Uroczystość patrona diecezji

Ks. Tomasz Nowak

Msza św. w kościele św. Józefa Sebastiana Pelczara

Bądź na bieżąco!

W bieżącym roku diecezja rzeszowska obchodzi jubileusz 25-lecia istnienia. Jednym z pierwszych wydarzeń diecezjalnych jubileuszowego roku 2017 była uroczystość ku czci głównego patrona diecezji – św. Józefa Sebastiana Pelczara.

Reklama

19 stycznia 2017 r. o godz. 18 w kościele św. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie została odprawiona Msza św. z okazji uroczystości patrona diecezji. Mszy św. przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba. W koncelebrze uczestniczył bp Edward Białogłowski oraz czternastu księży. Ponadto podczas Eucharystii modliło się ośmiu kapłanów z Kapituły Katedralnej w Rzeszowie. Ks. Stanisław Wójcik, proboszcz parafii św. J. S. Pelczara w Rzeszowie, w słowie wstępnym zwrócił uwagę, że w tym roku przeżywamy 175. rocznicę urodzin św. Józefa Sebastiana. W związku z tegorocznym hasłem roku duszpasterskiego „Idzie i głoście” przypomniał zachętę patrona diecezji rzeszowskiej do gorliwej pracy apostolskiej i duszpasterskiej. Homilię wygłosił ks. Kazimierz Gawełda – proboszcz parafii Miłosierdzia Bożego w Palikówce. Na zakończenie Mszy św. Ordynariusz Diecezji Rzeszowskiej przed Najświętszym Sakramentem odmówił Litanię do św. J. S. Pelczara. W Mszy św. uczestniczyły m.in. siostry ze Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, które założył św. Józef Sebastian Pelczar. Oprawę muzyczną zapewnił chór „Magnificat” z parafii św. J. S. Pelczara. Msza św. była transmitowana przez Katolickie Radio Via.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Po Mszy św. odbyło się doroczne spotkanie Kapituły Katedralnej. Pierwsza, uroczysta instalacja tego czcigodnego gremium miała miejsce 19 stycznia 2000 r. Kapituła Katedralna m.in. kieruje diecezjalnym odznaczeniem „Bene Merenti”, którego celem jest promowanie wiernych zasłużonych w życiu apostolskim, kulturalnym i charytatywnym diecezji rzeszowskiej.

Wybór beatyfikowanego w Rzeszowie bp. Pelczara na patrona diecezji rzeszowskiej nie był przypadkowy. Zdecydowała o tym nie tyle beatyfikacja w Rzeszowie, ile posługa bp. Pelczara na ziemi rzeszowskiej i w samym Rzeszowie, który do 1992 r. był częścią diecezji przemyskiej (bp Pelczar był jej ordynariuszem od 1900 do 1924 r.). Bp Pelczar również w Rzeszowie zdobywał wykształcenie, gdzie uczył się najpierw w szkole głównej, a następnie Cesarsko-Królewskim Wyższym Gimnazjum. Aktualnie w diecezji rzeszowskiej są dwie parafie pod wezwaniem św. Józefa Sebastiana – w Rzeszowie i Strzyżowie.

2017-02-01 13:32

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kapłan Polak

Niedziela rzeszowska 5/2018, str. I

Ks. Tomasz Nowak

[ TEMATY ]

bp Pelczar

Ks. Jerzy Buczek

Kapituła Katedralna

„Ideał prawdziwego patrioty, ideał kapłana Polaka, ideał poświęcenia dla Ojczyzny przez pracę dla niej na każdym miejscu i w każdym czasie wypełniały kapłańskie i biskupie życie Józefa Sebastiana Pelczara” – mówił ks. Paweł Pietrusiak podczas Mszy św. w katedrze rzeszowskiej 19 stycznia 2018 r. z okazji uroczystości głównego patrona diecezji rzeszowskiej. Podczas Eucharystii bp Jan Wątroba wręczył dystynktoria nowym kanonikom Kapituły Katedralnej

Homilia ks. Pawła Pietrusiaka, w związku z setną rocznicą odzyskania niepodległości przez Polskę, skupiała się na tych działaniach bp. Pelczara, które odnosiły się do cnoty miłości do Ojczyzny.

CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

Ks. Dariusz Kowalczyk

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.

CZYTAJ DALEJ

Hiszpania: Około 1,2 mln osób na papieskiej mszy w Madrycie

2026-06-07 10:38

PAP

PAP/EPA

Około 1,2 mln osób przybyło w niedzielę na mszę w Madrycie, której przewodniczy papież Leon XIV - poinformowali hiszpańscy organizatorzy. Na ulicach stolicy Hiszpanii papieża pozdrawiały tysiące ludzi na trasie jego przejazdu w papamobile.

Wierni zgromadzili się wzdłuż całej trasy, którą papież pokonał papamobile z nuncjatury apostolskiej na mszę na placu Plaza de Cibeles.

CZYTAJ DALEJ

Reklama