Podsumowując tegoroczny cykl katechez, kustosz sanktuarium zwrócił uwagę na ścisły związek Maryi z Jezusem. – Maryja w żaden sposób Go nie zasłania, ale rzeczywiście do Niego prowadzi. Im lepiej Ją znamy, tym lepiej znamy Jezusa – mówił ks. Piotr Konieczny. – Te katechezy ujawniły, jak dużo o Matce Bożej nie wiedzieliśmy – dodał, dziękując prelegentowi.
W ostatniej prelekcji maryjnego cyklu redaktor Anioła Beskidów opowiadał zgromadzonym u stóp Piety m.in. o liturgicznych obchodach, nabożeństwach i modlitwach ku czci Matki Bożej. – Człowiek głębokiej wiary od zawsze stawia sobie pytanie: Jak się modlić? Różaniec to najprostsza modlitwa dostępna każdemu z nas od dzieciństwa – powiedział ks. Jacek, przywołując historyczne przykłady skuteczności tej popularnej wśród wiernych modlitwy. Omawiając kalendarz obchodów świąt maryjnych w tradycji Kościoła, podkreślił rozróżnienie na święta faktów związane z życiem Matki Chrystusa i święta idei, tytułów.
Odnosząc się do pobożności ludowej polskich katolików, omówił m.in. popularne nazwy świąt maryjnych. – Tak jak Maryja się otwarła (roztwarła) na przyjęcie słowa Bożego, które wypowiedział Anioł w Nazarecie, tak otwiera się ziemia na ziarno, z którego będziemy mieli chleb – wyjaśnił etymologię nazwy święta Matki Bożej Roztwornej, czyli ludowej nazwy uroczystości Zwiastowania Pańskiego obchodzonej 25 marca. Podał przy tym szereg nazw tej samej uroczystości maryjnej: Strumiennej, Wiosennej, Zagrzewnej, Ożywiającej, Żabicznej.
Tegoroczny cykl katechez maryjnych rozpoczął się w marcu. Seria wykładów „Wszystko o Maryi” została pomyślana jako forma przygotowania do jubileuszu ćwierćwiecza koronacji Hałcnowskiej Piety, który obchodziliśmy 15 września. – Ks. Jacek przybliżał nam tajemnice Maryi z różnych stron: prawdy biblijne, prawdy wiary, pobożność.
Można powiedzieć że każda katecheza to obfitość treści – mówił na zakończenie tegorocznego cyklu kustosz sanktuarium ks. Piotr Konieczny. Zapowiedział również wydanie katechez wygłoszonych przez ks. Pędziwiatra w formie drukowanej oraz zaprosił na kolejną katechezę w bazylice, którą 11 grudnia wygłosi ks. dr hab. Marek Gilski. Teolog z Krakowa podejmie temat: „Znaczenie prawd wiary dla naszego życia”.
Zwiastowanie – wielkie wydarzenie, od którego rozpoczęła się nowa era ludzkości. Czy Maryja mogła odmówić Bożemu posłańcowi? Dlaczego ta uroczystość nosi nazwę Zwiastowanie Pańskie? Czy jest to uroczystość maryjna czy chrystologiczna?
Wyobraźmy sobie, że toczą się rozmowy pokojowe. Oczy całego świata zwrócone są na niewielką miejscowość w jednym z europejskich krajów. Przy stole usiedli przedstawiciele najważniejszych mocarstw. Obrady toczą się za zamkniętymi drzwiami, bez świadków. Od tych rozmów zależy pokój na ziemi, przyszłość wszystkich ludzi.
W homilii, która ukazała się w książce „Wiara przyszłości”, ówczesny kardynał przedstawia świętą Monikę i jej stosunek do syna, świętego Augustyna, jako uosobienie wspólnoty kościelnej: przestrzeń życia, gościnności i wolności, w której szanowana jest wolność każdego człowieka, a wiara nigdy nie jest narzucana.
„Cierpiąc, nauczyła się pozwalać mu iść własną drogą, bez przymusów. Nauczyła się żyć z faktem, że jego droga była zupełnie inna” od tej, którą sobie wyobrażała. Te słowa o matce świętego Augustyna, zostały wypowiedziane przez ówczesnego kard. Josepha Ratzingera podczas konsekracji kościoła parafialnego pw. św. Moniki w monachijskiej dzielnicy Neuparlach. Było to 29 listopada 1981 roku, zaledwie cztery dni po ogłoszeniu jego nominacji na urząd prefekta Kongregacji Nauki Wiary.
Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
