Wraz z Biskupem Ordynariuszem Eucharystię sprawowali ks. Stanisław Zioło, dziekan zaklikowski, ks. Michał Mierzwa, miejscowy proboszcz, ks. Rafał Kułaga, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, oraz ks. Janusz Mierzwa. We wspólnej modlitwie uczestniczyli parlamentarzyści, przedstawiciele władz samorządowych, osoby zaangażowane w prowadzenie i wykonanie całego projektu renowacyjnego świątyni, dzieci i młodzież z parafialnych grup duszpasterskich, harcerze z działającej przy parafii drużyny harcerskiej „Brzask” oraz młodzi z Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Liturgię swoim śpiewem uświetnił chór parafialny oraz schola młodzieżowa i dziecięca, które na zakończenie wspólnej modlitwy zaprezentowały krótki koncert pieśni religijnych – informuje ks. Tomasz Lis, rzecznik Kurii.

Podczas homilii Biskup dużo miejsca poświęcił odnowie liturgicznej. – Odwiedzając parafie, widzę, że w wielu świątyniach prowadzone są prace konserwatorskie bądź remontowe. Dzięki temu stają się one piękniejsze, jak przystało na Dom Boży, bardziej przyjazne ludziom i oczywiście ratujemy zabytki. Cóż z tego, że świątynia jest ładna i funkcjonalna, jeśli Msze św. odprawiane są niedbale i pośpiesznie, jeśli do rzadkości należą adoracje i nieszpory, a ministranci nie służyli już dawno w pełnej asyście i brakuje scholi. Tymczasem liturgia jest sercem Kościoła i jeżeli ona choruje znajdujemy się w poważnym niebezpieczeństwie. Byłoby wskazane, żeby okres Adwentu służył ożywieniu życia liturgicznego. Liturgia przygotuje nas najlepiej na przyjście Chrystusa i pozwoli je przeżywać w duchu wiary. Same Roraty nie wystarczą. W liturgii powinni rozmiłować się w pierwszej kolejności księża, i to już od czasów seminarium, aby następnie uczyć tej miłości wiernych. Przez nią bowiem uczestniczymy w zbawczej ofierze Chrystusa, z niej mamy czerpać inspiracje do budowania wzajemnych relacji i siły potrzebne do głoszenia Ewangelii – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz.

Dzięki zaangażowaniu wielu osób barokowa świątynia na nowo nabrała piękna, a podczas prac odkryto zabytkowe malowidła. Jednak troska o materialną budowlę to tylko jeden z elementów utrwalania wspólnoty parafialnej. Od kilkunastu miesięcy przy parafii działa oratorium, w którym gromadzą się poszczególne grupy duszpasterskie.

– Dzięki pozyskanym środkom i wkładowi własnemu parafii przez szesnaście miesięcy udało się przeprowadzić prace renowacyjne. Na czas remontu „wyłączyliśmy” ten kościół z użytku liturgicznego. Remont kościoła to tylko element materialny innego dużego projektu ożywienia duchowego i duszpasterskiego parafii. Sanitas, sapientia i sanctitas (zdrowie, mądrość, świętość), to trzy filary, na których budowana jest wspólnota parafialna w Zaklikowie. Zaczerpnięte są od ks. Jana Bosko, wielkiego wychowawcy młodzieży i duszpasterza. Ten program powoli wcielamy w życie, organizując grupy duszpasterskie i formacyjne. Przed nami jeszcze kilka wyzwań, tak by powstał kompleks, w którym dzieci i młodzież znalazłyby miejsce spędzania czasu i odpowiedniej formacji. W ciągu tygodnia w różnego rodzaju spotkaniach formacyjnych uczestniczy ok. 300 osób z ponad 20 grup parafialnych. To duże wyzwanie dla księży, animatorów i wychowawców, jednak już przynosi ono wspaniałe efekty – podkreśla ks. Michał Mierzwa.