Na to spotkanie przybyli członkowie wspólnot: „Dobry Pasterz” z Bielska Podlaskiego, „Effata” z Hajnówki, „Radość w Panu” z Sokołowa Podlaskiego oraz z Węgrowa i Hodyszewa. Gospodarzem spotkania była ciechanowiecka wspólnota „Emmanuel”. Gośćmi, a zarazem osobami głoszącymi konferencje byli ks. Andrzej Witerski, koordynator wspólnot Odnowy w Duchu Świętym naszej diecezji, oraz Danuta Zajkowska z Białegostoku, wieloletni koordynator białostockiej Odnowy w Duchu Świętym. Wielką radością dla nas była obecność kapłanów – ks. Henryka Wojnowskiego, duchowego opiekuna sokołowskiej wspólnoty, oraz ks. Janusza Szymańskiego – opiekuna wspólnoty ciechanowieckiej.

Spotkanie rozpoczęło się wzajemnym powitaniem, zawiązaniem wspólnoty i modlitwą uwielbienia Pana Jezusa, który nas zgromadził. Przyzywaliśmy też Ducha Świętego i wstawiennictwa Maryi, abyśmy ten dzień mogli jak najlepiej przeżyć i zrozumieć głoszone do nas treści. W programie dnia skupienia były m.in. dwie konferencje, Msza św. poprzedzona Koronką do Bożego Miłosierdzia. Po smacznym obiedzie był czas na spotkania w grupach dzielenia, pytania i odpowiedzi oraz wspólnotowe rozmowy związane z podjętym tematem.

Nasze Credo – nasz styl życia

Pierwszą konferencję pt. „Nasze Credo – nasz styl życia” wygłosiła Danuta. Na wstępie swego wystąpienia powiedziała, że idea „Naszego Credo” wzięła swój początek ze spotkań zespołu odpowiedzialnych za grupy Odnowy z terenu dzisiejszych diecezji i archidiecezji: warszawskiej, warszawsko-praskiej, łowickiej, białostockiej, warmińskiej i elbląskiej zrzeszonych w Federacji „Wieczernik” z siedzibą w Magdalence. „Nasze Credo” zostało wówczas potwierdzone przez kard. Józefa Glempa, z jednoczesnym błogosławieństwem dla tych, którzy ten styl życia podejmą. W 1995 r. również abp Stanisław Szymecki, metropolita białostocki, wyraził zgodę na kierowanie się w życiu zasadami zawartymi w „Naszym Credo” przez członków grup Odnowy w Duchu Świętym archidiecezji białostockiej na zasadzie dobrowolności. W dalszej części konferencji prelegentka wyjaśniła, że „Nasze Credo” wyraża się w zobowiązaniach, które podejmują członkowie grup Odnowy po 2-3-letniej formacji we wspólnotach. Zobowiązania wypływają z pragnienia, aby łaska Odnowy mogła wydać jak najobfitsze owoce. Stanowi to również znak jedności i pomaga w usystematyzowaniu życia wewnętrznego dla tych, którzy ten styl życia podejmują. Przyrzeczenia są składane na rok i co roku ponawiane. Proponując podjęcie „Naszego Credo”, zachęcała do współpracy z łaską Boga, aby łaska Odnowy nie została zmarnowana, lecz stale wzrastała. Danuta przypomniała, że treści „Naszego Credo” są już nam dobrze znane, ponieważ bazują na podstawach Rekolekcji Ewangelizacyjnych Odnowy (REO) i koncentrują się na następujących treściach: Bóg jest miłością; Jezus jest Panem i jedynym Zbawicielem człowieka; Duch Święty działający dzisiaj; Kościół miejscem świadectwa i służby chrześcijanina; Nasza misja, którą jest ewangelizacja w szerokim wymiarze.

11 punktów – 11 zobowiązań

Z drugiej konferencji, którą wygłosił ks. Andrzej Witerski, dowiedzieliśmy się, czego dotyczy „Nasze Credo”. W bardzo prosty i przystępny sposób wyjaśnił nam każdy z 11 punktów, w których zawarte są zobowiązania. Brzmią następująco:

1. Codzienna modlitwa dziękczynna i wielbiąca jako odpowiedź na Boga obecnego w naszym życiu.
– rachunek sumienia,
– Słowo Boże w formie refleksji, medytacji, „lectio divina” czy w innej formie,
– jedna z wybranych form modlitwy za Kościół (jedna z godzin brewiarza, „Anioł Pański”, Różaniec, Apel Jasnogórski, Eucharystia w wybrany dzień powszedni).
2. Podejmowanie rozeznawania przed ważniejszymi decyzjami życiowymi.
3. Troska o żywą pobożność do Ducha Świętego i Maryi.
4. Podjęcie konkretnego zaangażowania apostolskiego, które byłoby przejawem ewangelizacji (włączenie się w konkretną działalność Kościoła czy wspólnoty).
5. Troska o to, by praca zawodowa, życie rodzinne lub inne formy służby bliźniemu stawały się drogą ku Bogu i miejscem zjednoczenia z Nim.
6. Podjęcie określonej formy życia we wspólnocie (w grupie modlitewnej, w grupie dzielenia).
7. Troska o pełny udział w Eucharystii i o adorację Najświętszego Sakramentu co jakiś czas.
8. Troska o uczestnictwo w sakramencie pokuty i pojednania co miesiąc oraz – o ile to możliwe – o kierownictwo duchowe.
9. Poznawać nauczanie papieża i własnego biskupa.
10. Dbać o udział w rekolekcjach zamkniętych przynajmniej raz na dwa lata.
11. Dziesiątą część własnych dochodów przeznaczać na rzecz Boga i ubogich.

„Nasze Credo” przeżywamy jako ideał, ku któremu pragniemy zdążać. Przewiduje się możliwość przyjęcia zobowiązań obejmujących wszystkie punkty lub tylko wybrane.

W tym dniu na tym etapie zakończyliśmy temat „Nasze Credo”. Postanowiliśmy rozważać w sercu podane treści, powracać do nich i w przyszłości podjąć konkretne zobowiązania.

Modlitwą dziękczynienia Bogu i ludziom zakończyliśmy nasz dzień skupienia. Rozjeżdżając się do swoich miejscowości, wzajemnym pocałunkiem i uściskami pożegnaliśmy się ze sobą, bowiem do takiego gestu zachęcało tego dnia Boże Słowo.