Reklama

Dotknij Miłosierdzia

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W dniach 3-16 października na terenie archidiecezji łódzkiej odbywała się peregrynacja symboli Światowych Dni Młodzieży – krzyża i ikony Matki Bożej „Salus Populi Romani”. Hasłem peregrynacji były słowa: „Dotknij Miłosierdzia”. Symbole ŚDM nawiedziły parafie, klasztory, szkoły i szpitale. Na drodze peregrynacji znalazło się także miejsce szczególne – Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich w Ignacewie.

Gdy samochód kaplica wjechał za bramę ośrodka, delegacja młodych ludzi wraz z wychowawcą przejęła krzyż, który znalazł swoje miejsce w przygotowanej kaplicy. Diecezjalny duszpasterz młodzieży ks. Przemysław Góra, towarzyszący peregrynacji, przedstawił historię krzyża i ikony Matki Bożej, wyjaśnił, jaki jest sens pielgrzymowania po Polsce tych świętych znaków. – Chciałem, by ten ośrodek znalazł się na trasie peregrynacji symboli ŚDM, ponieważ w tym miejscu znajdują się ci, którzy niosą swój krzyż doświadczeń życiowych. Chodziło mi o to, by ci młodzi ludzie, którzy znajdują się w odosobnieniu, poprzez chwilę modlitwy przy krzyżu i ikonie Maryi mogli włączyć się w modlitwę innych młodych ludzi oczekujących na Światowe Dni Młodzieży w Krakowie – powiedział ks. Góra.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Każdy z przebywających w zakładzie mógł dotknąć krzyża i chwilę się przy nim pomodlić. Następnie zebrani wzięli udział we Mszy św. Zapytani o to, czym dla nich było spotkanie ze świętymi znakami, odpowiedzieli: – To dla nas wielkie wyróżnienie. To nie kościół, a zakład poprawczy, a pomimo to mamy tutaj krzyż Światowych Dni Młodzieży – Tomasz, lat 16. – To dla nas zadanie, by być lepszym, by zmienić siebie, by nie wracać do tego, co było – Piotrek, lat 17. Po Eucharystii była chwila na rozmowę z mieszkańcami zakładu i pożegnanie symboli ŚDM.

Zakład Poprawczy i Schronisko dla Nieletnich w Ignacewie istnieje od marca 1964 r. Przez tę placówkę wychowawczą w ciągu ponad 50 lat przewinęły się tysiące młodych ludzi, którzy w swoim życiu popełnili wykroczenia wobec prawa. Obecnie w ośrodku przebywa 35 wychowanków w wieku od 13 do 21 lat. Najdłuższy okres pobytu w tym zakładzie poprawczym to 7 lat.

2015-10-28 08:52

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przepis na radosne życie według ks. Jana Bosko

[ TEMATY ]

św. Jan Bosko

commons.wikimedia.org

Święty Jan Bosko zasłynął, jako genialny wychowawca, nauczyciel młodzieży, pisarz i publicysta, założyciel zgromadzeń zakonnych. Często zachęcał swoich uczniów mówiąc: „bądźcie zawsze radośni, bardzo radośni!”. Radość w jego wydaniu nie oznacza jednak ciągłego, bezmyślnego uśmiechu na twarzy. Radość to postawa ducha, nastawienie wobec życia. 

Jan Bosko przyszedł na świat 16 sierpnia 1815 roku w ubogiej wiejskiej rodzinie w Becchi niedaleko Turynu, we włoskim Piemoncie. Rodzice, Franciszek Bosko i Małgorzata Occhiena, dali mu na chrzcie dwa imiona: Jan, Melchior. Kiedy chłopiec miał dwa lata, umarł mu ojciec. Wychowaniem Jana i dwóch jego braci zajęła się matka, która zaszczepiła w nich chęć do nauki i pobożność.
CZYTAJ DALEJ

W Biblii żniwo bywa obrazem czasu, w którym Pan zbiera swój lud i odsłania prawdę o człowieku

2026-01-15 09:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Rozmowa z Ojcem: Czwarta Niedziela zwykła

2026-01-31 10:00

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

Monika Książek

Abp Wacław Depo

Abp Wacław Depo
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję