To miejscowość w woj. mazowieckim (diec. radomska), nazwana od imienia Maryi – głównej Patronki Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej, które od 1910 r. ma tu swój dom generalny. Kamień węgielny pod budowę Mariówki poświęcił i plan naszkicował bł. Honorat Koźmiński, kapucyn (1829 – 1916), założyciel zgromadzenia.

Zgromadzenie powstało 7 października 1878 r. Jego charyzmatem jest służebność na wzór Chrystusa i Maryi. Źródłem inspiracji dla duchowości zgromadzenia i apostolskiego wymiaru jego charyzmatu są objawienia w Gietrzwałdzie w 1877 r., których istotnymi elementami są propagowanie modlitwy różańcowej oraz apostolstwo trzeźwości, zwłaszcza w środowisku wiejskim.

Mówiąc o Mariówce, nie sposób pominąć powstałych tu szkół, prowadzonych przez zgromadzenie. Mimo znacznej odległości od większego miasta w okresie międzywojennym i po II wojnie światowej Mariówka była postrzegana jako oaza oświaty i wpisała się na trwałe w dzieje katolickiego szkolnictwa tego regionu. Zgromadzenie prowadziło tu szkoły kilku typów: Szkołę Gospodarczo-Rzemieślniczą (1903-52), Szkołę Ochroniarską (1916-22), Prywatne Żeńskie Seminarium Nauczycielskie (1921-36), Prywatne Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące im. Królowej Jadwigi (1933-54).

W 1954 r. szkoły zostały zamknięte, a władze państwowe przejęły budynki szkolne i całe wyposażenie. W 1987 r. zaistniała możliwość wznowienia tradycji edukacyjnej w Mariówce. W 1992 r. otwarto Prywatne Liceum Ogólnokształcące, a w 1999 r. – gimnazjum. W 2003 r. do nowego gmachu szkolnego została przeniesiona również miejscowa szkoła podstawowa. W Mariówce schronienie znajdują również dzieci pozbawione rodzin lub pochodzące z tzw. rodzin dysfunkcyjnych. Od 2004 r. istnieje tu Rodzinny Dom Dziecka.

10 lutego 2011 r. zostało otwarte i poświęcone Dzieło Pomocy Chorym „Promień”, dedykowane św. Janowi Pawłowi II. Jego celem jest objęcie specjalistyczną opieką ludzi chorych, niepełnosprawnych, z problemami psychofizycznymi. W ramach dzieła funkcjonuje nowoczesna placówka medyczna – Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „Promień”. Decyzja o utworzeniu tej placówki zapadła po oddaniu przez władze państwowe budynków dawnych szkół zgromadzenia. Zgromadzenie w nawiązaniu do swoich tradycji nadało temu miejscu nazwę „Promień”, pragnąc, aby każdy, kto przekracza próg tego gmachu, wychodził z niego rozpromieniony – nie tylko nadzieją na lepsze zdrowie fizyczne i psychiczne, ale przede wszystkim nadzieją zrodzoną z kontaktu z Bogiem.