Reklama

Głos z Torunia

Dla wspólnej refleksji

W bieżących dniach diecezja toruńska świętuje jubileusz 25-lecia istnienia. Z tej okazji nakładem Toruńskiego Wydawnictwa Diecezjalnego ukazała się okolicznościowa publikacja pod redakcją dk. Waldemara Rozynkowskiego i ks. Pawła Borowskiego pt. „Jubileusz Diecezji Toruńskiej. Spojrzenie w przeszłość i w przyszłość”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W słowie Biskupa Toruńskiego już na pierwszej stronie publikacji czytamy, że rocznica ustanowienia diecezji toruńskiej to „szczególna okazja, by pochylić się nad minionym ćwierćwieczem życia diecezjalnego, podziękować Bogu za dar Kościoła lokalnego i patrzeć ufnie w jego przyszłość ze świadomością zadań, jakie są do wykonania w nadchodzących czasach”.

Trochę statystyk

Do 1992 r. teren dzisiejszej diecezji toruńskiej leżał w granicach diecezji chełmińskiej. Diecezja chełmińska składała się z pięciu delegatur biskupich: chełmińskiej, kamieńskiej, lubawskiej, pelplińskiej i wejherowskiej. Od 25 marca 1992 r. z terenów delegatur kamieńskiej i pelplińskiej utworzono diecezję pelplińską, z wejherowskiej gdańską. Z delegatur chełmińskiej i lubawskiej liczących 174 parafie utworzono diecezję toruńską, do której z archidiecezji gnieźnieńskiej przyłączono kolejnych 8 parafii (okolice Rudaka, Stawek i Podgórza). W związku z tym na początku diecezja toruńska liczyła 182 parafie zgrupowane w 17 dekanatów. W latach 2001-02 dokonano reorganizacji struktur diecezjalnych. Obecnie diecezja toruńska to trzy rejony duszpasterskie: brodnicki, grudziądzki i toruński, 24 dekanaty i 196 parafii – w tym 14 parafii powstałych już na przestrzeni lat funkcjonowania diecezji toruńskiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ważne postacie

Reklama

U podstaw istnienia diecezji toruńskiej jest postać św. Jana Pawła II, stąd we wspomnianej publikacji poświęcony jest mu pierwszy rozdział autorstwa dk. Waldemara Rozynkowskiego: „Pierwszy pobyt, jeszcze ks. Karola Wojtyły, w Toruniu miał miejsce w czerwcu 1953 r. Nocował on u rodziny Gudlów, która mieszkała na Winnicy, skąd udał się wspólnie z ks. Czesławem Obtułowiczem, Stanisławem Abrahamowiczem oraz Klemensem Gudlem na wyprawę na Kaszuby, a dokładnie do Kartuz i okolicznych miejscowości”.

W dalszej części opracowania znalazło swoje miejsce m.in. obszerne kalendarium wydarzeń z życia diecezji toruńskiej przygotowane przez ks. Pawła Borowskiego i dk. Waldemara Rozynkowskiego, a także szczegółowe biogramy pasterzy diecezji: bp. Andrzeja Suskiego, bp. Jana Chrapka i bp. Józefa Szamockiego sporządzone przez ks. Jerzego Karola Kalinowskiego.

Przywołując w pamięci minione 25 lat, nie można pominąć błogosławionych diecezji, czyli bł. m. Marii Karłowskiej i bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, o których pisze dk. Waldemar Rozynkowski: „25 lat istnienia diecezji toruńskiej zawiera w sobie różne ważne wydarzenia. Nie­które z nich należą do wyjątkowych, myślimy tu chociażby o wyniesieniu na ołtarze przez papieża Jana Pawła II dwóch osób: m. Marii Karłowskiej (1865 – 1935) i ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego (1913-45). Święci i błogosławieni to niezwykły «kapitał», z którego możemy korzystać w każdym miejscu diecezji”.

Ważne miejsca i wydarzenia

Reklama

Wiele uwagi poświęcono na ukazanie działalności Caritas, która powstała zaledwie tydzień po utworzeniu diecezji: „Trzeba przyznać, że początki działalności Caritas były trudne z wielu powodów. Rodziła się ona w rzeczywistości polskiego Kościoła jak mityczny Feniks – dosłownie od zera. Tylko determinacja pasterzy umożliwiała zainicjowanie konkretnych form aktywno­ści charytatywnej. W diecezji toruńskiej nieprzecenioną rolę należy przypisać jej Paste­rzowi, ks. dr. Andrzejowi Suskiemu. Ksiądz Biskup od momentu powołania wspie­rał Caritas, dbając o jej rozwój na wszystkich koniecznych płaszczyznach” – wspominają pracownicy Caritas.

O sercu diecezji, czyli Wyższym Seminarium Duchownym, pisze jego rektor ks. prof. Dariusz Zagórski: „Bp Andrzej Suski 8 września 1993 r. erygował Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Toruńskiej im. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, ale dopiero w początku 1994 r. dokonano zakupu przez diecezję starego, wyeksploatowanego gmachu przy ul. Sienkiewicza 40/42, zlokalizowanego w pobliżu miasteczka uniwersyteckiego w Toru­niu. Od tego momentu rozpoczęły się prace remontowe przystosowujące budynek na dom formacyjny”.

25-letnia diecezja toruńska jako kontynuatorka tradycji diecezji chełmińskiej bogata jest w zabytkowe kościoły. Ich matką jest toruńska katedra, zaś wiele z unikatowych reliktów przeszłości swoje stałe miejsce znalazło w Muzeum Diecezjalnym, o czym pisze pracująca w nim Joanna Ciechanowska: „Do najcenniejszych obiektów można zaliczyć średniowieczne rzeźby gotyckie, z któ­rych najstarsza to «Chrystus Ukrzyżowany» pochodzący z XIII wieku z Jastrzębia, bogato zdo­bione kielichy mszalne i monstrancje wykonane przez sławnych mistrzów toruńskiego złotnictwa, a także liczne dzieła malarskie, z których najmłodszy, a zarazem najznakomit­szy, to słynne dzieło Jerzego Kossaka «Cud nad Wisłą»”.

Reklama

Kult maryjny jest żywo obecny w diecezji toruńskiej. Świadczy o tym ciepło przyjęta peregrynacja obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, a także np. wieloletnia tradycja Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę. „Przeżywając jubileusz 25 lat Diecezji Toruńskiej, w tym roku 2017 chcemy wędrować w 29. Pieszej Pielgrzymce z Torunia na Jasną Górę, czyniąc dziękczynienie za naszą wspólnotę diecezjalną oraz naszego pasterza bp. Andrzeja Suskiego oraz biskupów pomocniczych – śp. bp. Jana Chrapka i bp. Józefa Szamockiego. Chcemy dziękować za tak wielu kapłanów kierowników, przewodników i pielgrzymów, którzy przez te wszyst­kie lata posługiwali sakramentami, słowem i obecnością tysiącom pielgrzymów diecezji toruńskiej” – pisze obecny kierownik pielgrzymki ks. Łukasz Skarżyński.

Zamieszczono również rozdziały dotyczące m.in. zakonów, diakonatu stałego, obecności ruchów i stowarzyszeń, 1. Synodu Diecezji Toruńskiej, Wydziału Teologicznego UMK czy przeżywania w diecezji Światowych Dni Młodzieży.

Ostatni rozdział przybliża historię „Głosu z Torunia”: „Dzień po 25. rocznicy istnienia diecezji toruńskiej 26 marca 2017 r. do rąk diece­zjan oddamy 1162. numer «Głosu z Torunia». Przez 1162 tygodnie pisaliśmy o diecezji toruńskiej: o tym, jak powstawała, jak świętowała 5, 10, 15 i 20 lat. (…) Relacje, wywiady, reportaże, ogłoszenia, notatki, zdjęcia – to w nich zatrzymana jest historia naszej 25-letniej diecezji toruńskiej” – pisze redaktor „Głosu z Torunia” Joanna Kruczyńska.

Publikacja ubogacona została ponad 100 stronami zdjęć ukazujących wielość i różnorodność wydarzeń na przestrzeni ćwierćwiecza istnienia diecezji toruńskiej.

Zapraszamy wszystkich diecezjan do zapoznania się z tą historyczną pozycją, którą można nabyć w księgarni diecezjalnej w Toruniu.

2017-03-23 09:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Diecezja drohiczyńska - kościoły stacyjne

Nawiązując do słów Papieża Franciszka, który we wspomnianej Bulli przypomina, że „pielgrzymka jest znakiem szczególnym w Roku Świętym, ponieważ stanowi ikonę drogi, którą każda osoba przemierza w czasie swojej egzystencji” (Nr 14), niniejszym ustanawiam na terenie Diecezji Drohiczyńskiej trzy Kościoły Stacyjne w:
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

Skandal miłosierdzia, ale nie skandal obchodów

2026-07-12 18:31

[ TEMATY ]

Kard. Grzegorz Ryś

skandal miłosierdzia

Red

Kard. Grzegorz Ryś ogłosił roczne przygotowania do 25-lecia zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu przez św. Jana Pawła II. To dobra wiadomość, ale pod jednym warunkiem: że nie zamienimy jej w kolejną pobożną dekorację.

Skandal – tym słowem święty Paweł opisywał krzyż: zgorszenie dla Żydów, głupstwo dla pogan. Miłosierdzie niesie w sobie tę samą wywrotową moc: kocha więcej, niż wymaga sprawiedliwość, przebacza tam, gdzie rozsądek każe się odwrócić i odejść.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję