Reklama

Głos z Torunia

Wskazująca Drogę

Lipy – jedno z najbardziej wyjątkowych miejsc na mapie diecezji toruńskiej. Tu jest czczona Maryja w tajemnicy Jej nawiedzenia w domu św. Elżbiety. Mała drewniana figurka Maryi z Dzieciątkiem na ręku i książką w dłoni. Przed Matką Bożą każdy z nas jest dzieckiem

Niedziela toruńska 28/2019, str. I

[ TEMATY ]

Matka Boża

sanktuarium maryjne w Lipach

Anna Głos

Łaskami słynąca figura Matki Bożej

Łaskami słynąca figura Matki Bożej

Przed Maryją z otwartym sercem, z pokorą, w głębokim skupieniu i ciszy klękają pielgrzymi. Przybywają samotnie i z rodzinami, wpatrując się z ufnością w malutką figurkę Matki, która nigdy nie opuszcza swych dzieci. Zapatrzenie w wizerunek, skupienie na twarzy, jasne spojrzenie, wypatrywanie pomocy, nadziei, ratunku, a niekiedy i łza w oku – radości, smutku, żalu, wzruszenia. Zatroskani o rodziny, dzieci, młodzież z wiarą powierzają Maryi swoje intencje. Proszą, dziękują, opowiadają o swym życiu, dzielą się jak z ziemską matką swymi codziennymi sprawami. Czasami najzwyczajniej przy Niej chcą odpocząć, nic nie mówić, tylko słuchać, być. Ona zawsze im towarzyszy, wysłuchuje, bierze w ramiona, ukazuje drogę świętości, ale i mówi: „Uczyńcie wszystko, cokolwiek mój Syn wam powie”.

Dzieje sanktuarium

Sanktuarium w Lipach, szczególne miejsce zadumy, refleksji, modlitwy i spotkania z Matką Bożą, należy do najstarszych i największych miejsc kultu maryjnego w diecezji. Objawienia Matki Bożej w Lipach sięgają początków XIII wieku, czyli czasów chrystianizacji ziemi lubawskiej i działalności misyjnej biskupa Chrystiana. Według tradycji nad jedną z lip ukazała się wielka jasność, a pod drzewem znaleziono małą, 30-centymetrową, drewnianą figurkę Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus. Mieszkańcy w uroczystej procesji przenieśli ją do kościoła w pobliskiej Lubawie. Figura Maryi ponownie pojawiła się jednak w Lipach. Działo się tak trzy razy. Nikt nie potrafił wytłumaczyć, w jaki sposób Maryja w swej figurce powracała z Lubawy do Lip. Ostatecznie odczytano to jako znak woli Matki Bożej pozostania właśnie w tym miejscu, dlatego w miejscu starej lipy z pogańskich czasów wybudowano kaplicę. Królowa tych ziem przez wieki pomagała przetrwać najtrudniejsze czasy. Patronuje i dziś, szczególnie rodzinom. Do Niej corocznie pielgrzymują tysiące pątników, aby upraszać łaski, dziękować za opiekę, umacniać się w wierze oraz uczyć służby Bogu i ludziom. Maryi przynoszą wota, piszą wiersze, śpiewają pieśni, jak np. „Szczęśliwe Lipy, na których obrała stolicę Panna…”.

Wdzięczność

Reklama

Jeszcze w pamięci mamy niedawne uroczystości 800-lecia chrystianizacji ziemi lubawskiej (2016 r.), a biskup toruński Wiesław Śmigiel zaprosił do Lip diecezjan na wspólne świętowanie wraz z Maryją kolejnego jubileuszu. Tegoroczne obchody skupiły się wokół dziękczynienia za 50. rocznicę koronacji słynącej łaskami figury Matki Bożej z Dzieciątkiem. Dokonał jej sługa Boży kard. Stefan Wyszyński 2 lipca 1969 r.

Trzydniowe świętowanie rozpoczęło się 1 lipca uroczystymi Nieszporami o Najświętszej Maryi Pannie w lubawskiej farze, procesją z figurą z Lubawy do Lip i Mszą św. Przewodniczył im bp Wiesław Śmigiel. Zgromadzeni pielgrzymi przygotowywali się do powitania Maryi w Jej figurze, wysłuchując konferencji, odmawiając Koronkę do Bożego Miłosierdzia i modlitwę różańcową. Po przybyciu na miejsce celebry ks. kan. Mieczysław Rozmarynowicz, witając uczestników uroczystości, mówił o potrzebie odnowienia życia duchowego na wzór Maryi i zachęcił wszystkich pielgrzymów do modlitwy dziękczynnej za złoty jubileusz koronacji.

