Reklama

z notatnika parafialnego duszpasterza

Dziwna troska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Po spotkaniu z rodzicami młodzieży przygotowującej się do sakramentu bierzmowania ksiądz wikariusz podszedł do jednej z matek i zapytał, dlaczego jej córka (II klasa LO, wiek: 17 lat) nie przychodzi przynajmniej raz w tygodniu na październikowe nabożeństwo różańcowe, które rozpoczyna się w kościele o godz. 18.

– W październiku wcześnie robi się ciemno. Dzisiaj jest taki bandytyzm, nie ukrywam, że boję się o swoją córkę, żeby nic jej się nie stało. Sama jej mówię, żeby nie szła do kościoła – odpowiedziała matka, sugerując zatroskanie o córkę.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jednakże ksiądz dobrze wiedział, w jaki sposób jej córka i inni młodzi ludzie wykorzystują wolny czas, bo uczył tę młodzież. Dlatego powiedział:

– To dobrze, że troszczy się pani o swoją córkę. Ale czy nie boi się pani, kiedy córka w każdy piątek udaje się na całą noc na dyskotekę kilkanaście kilometrów stąd, gdzie niemal zawsze dochodzi do rękoczynów, gdzie młodzież bez skrępowania pali papierosy, pije alkohol, sięga po narkotyki i uprawia seks w pobliskim lesie? Ciągle przyjeżdżają tam policja i pogotowie ratunkowe. Ostatnio nawet, jak donosiła prasa, dwóch chłopców zostało pobitych do nieprzytomności – jeden później zmarł w szpitalu, a drugi po okaleczeniu stłuczoną butelką od piwa będzie nosił blizny na twarzy przez całe życie. Poza tym wielu młodych już zostało kalekami lub zginęło wskutek potrącenia przez pijanych wyrostków powracających z dyskotekowych libacji. Pomijam tu liczbę pijanych do nieprzytomności i przytomniejących w izbie wytrzeźwień oraz liczbę niechcianych ciąż i dzieci urodzonych z poważnym niedorozwojem psychosomatycznym z powodu poczęcia pod wpływem alkoholu lub narkotyków ich młodocianych nieodpowiedzialnych rodziców. Ponawiam pytanie: Jak to się dzieje, że boi się pani wysłać córkę do kościoła w ciągu dnia, natomiast gdy córka na całą noc udaje się w samo centrum przestępczości, nie wyraża pani takiej obawy...

Ks. Sebastian Kępa
Doktor teologii z zakresu teologii pastoralnej, redaktor radiowy, zajmuje się ewangelizacją katolików niepraktykujących

2018-10-24 10:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczniowie Jana Chrzciciela pytają Jezusa o post

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Końcowy fragment księgi Amosa przynosi obietnicę po długiej serii wyroków. Pan zapowiada podniesienie „szałasu Dawida”. Hebrajskie sukkāh oznacza lekkie schronienie, budowlę kruchą, łatwą do naruszenia. Obraz jest starannie dobrany. Dynastia Dawida nie jawi się tu jako pałac pełen splendoru. Ukazuje się jako dom osłabiony, wymagający podniesienia. Bóg sam podejmuje dzieło odbudowy. Naprawi wyłomy. Podniesie ruiny. Przywróci dawny porządek. Nadzieja rodzi się więc z działania Boga, nie z politycznej kalkulacji. Werset 12 otwiera trudne pole tekstualne. Hebrajskie spółgłoski ’dm można odczytać jako Edom. Grecki przekład starożytny czyta tu szerzej o ludziach oraz narodach szukających Pana. Tę właśnie linię podejmą Dzieje Apostolskie w rozdziale 15. Sens teologiczny pozostaje wspólny. Odbudowa domu Dawida służy także narodom. Obietnica nie zatrzymuje się na granicy jednego ludu. Kolejne obrazy urodzaju są obfite. Oracz spotyka żniwiarza. Zbieracz winogron niemal styka się z siewcą. To język prorockiej pełni. Ziemia odpowiada na błogosławieństwo Boga bez zwłoki. Miasta zostaną odbudowane. Winnice dadzą owoc. Lud zostanie zasadzony na własnej ziemi. Końcowe zdanie podkreśla trwałość daru. Pan sam zasadzi swój lud. Skoro On sadzi, nikt nie wyrwie. Dobra nowina ma tu rys bardzo ziemski. Bóg daje dom, pracę, plon, pokój oraz przyszłość. Łaska dosięga codzienności.
CZYTAJ DALEJ

Jezus tłumaczy jak ma wyglądać post i kiedy on jest możliwy

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 9, 14-17. <- KLIKNIJ

Sobota, 4 lipca. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Elżbiety Portugalskiej.
CZYTAJ DALEJ

Oblicza piękna

2026-07-04 20:43

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Z okazji 17-ej rocznicy święceń biskupich Ordynariusza Sandomierskiego, w Muzeum Diecezjalnym w Sandomierzu zaprezentowany został XVII-wieczny obraz „Wenus i Adonis” ze zbiorów Domu Biskupów Sandomierskich, który w ostatnim czasie przeszedł zabiegi konserwatorskie z inicjatywy bp. Nitkiewicza.

Spotkanie rozpoczął ks. Andrzej Rusak, dyrektor muzeum, który opowiedział o niezwykłych okolicznościach towarzyszących konserwacji obrazu. Następnie ks. Dawid Łyko dokonał artystycznej lektury greckiego mitu o losach Wenus i Adonisa. O pracach konserwatorskich opowiedziała pani Małgorzata Świeca-Dzierżak, która przeprowadziła renowację dzieła. Muzycznym akcentem spotkania był występ utalentowanego akordeonisty Dawida Sali, poprzedzony komentarzem ks. dr. Witolda Garbulińskiego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję