela

Uczestników powitał rektor franciszkańskiego seminarium we Wronkach o. dr Kamil Paczkowski, który opowiedział historię Kalwarii Pakoskiej, zwanej Kujawską Jerozolimą. Jest to druga, po Zebrzydowskiej, najstarsza kalwaria w Polsce. Powstała w 1628 r. i jej pomysłodawcą był miejscowy proboszcz ks. Wojciech Kęsicki. W ostatecznym kształcie Kalwaria składa się z zespołu 24 barokowych kaplic oraz kościoła Ukrzyżowania i została podzielona na dwie części: Drogę Pojmania oraz Drogę Krzyżową. W czasie Wielkiego Postu miejsce warsztatów nadało całemu spotkaniu szczególny wymiar. Od 1671 r. we franciszkańskim kościele pw. św. Bonawentury przechowywana jest największa w Polsce cząstka relikwii Drzewa Krzyża Świętego, którą uczestnicy mieli okazję uczcić w dniu rozpoczęcia warsztatów. Program spotkania obejmował także adorację Najświętszego Sakramentu, modlitwy Liturgii Godzin, konferencje, wieczorną Drogę Krzyżową na Pakoskiej Kalwarii. Codzienne ćwiczenia wokalne dzieliły się na kilka etapów: rozśpiewanie, próby w głosach i wreszcie praca nad połączeniem utworów w spójną całość.

– Mamy wpływ na to, co się dzieje w ludziach. Muzyka ma funkcję proroczą, a wy, jako wykonawcy, na mocy chrztu św., dzięki muzyce macie funkcję kapłańską, dźwiękiem uobecniacie Stworzyciela. Postarajmy się wcisnąć w ławki wszystkich, którzy przyjdą dzisiaj do kościoła. Niech im ciekną ciurkiem łzy z miłości” – zachęcał Paweł Bębenek na ostatniej próbie warsztatów.

Wiara rośnie

Uwieńczeniem całego spotkania była niedzielna Eucharystia oraz koncert zaraz po jej zakończeniu, kiedy to stuosobowy chór uczestników warsztatów mógł zaprezentować to, czego nauczył się podczas tych kilku dni.

– Dla mnie były to dni wspaniałych rekolekcji wielkopostnych: weekend spotkania z Panem Bogiem w modlitwie, w Jego słowie, we wspaniałej muzyce oraz spotkania z drugim człowiekiem. Kiedy słyszę piękną sakralną muzykę, moja wiara rośnie, a kiedy śpiewam na Bożą chwałę, moje serce odczuwa radość. A śpiewać w tak dużym chórze, prowadzonym pod okiem pełnego pasji, talentu i Bożego szaleństwa p. Pawła Bębenka, to przeogromna przyjemność – mówi Justyna z Torunia, uczestniczka warsztatów.