Reklama

Niedziela Świdnicka

Wałbrzyszanin na Czarnym Lądzie

Z ks. Adamem Fijołkiem, polskim księdzem pochodzącym z Wałbrzycha, pracującym w Republice Środkowej Afryki, od 14 lat członkiem Stowarzyszenia Misji Katolickich, męskiego zgromadzenia ukierunkowanego na ewangelizację Afryki, rozmawia ks. Sławomir Marek

Niedziela świdnicka 43/2016, str. 2

[ TEMATY ]

wywiad

misje

misjonarz

Archiwum ks. Adama Fijołka

Ks. Adam Fijołek w wiosce

Ks. Adam Fijołek
w wiosce

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

KS. SŁAWOMIR MAREK: – Skąd taki wybór?

KS. ADAM FIJOŁEK: – Szukałem zgromadzenia, które pośle mnie do pracy na miejscu, w Afryce. Znałem już struktury diecezjalne. Wiedziałem, że w polskich zgromadzeniach czy diecezjach trzeba najpierw zostać księdzem, a potem dopiero prosić przełożonych o pozwolenie na wyjazd na misje. Ja chciałem wyjechać jak najszybciej. Miałem nawet pomysł wstąpienia do Kapucynów, żeby mięć swoją rodzinę, wspólnotę. Wszędzie jednak mówiono mi – poczekaj, skończysz formację, będziemy myśleć o wyjeździe na misje. Nie pasowało mi to, bo chciałem już pracować na Czarnym Lądzie. Moje stowarzyszenie prowadzi formację za granicą i już po dwóch latach spędzonych w Ołtarzewie u Pallotynów byłem na kursie przygotowawczym. Swoje pierwsze kroki stawiałem w Tanzanii, we wschodniej Afryce.

– Dlaczego akurat Afryka Środkowa?

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

– To nie był mój wybór. Przygotowywałem się raczej do wyjazdu do Tanzanii, którą już znałem. Teologię studiowałem w Nairobi, w Kenii, stąd wybór języka padł na angielski. Potem nauczyłem się też suahili. Zgromadzenie uznało jednak, że w Afryce Środkowej są większe potrzeby i jako młody kapłan zostałem posłany właśnie tam. Pociągnęło to za sobą konieczność zmiany strefy językowej na francuski i sango. Argumentem, który przeważył, to położenie naszej misji wśród Pigmejów z plemienia Bayaka.

– Jaką sytuację zastał Ksiądz na miejscu?

– W 2012 r., kiedy poleciałem tam w styczniu, w kraju panował pokój. Prezydent Bozize od 10 lat sprawował swoją funkcję, a muzułmanie z chrześcijanami żyli w pokoju i zgodzie. Czynnikiem, który niszczy ten kraj od wewnątrz, jest wszechobecna korupcja i swobodne podejście do prawdy. Może to zbyt duże uproszczenie, ale mam wrażenie, że wszyscy kradną i kłamią. Jeśli chodzi o strukturę religijną, można powiedzieć, że większość czarnych mieszkańców RŚA to katolicy lub baptyści. Są też muzułmanie, pochodzący głównie z północy Czadu i Sudanu, oraz miejscowi z ludu Ululani.

– Co było iskrą zapalną?

– Konflikt jest zdecydowanie konfliktem politycznym, a nie religijnym, wbrew temu, co pokazuje się w mediach. Poprzedni prezydent podjął współpracę z Chinami, polegającą głównie na udostępnianiu złóż naturalnych. Ropa naftowa i uran to surowce bardzo potrzebne w przemyśle – łakomym okiem patrzą na nie zwłaszcza Francuzi, którzy wykorzystują uran w elektrowniach atomowych. Ponieważ przyjętym zwyczajem jest instalowanie nowych prezydentów w drodze zamachu stanu, Francuzi ustanowili swojego prezydenta. Żeby odwrócić uwagę od prawdziwego problemu, jakim jest dostęp do ropy, uranu i diamentów, wykreowano wojnę religijną. Wcześniej żyliśmy w zgodzie.

– Powiedział Ksiądz, że rdzenna ludność to w dużej mierze chrześcijanie. Po co im biali misjonarze?

– Głównym celem naszego zgromadzenia jest pomoc klerowi lokalnemu. Kiedy tylko są w stanie samodzielnie prowadzić parafię, my zostawiamy im swoje misje i ruszamy dalej. Niestety, stan kleru lokalnego jest opłakany – porównywalny do stanu molarnego całego kraju. Celibat, przywiązanie do zwyczajów klanowych, zbyt lekkie podejście do spraw finansowych – tak to nazwijmy, to kwestie, które bardzo trudno zmienić w ciągu kilku lat katechezy. Wielu ludzi sądzi, że jest katolikami, kompletnie nie znając i nie przestrzegając zasad Ewangelii, np. nie rozumieją, że konkubinat jest wbrew zasadom Kościoła katolickiego. Mówią często – „a nasi księża nie robią problemów”, kiedy odmawiamy im Komunii św. czy sakramentów. Jest to jednak praca przynosząca mnóstwo satysfakcji, a przemiany duchowe, które zachodzą w tych ludziach, są najlepszą nagrodą.

2016-10-20 08:07

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Z misjonarzami głośmy Chrystusa

W II niedzielę Wielkiego Postu razem z Apostołami wpatrujemy się w pełnego chwały Chrystusa. Trwamy w zachwycie i radości. Apostołowie wyznali Jezusowi: „Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty (...)” (Łk 9, 33). Chcieli zatrzymać cud przemienienia dla siebie, ale Chrystus sprowadził ich w doliny. Nie pragnął ich bezczynności. Apostołowie mieli zanieść Dobrą Nowinę wszystkim narodom. Polecił im: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (Mt 28,19). Głoszenie Ewangelii i budowanie Kościoła jest i naszym zadaniem. Chrzest i bierzmowanie zobowiązują do dzielenia się radością wiary. Nie możemy jej egoistycznie zamykać w sobie. Niezależnie od tego, jakie jest nasze miejsce w Kościele, wszyscy jesteśmy misjonarzami. Wiara i Kościół ze swej natury są misyjne. Papież Franciszek uczy, że jesteśmy „uczniami misjonarzami”. Uczymy się Chrystusa, trwamy w Jego szkole, by wzajemnie dzielić się radością wiary. Mamy też obowiązek zatroszczyć się o to, by Ewangelia dotarła na krańce świata; do tych, którzy nie słyszeli o Chrystusie. Pomimo upływu 2 tysiącleci chrześcijaństwa, do 5 mld ludzi nie dotarło jeszcze ewangeliczne orędzie miłości. Misje pozostają wciąż naglącym zadaniem dla nas. „Jeśli coś ma wywoływać święte oburzenie, niepokoić i przyprawiać o wyrzuty sumienia, to niech będzie to fakt, że tylu naszych braci żyje pozbawionych siły, światła i pociechy wypływającej z przyjaźni z Jezusem Chrystusem, bez przygarniającej ich wspólnoty wiary, bez perspektywy sensu i życia” (adhortacja „Evangelii gaudium”, nr 49).
CZYTAJ DALEJ

Patron Dnia: Święty Wincenty Ferreriusz, największy kaznodzieja u schyłku średniowiecza

[ TEMATY ]

św. Wincenty Ferreriusz

Domena publiczna/vaticannews.va/pl

Święty Wincenty Ferreriusz

Święty Wincenty Ferreriusz

Obdarzony był wieloma charyzmatami, m. in. darem uzdrawiania chorych i przepowiadania przyszłości. W historii zapisał się jednak jako niezrównany kaznodzieja: największy u schyłku Średniowiecza - pisze ks. Arkadiusz Nocoń w felietonie dla portalu www.vaticannews.va/pl i Radia Watykańskiego. 5 kwietnia przypada wspomnienie św. Wincentego Ferreriusza (1350 – 1419), prezbitera.

Św. Wincenty Ferreriusz urodził się w zamożnej i bogobojnej rodzinie w hiszpańskiej Walencji. W wieku 18 lat wstąpił do zakonu dominikanów. Wyświęcony na kapłana współpracował z kardynałem Piotrem de Luna, który po wyborze na papieża (Benedykt XIII), mianował Wincentego swoim kapelanem i spowiednikiem. Posługę na dworze papieskim w Awinionie, gdzie wówczas przebywał papież, Ferreriusz sprawował z niezwykłą pokorą, przestrzegając wszystkich narzuconych sobie wcześniej umartwień.
CZYTAJ DALEJ

Komunikat: Bp Arkadiusz Okroj nowym biskupem toruńskim

2025-04-05 12:00

[ TEMATY ]

diecezja toruńska

Episkopat News

bp Arkadiusz Okroj

bp Arkadiusz Okroj
Ojciec Święty Franciszek mianował biskupem toruńskim dotychczasowego biskupa pomocniczego diecezji pelplińskiej Arkadiusza OKROJA.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję