Reklama

Niedziela Przemyska

Modlitwa o żniwiarzy

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z całą pewnością każdy z nas na drodze swojego życia spotkał niejednego kapłana. Wielu z nich było dla nas wzorem ofiarnej służby Bogu, Kościołowi, ludziom. Przez słowa i dłonie wyświęconych szafarzy otrzymywaliśmy Bożą łaskę obecną w sakramentach świętych i Słowie Bożym. Prosty i pogodny styl kapłańskiego życia oraz świadectwo wiary wielu duchownych były okazją do zwrócenia myśli i serca w stronę nieba, w stronę szczęścia trwałego i pełnego. Ich posługa przy ołtarzu, w konfesjonale, na ambonie, podczas katechezy i w pracy duszpasterskiej często budziła w nas wdzięczność wobec Boga, który przez ludzi pozwalał odczuć współczesnemu światu swoją dobroć. Być może powołania wielu kapłanów, których spotkaliśmy na ścieżkach naszej codzienności, zrodziły się z pokornej, wytrwałej i cierpliwej modlitwy ich rodzin i wspólnot parafialnych. Każde powołanie jest skarbem, który ma swój początek w czyjejś modlitwie, w czyimś czuwaniu, cierpieniu i bólu kolan…

Reklama

24 października, w liturgiczne wspomnienie bł. ks. Jana Wojciecha Balickiego, do Wyższego Seminarium Duchownego i bazyliki archikatedralnej w Przemyślu zawitali członkowie Dzieła Pomocy Powołaniom, którzy przeżywali swoją doroczną pielgrzymkę. Wspólnota seminaryjna z wielką radością przyjęła gości, którzy pomogli w zrodzeniu i ukształtowaniu niejednego powołania. Spotkanie rozpoczęło się wspólną modlitwą przy relikwiach bł. Księdza Jana, której przewodniczył moderator Dzieła Pomocy Powołaniom w Archidiecezji Przemyskiej, ks. dr Łukasz Jastrzębski. Podczas nabożeństwa zgromadzeni w archikatedrze dobroczyńcy i sympatycy seminarium prosili o nowe i święte powołania do wyłącznej służby Bogu oraz wspierali duchowo tych, którzy już poświęcili swoje życie Chrystusowi i Kościołowi w służebnym kapłaństwie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Najważniejszym momentem pielgrzymki była Eucharystia, której przewodniczył abp Józef Michalik. Ksiądz Arcybiskup we wprowadzeniu do Mszy św. podkreślił wartość wytrwałej i ufnej modlitwy, która ma moc wyprosić u Boga odważne powołania. W homilii ks. prał. Zbigniew Suchy nawiązując do ewangelicznego spotkania Jezusa z Bartymeuszem, przywołał postać bł. Jana Wojciecha Balickiego, który we współczesnych sobie Bartymeuszach, często poranionych, odrzuconych i odepchniętych, na nowo odtwarzał nadprzyrodzony wzrok, wzrok człowieka posiadającego swoją godność i wartość.

Kolejnym punktem pielgrzymki był poczęstunek zorganizowany w Instytucie Teologicznym w Przemyślu. Pielgrzymi podczas posiłku mogli porozmawiać ze sobą oraz poznać alumnów, za których podjęli trud modlitwy. Zwieńczeniem pielgrzymki była sztuka teatralna „Trudno żyć ze świętymi”, przygotowana przez alumnów kursu IV. Bracia klerycy wykorzystując swoje talenty aktorskie, przybliżyli publiczności sylwetkę św. Jana Marii Vianneya, który swoim pobożnym i pracowitym życiem zostawił przykład wytrwałego i sumiennego wypełniania woli Bożej.

Na zakończenie spotkania pielgrzymi mogli zabrać ze sobą przygotowane przez każdego alumna pisemne podziękowania i prośby o modlitwę oraz zwiedzić kaplicę i oratorium bł. Jana w budynku seminarium.

2015-11-05 12:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czym tak naprawdę jest adoracja?

[ TEMATY ]

modlitwa

adoracja

Adobe Stock

Czym jest adoracja Najświętszego Sakramentu? Szukając odpowiedzi, należałoby podać mądrą definicję katechizmową. Jednak chciałbym zaproponować, by podejść do tematu inaczej. Może niekonwencjonalnie, ale bardzo prosto.

