W ubiegłym roku swoje 40-lecie obchodziło Polsko-Amerykańskie Muzeum w Port Washington na Long Island w stanie Nowy Jork. To bardzo ważna placówka kulturalno-oświatowa, w której pielęgnowana jest wspólna historia narodów polskiego i amerykańskiego.
Przeżywany jubileusz był uroczyście celebrowany podczas gali na terenie Uniwersytetu Hofstra w Hempstead. Spotkanie rozpoczęło odśpiewanie hymnów polskiego i amerykańskiego, po czym zgromadzonych gości powitała dyrektor muzeum Barbara Szydłowski. Okolicznościowe przemówienie wygłosił piszący te słowa, natomiast historię Polsko-Amerykańskiego Muzeum przybliżył Richard Brzozowski. Zgromadzeni goście mogli wysłuchać także prelekcji o Tadeuszu Kościuszce, wygłoszonej przez dr. Henry’ego Sikorskiego. Galę uświetniła orkiestra Slavic Arts Ensemble, założona przez Mieczysława Gubernata, świętująca również 40-lecie swego istnienia.
Polsko-Amerykańskie Muzeum w Port Washington istnieje od 20 stycznia 1977 r. W tym samym roku władze stanu Nowy Jork zezwoliły na prowadzenie działalności muzealnej. Od 1983 r. muzeum mieści się w zakupionym na własność w 1982 r. budynku po bibliotece publicznej przy 16 Belleview Avenue w Port Washington na Long Island w stanie Nowy Jork. Prezentowane w muzeum zbiory podzielone są tematycznie na następujące ekspozycje: historia Polski, nobliści polskiego pochodzenia, Mikołaj Kopernik, historia Kościoła i religii, folklor polski. Są to głównie zbiory XIX i XX-wieczne. Na zbiory archiwalne muzeum składają się przede wszystkim spuścizny po osobach prywatnych, a wśród nich m.in. kolekcja Henry’ego Archackiego – dziennikarza, historyka i artysty. Muzeum zgromadziło ponadto spory zbiór fotografii, m.in. zdjęcia marszałka Józefa Piłsudskiego, noblistów polskiego pochodzenia, zdjęcia z Wystawy Światowej w 1930 r. Własnością muzeum są materiały dotyczące propagandy komunistycznej, spisane w języku angielskim. Muzeum posiada także spory zbiór druków i pism ulotnych. Mieści się w nim także biblioteka, licząca ok. 6 tys. pozycji.
Główym celem Muzeum Polsko-Amerykańskiego w Port Washington jest przybliżanie Amerykanom polskiego pochodzenia wiedzy o ich kraju i dziedzictwie, z uwzględnieniem kultury, obyczajów, osiągnięć naukowych, medycznych, sportowych, a także w dziedzinie literatury i sztuki oraz przyczynianie się do wzrostu zainteresowania edukacją, sztuką oraz polsko-amerykańskimi programami kulturalnymi.
Oprócz Muzeum Polskiego w Ameryce, z siedzibą w Chicago, to jedyne na terenie Stanów Zjednoczonych muzeum, które jest wizytówką polskiej kultury, historii czy osiągnięć naukowych wybitnych Polaków.
Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
Papież Leon XIV nie uda się w tym roku do Stanów Zjednoczonych, ogłosił w niedzielę dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej Matteo Bruni. Informacje o możliwości wizyty papieża w jego ojczyźnie krążą od miesięcy.
W dzisiejszym wydaniu włoski dziennik „Corriere della Sera” spekulował na temat ewentualnego udziału papieża w zbliżającym się Zgromadzeniu Ogólnym ONZ, które odbędzie się we wrześniu w Nowym Jorku. Gazeta zasugerowała również, że Leon XIV może odwiedzić Biały Dom i spotkać się z prezydentem USA przed kolejnym celem podróży - Meksykiem.
W niedzielę zmarł wybitny aktor i pedagog Edward Linde-Lubaszenko – poinformowała PAP rodzina aktora. Linde-Lubaszenko od 1973 r. związany był z Teatrem Starym w Krakowie, zagrał w ponad 70 filmach, ponad 110 przedstawieniach teatralnych i ponad 80 spektaklach Teatru Telewizji.
Linde-Lubaszenko był wieloletnim wykładowcą Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, gdzie pełnił między innymi funkcję dziekana Wydziału Aktorskiego. W roku 1991 z rąk prezydenta Lecha Wałęsy odebrał nominację profesorską. W roku 2024 został odznaczony Złotym Krzyżem Gloria Artis. (PAP)
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