Słuchanie Pana

W homilii bp Śmigiel zwrócił uwagę na Słowo Boże, które umacnia, jest pełne dobra i miłości. Zachęcił, aby zasłuchiwać się w słowa Matki Bożej i wprowadzać je w czyn. – Błogosławieni, którzy słuchają słowa, zachowują je, zabierają do swojego serca i żyją według niego – mówił, stawiając Maryję za najdoskonalszy wzór. – Ona jest pięknym przykładem tego, jak słowo Boga przyjmować i według niego żyć, nawet jeśli są to słowa trudne i bolesne – dodał.

Reklama

Słowo Boże przyjęte z wiarą pozwala bardziej myśleć o drugim człowieku niż o sobie. Maryja, dana nam przez Chrystusa na krzyżu jako Matka, przyczyniła się do wiary uczniów. Jej postawa to wielka lekcja dla nas, współczesnych, abyśmy również przyjmowali Słowo Boże całym sercem.

Ksiądz Biskup zwrócił uwagę na trzy filary wiary naszych ojców: Słowo Boże, liturgię i Eucharystię oraz wspólnotę. – W takim Kościele nikt z nas się nie zgubi, bo każdego będzie pouczało słowo Pana, umacniały sakramenty i prowadziła mądrość i miłość pasterzy – zapewnił. Porównując Kościół do rodziny, podkreślił, że jest on silny wtedy, kiedy jest zbudowany na naszej czystej, prawdziwej wierze, przepełniony miłością, troską, wzajemnym zaufaniem, szacunkiem, autorytetem pasterzy i osobistym wkładem każdego z nas. Podziękował także za wyznanie wiary i miłości do Matki Bożej. – Jeżeli jesteśmy blisko Maryi, dzięki Niej jesteśmy blisko Jezusa Chrystusa – dodał.

Sanktuarium w Lipach jest również miejscem szczególnej modlitwy za życie poczęte. Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny to nie tylko spotkanie Maryi i św. Elżbiety, lecz także spotkanie Jezusa i św. Jana Chrzciciela w łonach swoich matek. Po Mszy św. bp Wiesław udzielił błogosławieństwa dzieciom oraz matkom w stanie błogosławionym.

Bycie świadkiem

Wieczór odpustowego dziękczynienia się nie skończył. Przed tronem Matki Bożej Lipskiej pokłonili się rolnicy i robotnicy, trwało także muzyczne czuwanie modlitewne. Pielgrzymi uczestniczyli w nabożeństwie Drogi Krzyżowej, a o północy ks. kan. Dariusz Zagórski odprawił maryjną Pasterkę, po której nastąpiło nocne czuwanie przy łaskami słynącej figurze. Wyśpiewanie Godzinek ku czci Najświętszej Maryi Panny oraz poranna Msza św. rozpoczęły drugi dzień lipskiego odpustu. Liturgia pokutna, której przewodniczył ks. Sławomir Laskowski, pozwoliła przygotować się do skorzystania z sakramentu pojednania, aby w pełni dostąpić łask odpustowych.

Sumie odpustowej 2 lipca przewodniczył Prymas Polski abp Wojciech Polak, a towarzyszyli mu: biskup toruński Wiesław Śmigiel, bp Józef Szamocki, abp senior archidiecezji warmińskiej Edmund Piszcz i biskup pomocniczy diecezji pelplińskiej Arkadiusz Okrój.

„Błogosławiona jesteś, Dzieweczko Lipska, w lipowej Lubawie, co łzę z żywicy chronisz pod rzęsami, módl się za nami” – strofami wiersza ks. Jana Twardowskiego rozpoczął homilię abp Wojciech Polak. Nawiązując do ewangelicznych treści i postawy służby Maryi, Prymas zwrócił uwagę na kierowanie się prawdziwą miłością i otwartością wobec słów Pana Boga.

Abp Polak przywołał słowa kard. Wyszyńskiego, który koronując postaci Jezusa i Maryi, wyrzeźbione przed wiekami z lipowego drewna, zauważył, że jest to wyraz zbiorowej wdzięczności za łaski udzielone całej ziemi lubawskiej. Przypomniał o roli Matki Bożej w życiu każdego chrześcijanina i podkreślił, że ukazuje nam Chrystusa, a przez Niego każdego człowieka. – Maryja przypomina nam Jezusa, o którym może już zapomnieliśmy – mówił. Wezwał, by nie zatrzymywać się jedynie na tym, co mówią o Bogu ludzie i statystyki.

