Parafia św. Anny w Rogowie w tym roku obchodzi jubileusz 100-lecia swego istnienia. Z tej okazji bp Tadeusz Pikus 1 czerwca 2019 r. przewodniczył uroczystej Mszy św.
Cała wspólnota parafialna przygotowywała się do tego wydarzenia poprzez misje parafialne. Przewodniczył im ks. Marek Matusik. W programie misji nie zabrakło różańca misyjnego, uroczystego wyrzeczenia się zła z egzorcyzmem, procesji na cmentarz, obrzędu przyjęcia Jezusa za Pana i Zbawiciela, odnowienia przyrzeczeń małżeńskich. Odwiedzono również osoby chore i samotne. Misje stały się doskonałą okazją odnowy wiary i życia duchowego.
Ich zwieńczeniem była Eucharystia celebrowana przez bp. Tadeusza Pikusa, podczas której trzynaście osób przyjęło sakrament bierzmowania. W słowach podziękowań przedstawiciele bierzmowanej młodzieży wyrazili nadzieję, że Duch Święty umocni ich wiarę oraz uzdolni do mężnego jej wyznawania.
Wymownym momentem był obrzęd instalacji relikwii bł. Męczenników Podlaskich z Pratulina. Ks. Jarosław Rzymski odczytał stosowny dokument potwierdzający autentyczność relikwii. Ekscelencja umieścił relikwiarz w bocznej nawie kościoła przed unickim wizerunkiem Trójcy Świętej. Obecność relikwii w tym kościele jest tym bardziej wymowna, że parafia w Rogowie przez lata była parafią unicką, która doświadczała wielu prześladowań.
Reklama
Niełatwa i bolesna historia parafii była głównym tematem homilii ks. kan. Marka Matusika. Kaznodzieja ukazał, jak silną i wierną była wiara przodków rogowskich parafian. Wezwał, aby kolejne pokolenia wzorowały się na tej postawie, trwając przy wierze.
Ks. Biskup poświęcił krzyżyki misyjne, tablicę upamiętniającą przeprowadzone misje oraz krzyżyki dla bierzmowanych. Pogratulował jubileuszu parafii. Zwracając się do bierzmowanej młodzieży przypomniał rolę i znaczenie Ducha Świętego w życiu chrześcijanina, który uzdalnia go do mężnego wyznawania wiary.
Pierwotna nazwa wsi brzmiała Rogowo. W 1388 r. dziedzicem Rogowa w ziemi drohickiej był Nagorka Czech, Mazowszanin z Głoskowa w Ziemi Warszawskiej. W 1415 r. Mikołaj Sepieński h. Nowina, sekretarz wielkiego księcia litewskiego Witolda Aleksandra, nadał tę wieś w formie uposażenia kościołowi w Sokołowie. W 1507 r. Rogów nabył dziedzic Dołubowa i Hołubli Jan Steckowicz (Stecko) Dołubowski h. Łabędź. Jego adoptowana córka Anna z ks. Druckich-Lubeckich ufundowała tutaj w 1546 r. cerkiew prawosławną pw. św. Dymitra. W 1569 r. Anna sprzedała Rogów Mikołajowi Kiszce, staroście drohickiemu i wojewodzie podlaskiemu. Na początku XVII wieku duchowieństwo i mieszkańcy parafii Rogów przyjęli unię z Kościołem katolickim. W latach 1714-17 proboszczem unickim był tutaj ks. Antoni Mieleszkiewicz.
W 1815 r., dzięki pomocy dziedzica Repek Adama Szydłowskiego i jego żony Wiktorii z Kuczyńskich, została zbudowana drewniana cerkiew unicka pw. św. Dymitra.
W ramach prześladowań unii parafia została skasowana w 1875 r., świątynię zamieniono na prawosławną cerkiew, a ks. Teodora Telakowskiego, ówczesnego proboszcza, wydalono z Królestwa do Galicji. Dopiero po odzyskaniu niepodległości – na mocy rozporządzenia nr 65 z dnia 11 grudnia 1918 r. – wydanego przez ks. Henryka Przeździeckiego – biskupa siedleckiego czyli podlaskiego, świątynia została rewindykowana katolikom. W dniu 12 maja 1919 r. wspomniany bp Henryk Przeździecki wznowił tutaj istnienie parafii katolickiej.
Zadziwiająca, lecz z drugiej strony jakże podobna do innych jest historia odradzającej się po wojennej zawierusze, ongiś leżącej na obrzeżach, dziś ponownie będącej w granicach miasta, parafii Klęskowo. Dla wielu szczecinian jej nazwa niewiele mówi. Kiedy dookreślimy ją mianem osiedla Bukowego, jednego z największych skupisk mieszkaniowych nie tylko prawobrzeżnej, ale i pozostałych dzielnic Szczecina, większość świetnie zorientuje się, gdzie miejsca tego szukać trzeba
Parafia św. Stanisława BM powstała na fundamencie istniejącej od lat wspólnoty wiernych z samego Klęskowa, jak i rozbudowujących się okolic. Warto w tym miejscu nadmienić, iż miejscowość ta jeszcze przed II wojną światową włączona została w granice tzw. Wielkiego Szczecina. Od tamtej pory jest częścią miasta, z jedną tylko przerwą (w latach 1945-48), kiedy to przynależało do powiatu gryfińskiego. W czasie walk o Szczecin pod koniec marca 1945 r. zostało mocno zniszczone, w znacznym stopniu ucierpiał także sam kościół. Powojenni mieszkańcy początkowo korzystali ze świątyni w Dąbiu, a od 1950 r. z kościoła w Zdrojach, który przywrócono w tym czasie do sprawowania kultu. Okres do schyłku lat 70. obfituje w szereg wydarzeń o charakterze administracyjno-prawnym, regulujących także kwestie przynależności terytorialnej w ramach jurysdykcji parafialnych. Nie sposób ich wszystkich w tym krótkim artykule wymienić, warto jednak zatrzymać się na roku 1976, kiedy to szczeciński Wydział ds. Wyznań za pośrednictwem Kurii – wówczas diecezji szczecińsko-kamieńskiej – wydał zezwolenie na odbudowę zabytkowego kościoła w Klęskowie, co z entuzjazmem zostało przyjęte przez jego mieszkańców, którzy z ochotą przystąpili do gromadzenia niezbędnych materiałów. We wrześniu rozpoczęto prace przy odbudowie, by zakończyć je z końcem lata 1978 r. Rozmiar prac – choć świątynia pozornie nieduża – był ogromny. Jej ruiny miały zachowane mury obwodowe i szczyty. Należało zatem zamontować nowy strop i dach, co w pierwszej kolejności uczyniono, następnie przebudowano prezbiterium, a w północno-wschodnim narożniku dobudowano zakrystię. Tego roku odbyła się pierwsza Msza pasterska, którą 24 grudnia sprawował proboszcz z parafii w Podjuchach, ks. Władysław Szyngiera TChr, który wraz z ks. Stanisławem Rakiejem, także chrystusowcem, oraz inż. Zdzisławem Stande dźwigał ciężar odbudowy wiekowej świątyni. Od owych świąt Bożego Narodzenia aż do poświęcenia kościoła przez bp. Jana Gałeckiego 25 lutego 1979 r. w każdą niedzielę i święto odprawiana była w nim Msza św. dla mieszkańców Klęskowa. Aktu poświęcenia dokonano w asyście kanoników ks. Edwarda Cegły i ks. Andrzeja Offmańskiego, w obecności księży przybyłych z dekanatu Szczecin-Dąbie i z parafii prowadzonych przez księży chrystusowców oraz tłumnie zgromadzonych wiernych. Co ciekawe: data poświęcenia kościoła zbiegła się z datą śmierci patrona świątyni, tego roku bowiem obchodzono w kraju jubileusz 900-lecia męczeństwa tego szczególnego Patrona Polski.
Dziękujemy za cierpliwe oczekiwanie na nasze głosy, za słowa wsparcia i modlitwę. Wszystkie sprawy powierzamy Panu Bogu, ufając, że z każdej sytuacji potrafi On wyprowadzić dobro - czytamy na stronie internetowej Fundacji Teobańkologia.
Wyrażam skruchę, szczery żal i biorę pełną odpowiedzialność za błędne rozwiązania
duszpasterskie, praktyki modlitewne i porady, które 7-8 lat temu prowadziłem wobec Pani
Anny (imię zmienione, użyte w artykule). Chcę podkreślić swoje szczere intencje niesienia
pomocy oraz to, że modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019
roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu. Od tego czasu
moja wiedza, doświadczenie oraz procedury bezpieczeństwa w kontaktach duszpasterskich
uległy całkowitej zmianie.
W Lublinie odbywają się XVIII Mistrzostwa Europy Księży w Piłce Halowej. Do archidiecezji lubelskiej przybyło 255 kapłanów, reprezentujących Albanię, Austrię, Białoruś, Bośnię i Hercegowinę, Chorwację, Czechy, Kazachstan, Kosowo, Maltę, Polskę, Portugalię, Rumunię, Serbię, Słowację, Słowenię - informuje Vatican News.
Mistrzostwa zainaugurowała Msza św. sprawowana przez abp. Stanisława Budzika. Eucharystia stała się nie tylko wstępem do współzawodnictwa, ale przede wszystkim była modlitwą o owoce tego czasu: umocnienie powołania kapłańskiego, odnowienie braterskich więzi oraz czytelne świadectwo radości Ewangelii wobec świata sportu. „To wydarzenie znaczy więcej niż turniej. To dni, podczas których kapłani, grając ‘o puchar’, grają jednocześnie o pogłębienie wiary, odnowienie przyjaźni, budowanie mostów między narodami i dawanie młodym świadectwa, że także na sportowej hali można być uczniem Chrystusa” - zaznaczył metropolita lubelski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
