Losy ludzkości na przełomie XX i XXI wieku mogły się zupełnie inaczej potoczyć, gdyby kula zamachowca ugodziła Papieża Polaka śmiertelnie. Ten zamach wstrząsnął całym światem. W samym sercu chrześcijaństwa, w Rzymie, 35 lat temu padły strzały, które miały przerwać pontyfikat Jana Pawła II. Na sprawcę zamachu wybrano zawodowego mordercę. Do dziś nikt nie jest w stanie wyjaśnić, dlaczego Ojciec Święty przeżył. To nadal wielka tajemnica – i dla lekarzy, i dla kryminologów, i dla samego zamachowca. Tropy teologów od początku prowadzą do Fatimy. Skupili się oni na treści trzeciej tajemnicy fatimskiej. Wszystko wskazuje na to, że Matka Boża musiała zmienić tor kuli. Nie ma innego wytłumaczenia. Stoimy wobec jednej z największych zagadek XX wieku. Trzeba zauważyć, że zamach na życie Jana Pawła II miał miejsce 13 maja 1981 r. o godz. 17.17. O tej samej godzinie 13 maja 1917 r. Matka Boża po raz pierwszy objawiła się dzieciom w Fatimie. To również godzina narodzin Karola Wojtyły w Wadowicach 18 maja 1920 r. Może i ten szczegół trzeba dołączyć do nadzwyczajnych zdarzeń, które towarzyszyły zamachowi, aby zauważyć nadprzyrodzoną ingerencję.

Jan Paweł II po zamachu na swoje życie natychmiast zapoznał się z dokumentacją odnoszącą się do objawień w Fatimie i zinterpretował je jako działanie Maryi. W 2000 r. polecił ujawnić treść trzeciej tajemnicy fatimskiej. Jest tam mowa o śmierci papieża. „Fakt, iż macierzyńska dłoń zmieniła tor śmiercionośnego pocisku, jest tylko jeszcze jednym dowodem na to, że nie istnieje nieodwołalne przeznaczenie, że wiara i modlitwa to potężne siły, które mogą oddziaływać na historię, i że ostatecznie modlitwa okazuje się potężniejsza od pocisków, a wiara od dywizji” – napisał po latach kard. Joseph Ratzinger, który badał orędzie fatimskie. Według niego, kluczem do zrozumienia tajemnicy fatimskiej jest wołanie: „Pokuta, pokuta, pokuta”. Ratunek dla świata to modlitwa i pokuta, które mogą zmienić nawet plany Boga.

Czy objawienia w Fatimie zapowiadały już niemal 100 lat temu wojnę i kataklizmy? – zastanawiają się dziennikarze na łamach bieżącego numeru „Niedzieli”. Jan Paweł II nam podpowiada: „Kiedy na progu trzeciego tysiąclecia przyglądamy się znakom czasu obecnym w wieku XX, Fatima jest z pewnością jednym z największych. Jest tak między innymi dlatego, że jej orędzie ujawnia wiele późniejszych wydarzeń i uzależnia je od odpowiedzi na jego wezwania”. Dziś można powiedzieć, że jesteśmy świadkami fatimskiego scenariusza dziejów. „Tragedie zapowiedziane w Fatimie jeszcze nie minęły z końcem ideologii komunizmu. Kryzys jeszcze nie został rozwiązany. Z pewnego punktu widzenia jest on dziś tak poważny, jak nigdy wcześniej, ponieważ jest to przede wszystkim kryzys wiary, a więc kryzys moralny i społeczny” – to słowa Benedykta XVI. A Grzegorz Górny, który z Januszem Rosikoniem właśnie zakończył reporterskie śledztwo w sprawie sekretu fatimskiego, w którym mieści się też cudowne ocalenie Jana Pawła II, wyznał: „Przekonałem się, że walka o duszę świata nadal trwa”. Doszedł też do odkrycia, a właściwie do przekonania, jak kruche mogą być wielkie imperia i jak potężna jest moc duchowa.