– On nie potrzebuje chrześcijan z okładek, ale szuka autentycznych świadków, którzy codziennie mówią Mu: „Panie, Ty jesteś moim życiem” – podkreślił Prymas Polak.

Dodał także, że Maryja daje przykład niezwykłej wierności, wiary, poświęcenia, miłości i służby. Wzywa do pójścia drogą za Chrystusem, na której umocni nas swoją matczyną obecnością, uprosi nam u Jezusa łaski, będzie za nami orędować. Pełniąc wiernie swoje powołanie, pokonując swoje słabości, ofiarowując się Bogu i drugiemu człowiekowi zmieniamy świat na lepsze. – Maryja przypomina nam nasze człowieczeństwo i powołanie do godności dzieci Bożych, którą otrzymaliśmy z łaską chrztu – podkreślił hierarcha.

Zaapelował, aby wyrzec się zła i być braćmi i siostrami w Chrystusie. – Łączy nas wiara, chrzest i Chrystus, który jest fundamentem naszej miłości i braterstwa – podkreślił. Na koniec, przytaczając słowa Prymasa Wyszyńskiego sprzed pięćdziesięciu lat, dodał: – Będziemy i my błogosławieni, jeśli naśladować będziemy w naszej wierności i służbie Świętą Bożą Rodzicielkę, Wspomożycielkę i Służebnicę Pańską.

Wstawienniczka

Kustosz sanktuarium podziękował pielgrzymom, którzy przybyli na świętowanie razem z Maryją nie tylko z ziemi lubawskiej i diecezji toruńskiej, lecz także z wielu innych miast i wsi. Po Nieszporach o Najświętszej Maryi Pannie w uroczystym orszaku odprowadzono figurę do kościoła farnego. Liturgię tych dni ubogacił chór Appasjonata z Lubawy pod dyrekcją Marka Józefowicza oraz Miejska Orkiestra Dęta pod batutą Mateusza Raczyńskiego.

Niech wszystkie sprawy naszej Ojczyzny, naszej diecezji, naszych rodzin i nas samych weźmie w swe matczyne dłonie Maryja i zaniesie je przed tron Chrystusa.

2019-07-10 09:42

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wyjątkowy obraz

2020-09-16 11:29

Niedziela łódzka 38/2020, str. IV

[ TEMATY ]

Matka Boża

Maryja

Archiwum parafii

Wizerunek Matki Bożej

Wizerunek Matki Bożej

W parafii w Srebrnej (Konstantynów Łódzki) znajduje się wizerunek Maryi, którego udokumentowane dzieje liczą 500 lat.

Według znawców sztuki sakralnej to dzieło jest stylistycznie spowinowacone z prastarym obrazem Maryi znajdującym się w Rzymie w najstarszym kościele maryjnym Europy Zachodniej (Santa Maria Maggiore), który słynie z niezliczonych cudów. Skoro wiek cudownego wizerunku Matki Bożej Częstochowskiej oblicza się na ponad 600 lat, a wyobrażenie Maryi z Ostrej Bramy na lat 400, to pięćsetletnia obecność konstantynowskiego obrazu na ziemiach polskich powinna stać się poważnym wyzwaniem do badań nad jego powstaniem i historią.

CZYTAJ DALEJ

Święci Archaniołowie – Michał, Rafał i Gabriel


Książę niebieski, święty Michale,
Ty sprawy ludzkie kładziesz na szale;
W dzień sądu Boga na trybunale
Bądź mi patronem, święty Michale.

29 września Kościół katolicki obchodzi święto Świętych Archaniołów: Michała, Gabriela i Rafała.

Imię Michał, wzięte z hebrajskiego Mika´el, znaczy "Któż jak Bóg".

Św. Michał w Piśmie Świętym wymieniany jest pięć razy. W najbardziej wymowny sposób czyni to Autor ostatniej księgi Pisma Świętego czyli Apokalipsy - św. Jan Apostoł: "I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony na ziemię, a z nim zostali strąceni jego aniołowie" (Ap 12, 7-9). Po zwycięstwie nad zbuntowanymi duchami św. Michał Archanioł został wodzem zastępów niebieskich. Jest on duchem czystym, oddanym bez reszty Stwórcy, wielbicielem Matki Boga. Doznaje on wielkiej radości z wypełnienia woli Bożej i pomaga ludziom w ich uszczęśliwianiu. Przed przyjściem Chrystusa na ziemię, nazywano św. Michała księciem narodu wybranego. Prorok Daniel zalicza go do jednego z pierwszych książąt. Zapewnia, że tylko Michał Archanioł może pomóc w walce z wrogiem. W Nowym Testamencie św. Michał kontynuuje te rolę obrońcy jako Patron i Anioł Stróż Kościoła. Przychodzi z pomocą wiernym w najtrudniejszych dla nich chwilach.

Pierwsze znane święto ku czci świętego Michała Archanioła sięga połowy czwartego wieku. Obchodzono je 8 maja na Monte Sant´Angelo na półwyspie Gargano we Włoszech, gdzie miał się objawić Książę chórów anielskich. Św. Papież Bonifacy I w V w. poświęcił św. Michałowi bazylikę w Rzymie i nakazał corocznie, dnia 29 września obchodzić rocznicę tego faktu. Święto rozciągnięto na Kościół powszechny i do dziś je obchodzimy. Świętego Michała obrały sobie za szczególnego patrona Niemcy, Austria i Francja. Belgia w kulcie świętego Michała stara się dorównać Francji. Ruś zasłaniająca Kościół przed niewiernymi ze Wschodu, obrała go sobie za szczególnego opiekuna. W Ameryce północnej kult świętego Michała wyraża się między innymi przez budowanie licznych kościołów ku jego czci, a także nadawanie przy chrzcie imion Michał i Michalina.


W Polsce kult św. Michała Archanioła był bardzo żywy. Rycerstwo polskie doznawało cudownej pomocy św. Michała w walkach z niewiernymi. Powstały bractwa i cechy rzemieślników pod jego wezwaniem, budowano także ku jego czci kościoły i kapliczki, poświęcano mu instytucje kościelne i świeckie. Znane są przysłowia ludowe związane z imieniem lub świętem św. Michała Archanioła: "Gdy noc jasna na Michała, to nastąpi zima trwała", "Na Michała łowcy chwała", "Jaki Michał, taka wiosna". Święty Michał Archanioł jest obecnie znany i czczony przez cały świat katolicki. Dał on się poznać jako zwycięski wódz w walce dobra ze złem, jako obrońca chwały prawdziwego i wielkiego w swej mocy i potędze Boga.


Imię Gabriel znaczy: "Mąż Boży" lub "Wojownik Boży".

Z tym imieniem spotykamy się w Starym Testamencie, w księdze proroka Daniela. Najpiękniejszą jednak misję spełnił św. Gabriel w Nowy Testamencie, kiedy zwiastował Zachariaszowi w świątyni w Jerozolimie narodzenie syna - św. Jana Chrzciciela oraz kiedy Najświętszej Maryi Panny zwiastował narodzenie Pana Jezusa - Syna Bożego. Te dwa wydarzenia szczegółowo opisał św. Łukasz w swojej Ewangelii. Niektórzy z pisarzy kościelnych nazywają św. Gabriela aniołem stróżem Świętej Rodziny. Prawie wszystkie obrządki chrześcijańskie umieściły wspomnienie świętego Gabriela tuż przed lub po uroczystości Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie. Tak było i w liturgii rzymskiej do roku 1969, kiedy to przełożono pamiątkę na dzień 29 września. Papież Pius XII w 1951 r. ogłosił św. Gabriela patronem telegrafu, telefonu, radia i telewizji. Kult św. Gabriela jest znacznie mniejszy niż kult św. Michała. Imię Gabriel jest już coraz rzadziej spotykane.


Hebrajskie imię Rafał: "Bóg uleczył". Jest ono związane z biblijną opowieścią o Tobiaszu.

W tej opowieści święty Rafał mówi sam o sobie: "Ja jestem Rafał, jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański"(Tb 12, 15). Święty Rafał doznawał czci jako patron chorych i podróżnych. W Polsce imię Rafał należy do dość popularnych. Wśród znanych postaci imię to nosili: błogosławiony ojciec Rafał z Proszowic, św. Rafał Kalinowski, błogosławiony ojciec Rafał od św. Józefa - karmelita, którego beatyfikował w 1983 roku papież Jan Paweł II.

CZYTAJ DALEJ

Trochę inne studia

2020-09-29 06:55

Anna Milkiwska

Karta Polaka przyciąga studentów ze Wschodu

Karta Polaka przyciąga studentów ze Wschodu

Nauka i życie akademickie w czasie pandemii to równanie z wieloma niewiadomymi.

Na terenie uniwersytetu studenci chodzić będą obowiązkowo w maseczkach, w trakcie zajęć zdejmą je. Dotyczy to jednak tylko seminariów i ćwiczeń, gdzie potrzebny jest bezpośredni kontakt z wykładowcami. Lektoraty językowe, szkolenia i wykłady odbywać będą się przez internet. Takie środki ostrożności podjął KUL przed nowym rokiem akademickim, podobnie jak inne uczelnie w regionie.

Magisterium online

Dla ponad 70 tys. młodych ludzi studiujących w Lublinie, Zamościu, Chełmie, Dęblinie, Rykach, Białej Podlaskiej i Puławach zbliżający się rok akademicki to powrót do rzeczywistości, w jakiej niespodziewanie znaleźli się w poprzednim semestrze. Pandemia sprawiła, że zamiast tradycyjnej nauki w aulach i salach trzeba siadać przy laptopach i logować się, aby uczestniczyć w wykładach. W bibliotekach dystans 1,5 metra jeszcze uda się utrzymać, za to w laboratoriach jest to niemożliwe. Wszędzie obowiązkowo należy dezynfekować dłonie, co przyjmowane jest ze zrozumieniem. Trudne zadanie funkcjonowania uczelni w czasie pandemii podejmują w Lublinie rektorzy, którzy w wakacje zostali wybrani na nowe kadencje. Rekomendacje z ministerstwa są ogólne, decyzje np. odnośnie liczby osób w pokojach w akademikach leżą już w gestii władz uniwersytetów.

Wydaje się, że akurat studenci szybko przestawili się na naukę w trybie online, z internetu i tak korzystali prawie non - stop. Niektórzy zdawali nawet egzaminy magisterskie przez komputer i żartem mówią czy takie obrony się liczą, ale dyplomy odbierali już normalnie w dziekanatach. Spontanicznie powstały też kilkuosobowe grupy, wspólnie oglądające i słuchające wykładów.

Sukces Karty Polaka

Pandemia nie wstrzymała napływu chętnych na studia z zagranicy. Już co 10. student na lubelskich uczelniach pochodzi spoza Polski; reprezentują ponad 90 narodowości. Największą grupą są obywatele Ukrainy, dalej idą Amerykanie, Tajwańczycy i Białorusini. Co roku zwiększa się też liczba osób podejmujących studia z Kartą Polaka. To program kierowany przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej, obejmujący osoby pochodzenia polskiego z dawnych republik Związku Radzieckiego. Do otrzymania karty potrzebne jest udowodnienie polskich korzeni w najbliższej rodzinie i zdany egzamin ze znajomości języka i polskich tradycji. Karta umożliwia bezpłatne studia magisterskie czy doktoranckie.

Taką drogę wybrały Iwona i Halina, dwie siostry, których dziadkowie są Polakami. Mieszkają w powiecie Stary Sambor na Ukrainie i mają polskie akty urodzenia. Ponieważ w rodzinie używano języka polskiego, egzamin zdały celująco. Iwona kończy studia prawnicze na KUL i myśli o aplikacji radcowskiej. Halina z powodzeniem radzi sobie na medycynie i chce zostać kardiochirurgiem. Są wdzięczne za możliwość nauki w Polsce i planują tu pozostać.

Bez paniki

Najwięcej obaw studenci mają o pracę. Ilość ofert pracy dorywczej, głównie w gastronomii, mocno zmalała z powodu pandemii. Częściej zaczęły się pojawiać ogłoszenia o pracy przy opiece nad osobami niepełnosprawnymi, dziećmi i emerytami. Kilka godzin tygodniowo przy takim zajęciu wystarcza Halinie na opłacenie stancji za miesiąc. Na początku pandemii dziewczyny szybko przestawiły się na korzystanie z duszpasterstwa online. W internecie znajdowały zarówno rekolekcje, jak i ciekawe katechezy. Nie brakowało treści, ale odczuwały brak wspólnoty. Mają nadzieję na odmianę w najbliższym czasie.

Studia i życie akademickie w czasie wirusa to równanie z wieloma niewiadomymi, podobnie jak w innych dziedzinach. Brać studencka wydaje się jednak być już dobrze zahartowana i bez paniki wchodzi w nowy rok akademicki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję