Reklama

Wiadomości

Chciwość niejedno ma imię

Czy za takimi stwierdzeniami, jak: „muszę to mieć”, „zrobię wszystko, żeby zdobyć kasę”, „pieniądze nie śmierdzą”, „od przybytku głowa nie boli”, „gdybym był bogaty...”, ukrywa się grzeszne pragnienie, którym jest chciwość, i czy chciwość dotyczy tylko tego, co materialne?

Niedziela Ogólnopolska 44/2015, str. 34

[ TEMATY ]

pieniądz

Grażyna Kołek/Niedziela

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Według psychologii, chciwość jest schorzeniem charakteru, zaś w myśl chrześcijańskiej etyki – grzechem, i to jednym z głównych. Św. Paweł mówi jasno: „Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się, niektórzy zabłąkali się z dala od wiary i siebie samych przeszyli wielu boleściami” (1 Tm 6,10). Ale to za mało, żeby zamknąć problem. Otóż chciwość to cecha na tyle powszechna, że nawet uczeni próbują zrozumieć jej naturę. Rozpoznanie chciwości jest jednak trudne, gdyż wymaga precyzyjnego wyważenia, gdzie kończy się zapobiegliwość, ambicja i gospodarność, a wkracza brak umiaru w gromadzeniu dóbr materialnych. Czy zatem gromadzenie i posiadanie jest złe? Oczywiście, że nie. Rzeczy i pieniądze są nam potrzebne do normalnego funkcjonowania. Chrystus sam korzystał z dóbr materialnych i zaspokajał także potrzeby innych. Chodzi o to, aby dóbr doczesnych, których tu, na ziemi, jesteśmy tylko zarządcami, nie uczynić „pępkiem świata”.

Rzecz czy osoba?

Reklama

Chciwość to postawa, która sprawia, że rzeczy stają się dla człowieka ważniejsze od osób. Chciwiec bardziej „kocha” pieniądze niż ludzi. W rezultacie staje się niewrażliwy na los i na potrzeby innych, bo nie potrafi, a może raczej nie chce nikomu pomóc w sposób bezinteresowny. Chciwość nie tylko blokuje zdolność do miłości, lecz prowadząc do chorobliwego lęku o przyszłość, dramatycznego ograniczenia ideałów, zazdrości, wrogości oraz zawiści, niszczy więzi małżeńskie, rodzinne i społeczne. Chciwość może się też przejawiać w sknerstwie, które objawia się w nieuzasadnionym i przesadnym gromadzeniu. W skrajnych przypadkach gromadzi się nawet śmieci lub nikomu niepotrzebne graty. Gdyby szafy, piwnice i strychy umiały mówić, niejeden człowiek by się zawstydził.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Nie tylko pieniądze

Chciwość może tak zawładnąć człowiekiem, że zaniknie w nim poczucie sprawiedliwości i uczciwości, i doprowadzi go do zwykłego złodziejstwa. Zaczyna się niewinnie: najpierw wyniosę coś z pracy do domu, poczęstuję się cukierkiem z półki w markecie, wyrównam sobie poniesione straty, bo „przecież wszyscy tak robią”. Taka nieuczciwość może przybierać także inne formy, np. ściąganie na egzaminach czy ukrywanie szkód wyrządzonych innym. Chciwość to także intryganctwo, czyli kłamliwe zachowanie wobec bliźniego. Zasiewanie podejrzeń, podstęp, nielojalne zachowanie – wszystko po to, aby zdobyć korzyści materialne. Chciwości mogą towarzyszyć też inne grzechy, takie jak zdrada i krzywoprzysięstwo. Przepojonych zaś żądzą zysku, władzy, sławy, tytułów, zaszczytów i pochwał może zaprowadzić nawet do zbrodni. Dla człowieka chciwego nie liczy się bowiem nikt i nic poza żądzą szybkiego bogacenia się, za każdą cenę.

Sprawiedliwość i miłość jako lekarstwo

Człowieka chciwego do równowagi mogą przywrócić sprawiedliwość i miłość. Sprawiedliwość – bo normuje czyny ludzkie w odniesieniu do innych osób, nakazując oddać drugiemu, co mu się słusznie należy. Miłość – bo jeżeli przyjmiemy, że chciwość wynika z egoizmu, to jedynym lekarstwem będzie skierowanie swojej uwagi w stronę innych, zwłaszcza najbardziej potrzebujących. W życiu jest wiele okazji do dawania, obdarowywania i realizowania prawdziwej miłości, bo to przecież jedyna wartość, która się mnoży, jeśli się ją dzieli. Najlepszą ochroną przed chciwością jest więc wrażliwość, duchowa głębia, z której płynie świadomość, że to, kim jestem, i na ile kocham, jest zdecydowanie ważniejsze, niż to, co posiadam. Bardziej być niż mieć. Strzeżmy się chciwości w myśl słów Chrystusa: „Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą, i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje” (Mt 6,19-21).

2015-10-28 08:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Cienie pieniądza - socjolog „czyta” gospodarkę

Niedziela Ogólnopolska 40/2012, str. 30-31

[ TEMATY ]

polityka

gospodarka

pieniądz

DOMINIK RÓŻAŃSKI

Autor jest profesorem UMK, gdzie kieruje Podyplomowym Studium Socjologii Bezpieczeństwa Wewnętrznego (www.bezpieczenstwo.umk.pl) oraz członkiem Rady Naukowej Spółdzielczego Instytutu Naukowego

Autor jest profesorem UMK, gdzie kieruje Podyplomowym Studium Socjologii Bezpieczeństwa Wewnętrznego (www.bezpieczenstwo.umk.pl) oraz członkiem Rady Naukowej Spółdzielczego Instytutu Naukowego
Polskie państwo jest nieprzejrzyste dla samego siebie, a kierownictwo państwa nie dysponuje mapą kluczowych interesów, niezbędną do działania na rzecz dobra wspólnego. Skąd taka ocena?
CZYTAJ DALEJ

Abp Galbas: religia w szkole traktowana jest niesprawiedliwie

2025-08-30 11:41

[ TEMATY ]

Abp Adrian Galbas

Karol Porwich/Niedziela

Abp Adrian Galbas

Abp Adrian Galbas

- Nieraz bywacie upokarzani. Jakbyście byli gorszą częścią nauczycieli, od jakiegoś gorszego i niepotrzebnego przedmiotu. Jakbyście nie byli wykształceni i przygotowani. Bardzo wam dziękuję za waszą pracę i wasze świadectwo - powiedział dziś arcybiskup Adrian Galbas podczas Mszy św. inaugurującej odprawę katechetyczną w archidiecezji warszawskiej. Eucharystia sprawowana była w Świątyni Opatrzności Bożej.

Odprawa katechetyczna została zorganizowana dla wszystkich nauczycieli religii pracujących w szkołach oraz dla księży proboszczów i wikariuszy, a także osób zakonnych.
CZYTAJ DALEJ

Matka bł. Carlo Acutisa: mój syn sprawił, że wiele osób zbliżyło się do Kościoła i wiary

Matka włoskiego błogosławionego Carlo Acutisa (1991-2006) Antonia Salzano powiedziała PAP przed jego kanonizacją, która odbędzie się w Watykanie 7 września, że za sprawą kultu do jej syna bardzo wiele osób zbliżyło się do Kościoła i wiary. Jak stwierdziła, to dlatego został nazwany „Bożym influencerem”.

Carlo Acutis urodził się 3 maja 1991 roku w Londynie, gdzie jego rodzice mieszkali z powodów zawodowych. Już jako dziecko skupił się na życiu religijnym, był autorem stron internetowych o cudach eucharystycznych i o świętych Kościoła. Zmarł w wieku 15 lat na białaczkę 12 października 2006 roku. Został pochowany w Asyżu. W 2019 roku jego ciało przeniesiono do tamtejszego kościoła Matki Bożej Większej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję