27. dnia miesiąca Nisan obchodzony jest w Izraelu Dzień Pamięci Ofiar Zagłady. Już od 1988 r. dzięki izraelskiemu Ministerstwu Oświaty tego dnia w Oświęcimiu odbywa się Marsz Żywych. Do Oświęcimia przyjeżdża diaspora żydowska z całego świata, aby wraz z więźniami, którzy przeżyli Holocaust, przejść „drogę śmierci”
Zaczyna się ona w byłym niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym Auschwitz I, następnie uczestnicy wychodzą bramą z napisem „Arbeit macht frei”, aby ulicami miasta dotrzeć do Auschwitz II-Birkenau. Każdego roku do uczestnictwa w marszu zapraszana jest młodzież z Polski.
W tym roku 27 Nisan przypadł 2 maja, a zatem tego dnia odbył się tegoroczny Marsz Żywych. Kolumna marszowa uformowała się na terenie Auschwitz I. Grupa polska liczyła ok. 1000 uczestników. W tej grupie była także młodzież z parafii pw. NMP Królowej Świata i z II Liceum Ogólnokształcącego im. C. K. Norwida w Stargardzie. Po sygnale z rogu baraniego – szofaru Marsz Żywych wyruszył, aby złożyć hołd tym, którzy zginęli podczas zagłady. Na początku byli ci, którzy przeżyli zagładę, przedstawiciele władz różnych krajów, patriarcha Konstantynopola Bartłomiej, a następnie wszyscy uczestnicy – w tym roku ok. 10000 osób. Po dotarciu do Auschwitz II-Birkenau przy Pomniku Ofiar Zagłady odbyły się uroczystości upamiętniające. Głównym punktem tych uroczystości było upamiętnienie ofiar z Grecji. Pomiędzy występami artystycznymi odczytywane były imiona i nazwiska oraz miejscowości, skąd pochodziły ofiary. Bardzo emocjonujące słowa kierowali do zgromadzonych byli więźniowie, dla których to miejsce przywołuje bardzo trudne i bolesne wspomnienia. Przemówienie wygłosił także patriarcha Bartłomiej, który apelował o walkę z antysemityzmem oraz uprzedzeniami i prześladowaniami. Młodzież polska bardzo głęboko przeżyła wspólnie spędzone chwile z młodzieżą izraelską oraz ze świadkami zagłady, uświadamiając sobie ogrom zła, który dotknął miliony osób podczas Holocaustu.
Marsz Żywych 2019 zakończył się, ale w naszych sercach trwa poprzez modlitwę za tych, którzy zostali zgładzeni.
27 stycznia 1945 r., dokładnie 75 lat temu, wyzwolono niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny obóz zagłady Auschwitz-Birkenau. „Stopniowo horror Holokaustu stał się znany światowej opinii społecznej. Nawet jeśli ostatni świadkowie wymrą, nie możemy o tym zapomnieć” - mówił Franciszek przyjmując dzisiaj na audiencji w Watykanie przedstawicieli Centrum Szymona Wiesenthala. Papież zapewnił: „Nigdy nie przestanę potępiać wszelkich form antysemityzmu!”.
„Każda osoba ma tę samą godność, bez względu na to, skąd pochodzi, jaką religię wyznaje i jaki ma status społeczny. Dlatego tak ważne jest edukowanie ludzi na temat tolerancji, wzajemnego zrozumienia, wolności religijnej i pokoju społecznego” - zaznaczył Franciszek.
Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.
Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
