Standardowa reakcja widzów na listopadowy koniec programów „Twoja twarz brzmi znajomo” czy „The Voice of Poland” brzmiała pewnie: „Szkoooda”. Z kolei standardową reakcją na rozpoczynający się Adwent były słowa: „To już?! Jak ten czas leci!”.

Szczęśliwie nie mam w domu telewizora. Niemniej powyższe propozycje zdarzało nam się z żoną w wolnej chwili obejrzeć w Internecie. Prócz tego, że są to programy muzyczne, łączy je coś jeszcze. Ostatnie ich edycje skończyły się tuż przed Adwentem. Być może nieświadomie ktoś, kto układał kalendarz obu widowisk, przysłużył się ich fanom, chcącym poświęcić w Adwencie czas na coś ważniejszego.

W moim życiu to chyba pierwszy raz, gdy naprawdę świadomie wszedłem w nowy rok liturgiczny. I po raz pierwszy zauważyłem, że świat wokół mnie naprawdę sprzyja skupieniu większej uwagi na tym, co znaczy „czuwać” przed przyjściem Pana. Nawet telewizja. Mniej czasu na oglądanie, więcej na czytanie. Być może proste to, prozaiczne, ale jakże trudne na co dzień. A Adwent – okazuje się – sprzyja takiej „zamiance”.

Więcej czasu dla Bożego słowa, mniej dla mojego słowa. Tym sposobem można było zauważyć, jak w pierwszych trzech tygodniach Adwentu Bóg mówił o swoim przyjściu w sensie Paruzji. Teraz przed nami tydzień, w którym będziemy słuchać o Jego przyjściu w sensie narodzenia. Słowo chce nas bezpośrednio przygotować na ten niesamowity moment, który w odróżnieniu od Paruzji już był, i co roku możemy go na nowo doświadczać.

Dlaczego są to dopiero pierwsze takie wnioski względem Adwentu w życiu moim i mojej rodziny? Bo dotychczas nie traktowałem tego czasu poważnie. Nawet jeśli codziennie udawało mi się pójść na Roraty, to bardziej chodziło tu o udowodnienie sobie, że potrafię, niż o Maryję, która ma mi coś ważnego do przekazania.

I jeśli masz poczucie, że nie potraktowałeś Adwentu poważnie – został Ci tydzień na porządne czuwanie w bezpośrednim oczekiwaniu narodzin Mężczyzny przez naprawdę wielkie „M”. Do dzieła!

* * *

Jarosław Kumor
Mąż i ojciec, dziennikarz i publicysta, jeden z liderów męskiej wspólnoty Przymierze Wojowników