W kościele parafialnym pw. Świętej Trójcy w Lubaniu ośmiu ministrantów przyjęło z rąk dziekana dekanatu Lubań posługę lektoratu i otrzymało upoważnienie do proklamacji Słowa Bożego w zgromadzeniu liturgicznym w swoich parafiach
Wyjątkową oprawę liturgiczną miała Eucharystia, podczas której młodzi ludzie przyjęli posługę. Przewodniczył jej ks. dziekan Bogusław Wolański w koncelebrze z miejscowym proboszczem ks. Janem Bryją i wikariuszem ks. Piotrem Winczakiewiczem. Ks. Piotr jest w lubańskim dekanacie duszpasterzem Liturgicznej Służby Ołtarza.
W homilii ksiądz dziekan nawiązał do obchodzonego Święta Miłosierdzia Bożego, które do kalendarza liturgicznego wprowadził św. Jan Paweł II, a zwłaszcza znaczenia obrazu, jaki św. s. Faustynie polecił wykonać Pan Jezus.
– W was też chce Pan Jezus wymalować swoje oblicze. Wybrał was już w czasie chrztu świętego, wybrał na kolejnych etapach życia, ale dzisiaj szczególnie, bo podejmujecie się ważnej publicznej funkcji w życiu Kościoła. Od dzisiaj będziecie urzędowo, jako lektorzy, użyczali swoich ust Bogu – mówił w homilii ksiądz dziekan. – Nie będziecie mówić swoimi słowami, ale będziecie czytać słowa Boga. Przez wasze życie chce pokazać swój urok, a przez wasze usta chce ludziom oznajmić swoją mądrość. To jest naprawdę wielka godność, jaką na siebie bierzecie.
Reklama
Nowo ustanowieni lektorzy, jak czytamy w tekście specjalnego obrzędu, stają się sługami prawdy objawionej przez Boga, która ma rozjaśnić drogi ludzkiego życia, ale zaproszeni są także do rozważania Bożego Słowa i stawania się Jego świadkami każdego dnia. Jak mówi obrzęd – mają się dać ukształtować Bożemu Słowu, aby wiernie przekazywać je braciom. Ksiądz dziekan podkreślił, że czytanie Pisma Świętego w Kościele to nie może być gra aktorska czy deklamacja, ale prawdziwa służba prawdzie objawionej, płynąca z serca i z żywej relacji z Panem Bogiem.
Zgodnie z obrzędem błogosławieństw kandydaci na lektorów wypowiedzieli swoją gotowość do przyjęcia posługi lektora, a po homilii, w postawie klęczącej, przyjęli błogosławieństwo na tę nową posługę, do której przygotowywali się przez kilka minionych miesięcy. Promocję lektorską zakończyło poświęcenie i nałożenie krzyży dokonane przez księdza dziekana, które odtąd każdy z nowo ustanowionych lektorów będzie nosił jako znak wykonywanej posługi.
W kursie lektorskim, który w dekanacie lubańskim trwał od jesieni ub.r., udział wzięli ministranci z kilku parafii: m.in. z Lubania, Olszyny i Radostowa. Nowymi lektorami zostali: Michał Kunka, Mateusz Szatkowski, Bartosz Szulczewski i Kacper Wrzeszcz z parafii Świętej Trójcy w Lubaniu, Hubert Maksymiuk, Bartosz Pawłowski i Szymon Sokół z parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Olszynie oraz Michał Makiej z parafii Objawienia Pańskiego w Radostowie.
Promocja lektorska w centralnej świątyni katolickiej Lubania była świętem całego dekanatu. Piękna asysta liturgiczna oraz licznie przybyli parafianie dopełnili uroczystości, która była wyjątkowym wydarzeniem dla nowo ustanowionych lektorów oraz ich rodziców i bliskich krewnych.
Wyjazd młodzieży i opiekunów KSM w Drohiczynie obfitował w liczne atrakcje
i przeżycia duchowe
We wspomnienie św. Jana Bosko (31 stycznia), wielkiego wychowawcy dzieci i młodzieży, ministranci i młodzież z KSM w Drohiczynie wraz z opiekunami pojechali na wycieczkę do Lublina. Ks. Rafał Pokrywiński – opiekun ministrantów i ks. Krzysztof Rzepczyński – opiekun KSM-u dzięki wsparciu finansowemu ks. proboszcza Wiesława Niemyjskiego zaproponowali w czasie ferii szkolnych wyjazd z bogatym programem zwiedzania i modlitwy. Rozpoczęliśmy od zobaczenia gmachu głównego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, który w tym roku obchodzi stulecie swego istnienia. Z tej okazji na korytarzach w starym budynku znajduje się wiele pamiątkowych tablic i informacji, zwłaszcza podkreślających związek św. Jana Pawła II z KUL-em, ale pojawia się również postać kard. Stefana Wyszyńskiego, absolwenta i wielkiego kanclerza KUL-u, oraz o. Mieczysława Alberta Krąpca, wieloletniego rektora KUL-u i światowej klasy filozofa. Dzięki opowiadaniom osoby oprowadzającej mogliśmy oczyma wyobraźni przebiec przez najważniejsze wydarzenia w historii uczelni, zwłaszcza trudne początki, rozwój bazy strukturalnej, historię kościoła akademickiego związanego z relikwią Krzyża świętego oraz encykliką papieża Jana XXIII i wiele innych. Następnym punktem programu była modlitwa w katedrze lubelskiej, zwiedzanie zakrystii o wyjątkowych właściwościach akustycznych pokrytej freskami iluzjonistycznymi, obok której znajduje się skarbiec z kolekcją dawnych (od XVI wieku) ornatów, infuł, pastorałów, kielichów i monstrancji. W samej katedrze modliliśmy się przed cudownym obrazem Matki Bożej Częstochowskiej. Zeszliśmy również do krypty, gdzie spoczywa pochodzący z naszej diecezji, z miejscowości Górki-Grubaki, bp Franciszek Jaczewski. Z katedry przeszliśmy pod Trybunał Koronny na Starym Mieście, pod którym rozpoczyna się Lubelska Trasa Podziemna złożona z przejść pomiędzy piwnicami pobliskich kamienic. Na trasie zostały przedstawione makiety z różnych okresów rozwoju miasta i grodu, a kończy się ona ruchomą makietą połączoną z inscenizacją pożaru Lublina (1719 r.). Po przerwie obiadowej mogliśmy zobaczyć rzadko odwiedzaną atrakcję Lublina, a mianowicie pobrygidkowski kościół Wniebowzięcia NMP, zbudowany jako wotum króla Władysława Jagiełły za zwycięstwo nad krzyżakami pod Grunwaldem. Jest to jeden z najstarszych kościołów Lublina, który miał być wzniesiony przez jeńców krzyżackich. Zawiera on wiele dawnych elementów, między innymi kilka krypt z ekspozycjami archeologicznymi grobów sióstr brygidek i wizytek. Na chórze można podziwiać ekspozycję historyczną szat i naczyń liturgicznych, a w bocznych kaplicach epitafium poświęcone fundatorowi – królowi Władysławowi i tablice upamiętniające ważnych rodaków. W wieży zorganizowano ekspozycję nawiązującą do bitwy pod Grunwaldem z wiernymi kopiami rycerzy zakonnych i polskich, kopią obrazu Matejki oraz na najwyższym piętrze punkt widokowy z lunetami do obserwacji miasta. Na koniec dnia przeszliśmy do kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP, gdzie miało miejsce oprócz słuchania historii i podziwiania w całości złoconego ołtarza głównego, spotkanie z wieloletnim ministrantem, który zachęcił naszych ministrantów do gorliwej służby. Całość pobytu w Lublinie zakończyła się Mszą św. Pobyt w kościołach Lublina był dla naszych ministrantów okazją do pogłębienia znajomości liturgii Kościoła zamkniętej w przepięknej architekturze, a przez to zachętą do zbliżania się do Boga, któremu oddaje się chwałę poprzez służbę w kościele. Dodatkowym motywem jest świadomość przynależności do parafii drohiczyńskiej, w której również znajduje się kościół katedralny o bardzo ciekawej historii.
Nie można mówić o powołaniu bez pracy z młodzieżą - zwrócił uwagę zwierzchnik Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego (UKGK), który wraz z członkami Stałego Synodu, spotkał się z duchowieństwem eparchii (diecezji) Prudentópolis Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Brazylii. Podczas rozmowy omówiono aktualną sytuację w eparchii, wyzwania duszpasterskie oraz wizje jej rozwoju.
Spotkanie rozpoczęło się Boską Liturgią w katedrze. W kazaniu biskup Prudentópolis Myron Mazur, podkreślił, że centrum życia chrześcijańskiego stanowi Eucharystia, która przemienia człowieka i wzywa do naśladowania Chrystusa. Hierarcha podziękował również wiernym za wspólną modlitwę i poprosił o pamięć o posłudze i pracy arcybiskupa większego kijowsko-halickiego Światosława Szewczuka i biskupów Synodu Stałego.
Nawet osoby religijne zmagają się ze swoim Kościołem. Jan Henryk Newman nie był wyjątkiem. Teolog ten przeszedł burzliwą drogę wiary i życia, przechodząc z Kościoła anglikańskiego do katolickiego, i jest uważany za reformatora teologii. Jego dzieło wywarło głęboki wpływ na życie intelektualne Anglii i Europy w XIX i XX wieku. Jego długie i często ciężkie życie również uwrażliwiało go na pytania i problemy swoich czasów. Newman urodził się w Londynie 225 lat temu, 21 lutego 1801 roku. Papież Leon XIV w uroczystość Wszystkich Świętych 1 listopada ub. r. ogłosił św. Jana Henryka Newmana Doktorem Kocioła Powszechnego.
Jan Henryk Newman (John Henry Newman) urodził się 21 lutego 1801 r. w Londynie jako najstarszy z sześciorga rodzeństwa. Po ukończeniu studiów z zakresu teologii anglikańskiej, w 1824 r. został duchownym Kościoła Anglii. Katolicyzm odkrył podczas podróży na Sycylię i, co w 1833 r., po powrocie do Anglii, przyczyniło się do założenia przez niego Ruchu Oksfordzkiego, działającego na rzecz odnowy Kościoła anglikańskiego, poprzez jego zbliżenie do tradycji i dziedzictwa Kościoła katolickiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