Zacznijmy rozważanie tego tematu od terminu „kolana”. Mogłoby się wydawać, że to taka niepozorna część naszego ciała. Jednak, gdy otworzymy „Konkordancję do Biblii Tysiąclecia”, zauważymy, że owa część ciała dość często podkreślona jest w treści Pisma Świętego. Coś w tym musi być. Spójrzmy na trzy sytuacje biblijne: jedną z Nowego Testamentu, a dwie ze Starego Testamentu.
CZYTAJ DALEJ

Ksiądz z Archidiecezji wrocławskiej we Fraterni Kapłańskiej św. Dominika

2026-08-21 15:30

Jakub Gonciarz OP

Ks. Krzysztof Wojtaś [z lewej] i ks. Kamil z warszawsko-praskiej rozpoczęli swój nowicjat dla Fraterni, otrzymując dominikański krzyż

Ks. Krzysztof Wojtaś [z lewej] i ks. Kamil z warszawsko-praskiej rozpoczęli swój nowicjat dla Fraterni, otrzymując dominikański krzyż

Ks. Krzysztof Wojtaś, wikariusz parafii Najświętszego Zbawiciela we Wrocławiu‑Wojszycach, od roku należy do Fraterni Kapłańskiej św. Dominika. Dla czytelników Niedzieli Wrocławskiej opowiada, jak wygląda formacja księży diecezjalnych w rodzinie dominikańskiej oraz jak św. Pier Giorgio Frassati poprowadził go do złożenia przyrzeczenia i życia duchowością św. Dominika.

Jak zaznacza ks. Krzysztof Wojtaś jego spotkania z rodziną dominikańską zaczęła się dzięki spotkaniom w Lednicy. - Pierwszy raz pojechałem na Lednicę w 2002 roku i od tamtej pory to miejsce stało się dla mnie przestrzenią duchowego wzrostu. Później, już jako ksiądz, uczestniczyłem w rekolekcjach dla duchownych na Jamnej czy Lednicy, gdzie poznałem wielu braci kaznodziejów. Ich styl życia, prostota i duchowość św. Dominika zawsze mnie pociągały - podkreśla kapłan w Wojszyc, podkreślając, że rok temu dowiedział się, że powstaje Fraternia Kapłańska św. Dominika — wspólnota dla księży diecezjalnych, którzy chcą żyć duchowością dominikańską. - Napisałem maila do o. Pawła Koniarka OP, promotora fraterni, i zacząłem uczestniczyć w spotkaniach jako postulant. W sierpniu przeżyłem ważny moment: 19 sierpnia odbyły się moje obłóczyny. Prowincjał wręczył mi krzyż dominikański, znak przynależności do rodziny dominikańskiej. Zachowujemy sutannę, ale krzyż jest widocznym symbolem tego, że żyjemy duchowością Zakonu Kaznodziejskiego. W czasie obrzędu otrzymuje się również patrona — świętego lub błogosławionego z rodziny dominikańskiej. Moim został św. Pier Giorgio Frassati, którego kanonizacja była dla mnie impulsem do podjęcia tej drogi. On jako tercjarz należał do dominikańskiej rodziny, więc jego przykład bardzo mnie poruszył - opowiada ks. Wojtaś.
CZYTAJ DALEJ

Pierwsza wizyta Achille Rattiego na Jasnej Górze

2026-08-21 18:21

[ TEMATY ]

Jasna Góra

Pius XI

Achille Ratti

KAI

Papież Pius XI

Papież Pius XI

W lipcu 1918 r. przyszły Pius XI podczas swojej pierwszej podróży poza Warszawę postanowił odwiedzić sanktuarium Królowej Polski w Częstochowie.

Kiedy Achille Ratti przybył do Warszawy 29 maja 1918 r., Polska nie była jeszcze niepodległym państwem. Kraj był wciąż podzielony i znajdował się pod kontrolą okupacyjnych władz wojskowych. Papież Benedykt XV wysłał ks. prał. Rattiego jako wizytatora apostolskiego, aby bezpośrednio poznał sytuację Kościoła i ludności katolickiej oraz reprezentował wobec narodu polskiego troskę Stolicy Apostolskiej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję