Reklama

Niedziela Przemyska

Przemyśl pod Krzyżem

Święto Podwyższenia Krzyża świętego na długo pozostanie w pamięci Polaków. W całej Polsce katolicy wyszli pod Krzyż, by się modlić, a szczególnie wynagradzać Bogu Miłosiernemu za akty profanacji znaków krzyża, jasnogórskiego obrazu i osoby Jana Pawła II

Niedziela przemyska 39/2019, str. 4-5

[ TEMATY ]

Polska pod Krzyżem

Andrzej Dańko

Statuetki RAM dla członków ruchu

Statuetki RAM dla członków ruchu

Pokłosiem akcji modlitewnej „Polska pod Krzyżem” była lokalna, oddolna inicjatywa pn. „Przemyśl pod Krzyżem”, która wyszła od Grupy Męskiej Męskiego Różańca w Przemyślu, a której rozmiary i efekt przeszedł najśmielsze oczekiwania. Dlatego warto podzielić się kilkoma refleksjami.

Światło Krzyża

Dzień 14 września nie był jak „co dzień”, był wyjątkowy. W tym dniu byłem świadkiem zapierających dech w piersiach obrazów. Najpierw Msza św. i kościół pełen wiernych, pomimo że był to dzień roboczy. Następnie tłum ludzi oczekujących rozpoczęcia Drogi Krzyżowej (szacuje się, że przybyło ok. 2 tys. wiernych). Setki świec i świateł, niesionych pod przemyski Krzyż Zawierzenia. Wydarzenie „Przemyśl pod Krzyżem” rozpoczęło się Mszą św. koncelebrowaną, której przewodniczył bp Stanisław Jamrozek. Kolejnymi punktami była: Droga Krzyżowa, Różaniec, „Słowo spod Krzyża”, Apel Jasnogórski, Akt Zawierzenia Matce Bożej Miłosierdzia wg św. Jana Pawła II. Zaś drugą częścią wydarzenia była całonocna Adoracja wynagradzająca Najświętszego Sakramentu w kościele Ojców Franciszkanów. Wydarzenie zakończono Mszą św. we wspomnienie Matki Bożej Bolesnej.

Reklama

Na Mszę św. i procesję Drogi Krzyżowej przybyły rodziny, wspólnoty modlitewne, Kapłani, członkowie zgromadzeń zakonnych, reprezentacje przemyskich parafii, które przy kolejnych stacjach Drogi Krzyżowej, podejmowały na swe ramiona Krzyż, za wszystkich, także tych, którzy świadomie tego krzyża nie chcą podjąć. Można było zobaczyć matki i ojców pchających wózki z dziećmi pod górę, ludzi starszych, dzieci i młodzież w różnym wieku. Wszyscy zjednoczeni w duchu wynagrodzenia za bluźnierstwa i zniewagi uczynione Matce Bożej, Jej Synowi i Krzyżowi, jakie mają miejsce w ostatnim czasie na polskiej ziemi.

W tym szczególnym dniu mieszkańcy szli ulicami Przemyśla, „śladami Chrystusa”, zatrzymując się przy kolejnych stacjach Drogi Jego Męki. Pośród kroczących za Krzyżem dało się wyczuć jedność, spokój, i skupienie. Niesamowity kontrast z krzykliwą rzeczywistością, gdzie hałas i roztargnienie w codziennym biegu zdawać się wiodą prym.

Umiłowali Maryję

Oprócz intencji głównej, każdy pod Jezusowy Krzyż przyszedł z setkami innych intencji. Cennym był dar, jaki przynieśli pod Krzyż członkowie Domowego Kościoła, bowiem każdy z nich, na sposób duchowy „wziął pod Krzyż” jednego, wybranego kapłana, w celu omodlenia go, oddając go Jezusowi ukrzyżowanemu.

Reklama

Jakiż krzepiący był widok mężczyzn, bożych wojowników, przybranych w jednolite koszulki Męskiego Różańca w Przemyślu, z wizerunkiem Matki Bożej Częstochowskiej na piersi. Tym samym wizerunkiem, który jest Polakom tak drogi i święty, a który w niespotykanej dotąd skali jest profanowany przez nienawistne grupy LGBT, na tzw. „Marszach równości”. Mężczyźni ci, swoją obecnością i umiłowaniem Matki Bożej oraz Jej Różańca, na znak chluby i wynagrodzenia za czyny świętokradcze dumnie noszą ten najsłodszy wizerunek w przestrzeni publicznej, czyniąc zadość prośbom swojej Pani z Fatimy: „odmawiajcie mój Różaniec” oraz prośbom Jej Syna „by Maryja była bardziej znana i miłowana”.

Dziedzictwo narodu

Wzruszające obrazy wynagradzającego ludu, poruszały serca, czego byłem świadkiem, gdzie kulminacyjnym punktem było wygłoszone przez bp. Stanisława Jamrozka "Słowo spod Krzyża", następnie odśpiewany Apel Jasnogórski trafiony w punkt 21.00. oraz Akt Zawierzenia Matce Bożej Miłosierdzia przemyślan, naszych miast i wiosek, wszystkich zebranych, kapłanów, zgromadzeń zakonnych, rodzin i dzieci.

Nie sposób nie odnieść się do symboliki tego dnia. Symboliczne były ciemności, które otaczały zewsząd kroczących za krzyżem, ku górze. Jakże sugestywny to obraz, bo oto wierny lud kroczący wąską i stromą ścieżką za krzyżowanym Chrystusem, niosący jego światło, rozpraszające ciemności „świata”. Tego „świata”, który wzgardził swoim Zbawicielem, który Jemu i Jego Matce, niemiłosiernie ubliża, bluźni i profanuje najświętszą świętość. Ten wierny lud ziemi przemyskiej tego wieczoru powiedział światu: „Non possumus”.

Świadectwo rodzin

Obok Chrystusa nie da się przejść obojętnie. Dziś trzeba odważnie zająć stanowisko, nie ma nic pośrodku, albo jesteśmy pod Krzyżem, albo nas nie ma. Nadchodzi bowiem czas, owszem, już jest, w którym to co jest dobre, złem jest nazywane, to co złe zaś – dobrem. Iście diabelska inwersja wartości. Jednak „Jeśli Bóg jest z nami, któż przeciwko nam”. To Boże wydarzenie pokazało również, że wielka nadzieja Kościoła – rodziny i dzieci, są także obecne w misterium Krzyża. Właśnie obraz rodzin, które także tam były wraz z dziećmi dzierżącymi w swych małych i szlachetnych rączkach różaniec, dumnie i nierzadko z powagą przystającą mędrcom idących w górę, przesuwających paciorki różańca, pozwala patrzeć z nadzieją w przyszłość „do takich bowiem należy Królestwo Niebieskie”. W sposób szczególny doświadczyłem tego wyjątkowego uczucia, rozpierającej dumy, kiedy na Mszy św. przed ołtarzem ujrzałem modlące się małe dzieci, w geście pięknie złożonych do modlitwy rączek, a za nimi przykład ojców. Tu kolejna refleksja, „pozwólcie dzieciom przyjść do mnie”, jakże miłe są te czyste i małe istoty, tak bezsilne w oczach świata (który nierzadko chce je deprawować), a tak mocne w oczach Boga, który chce je mieć święte. Ponadto dopóki nasz naród ma takich ojców, dopóty wiara w Narodzie nie ustanie.

Zazwyczaj przykład płynie od starszych, jednak w ten dzień przykład starszych przeplatał się z przykładem czystych w swej prostocie i intencji dzieci, szczególnie dla tych, którzy swoje życie uczynili nieczystym.

Ważnym elementem wydarzenia była całonocna Adoracja Najświętszego Sakramentu, w kościele Ojców Franciszkanów, w duchu wynagrodzenia, gdzie Pan Jezus ani na chwilę nie pozostawał sam. Nocne czuwanie zakończyło się Mszą św. we wspomnienie Matki Bożej Bolesnej.

I jeszcze jeden obraz, symbolika zasypiającego, nieświadomego miasta, nad którym rozpościera się potężny Krzyż i czuwający Chrystus, a pod Krzyżem zgromadzeni na modlitwie ci wszyscy, którzy usłyszeli i odpowiedzieli na wołanie Zbawiciela, także za tych, którzy są tam, w dole.

Umocnieni wiarą

Przemyślane pokazali prawdziwą jedność, której najcenniejszym spoiwem jest to, co najdroższe dla Polaków – Bóg, Wiara, Tradycja chrześcijańska i Rodzina! Pod Krzyżem nie widziałem podziałów na poglądy, partie, stronnictwa i inne grupy. W tym zgromadzeniu ludzi wierzących, zobaczyłem "Jeden duch i jedno serce" oraz pragnienie "abyśmy byli jedno", tam pod Krzyżem i przy gromadzącej swoje dzieci Matce Bolesnej. Taka jedność jest możliwa tylko i wyłącznie w zjednoczeniu z Ojcem, Synem i Duchem świętym.

Wydarzenie, którego byłem uczestnikiem i o którym świadczę, było możliwe dzięki zjednoczeniu wielu ludzi, wokół pragnienia wywyższenia w sercach Krzyża, zadośćuczynienia i wynagrodzenia. Dla tego pragnienia w organizację zaangażowało się wiele grup modlitewnych. Dlatego z głębi serca dziękuję najpierw Bogu i Niepokalanej, a następnie wszystkim obecnym, przede wszystkim, jako uczestnik tego wzniosłego wyznania wiary, zbiorowego, ale i indywidualnego przeżycia, za wspaniałe świadectwo, które jest dla mnie i dla wielu, którzy byli świadkami wydarzenia, wspaniałym umocnieniem.

2019-09-25 10:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Polska pod Krzyżem w diecezji

[ TEMATY ]

Rokitno

Polska pod Krzyżem

Karolina Krasowska

Ks. Piotr Bortnik zaprasza na inicjatywę "Polska pod Krzyżem" do Rokitna

Ks. Piotr Bortnik zaprasza na inicjatywę

W święto Podwyższenia Krzyża Świętego 14 września cała Polska stanie pod Krzyżem, odpowiadając na włocławską inicjatywę Fundacji Solo Dios basta. W naszej diecezji wydarzenie odbędzie się w sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie oraz w niektórych parafiach.

- Ci wszyscy, którzy 14 września nie będą mogli udać się do Włocławka, by uczestniczyć w ogólnopolskim wydarzeniu „Polska pod Krzyżem”, będą mogli przyjechać do Rokitna na zorganizowane w tym czasie diecezjalne czuwanie. Zwróciliśmy się do organizatorów, którzy bardzo chętnie udostępnili nam plakat, na którym mogliśmy zamieścić nasz program, dzięki czemu zachowujemy łączność z włocławską inicjatywą. Ponadto nasz program z woli księdza biskupa został rozbudowany o spotkanie Pieszej Pielgrzymki Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej na Jasną Górę – mówi ks. Piotr Bortnik, kustosz sanktuarium w Rokitnie. - Krzyż jest dla nas znakiem, który wskazuje nam właściwą drogę, ale jest też pewnym zadaniem dla każdego z nas. Dlatego organizując tę inicjatywę w Rokitnie po raz kolejny chcemy potwierdzić, że to zadanie chcemy podjąć, powiedzieć Jezusowi swoje „tak” i opowiedzieć się po stronie krzyża – dodaje kustosz.

CZYTAJ DALEJ

Tajemnica stygmatów Ojca Pio

Niedziela Ogólnopolska 39/2018, str. 13

[ TEMATY ]

św. Ojciec Pio

Archiwum Głosu Ojca Pio

o. Pio

o. Pio

W 2018 r. minęło 100 lat od chwili, kiedy Ojciec Pio podczas modlitwy w chórze zakonnym przed krucyfiksem otrzymał stygmaty: 5 ran na rękach, boku i nogach – w miejscach ran Jezusa Chrystusa zadanych Mu w czasie ukrzyżowania. Jak obliczyli lekarze, którzy go wielokrotnie badali, z tych ran w ciągu 50 lat wypłynęło 3,4 tys. litrów krwi. Po śmierci Ojca Pio, 23 września 1968 r., rany zniknęły bez śladu, a według raportu lekarskiego, ciało było zupełnie pozbawione krwi

Chwilę, w której Ojciec Pio otrzymał ten niezwykły dar od Boga, opisał później w liście tak: „Ostatniej nocy stało się coś, czego nie potrafię ani wyjaśnić, ani zrozumieć. W połowie mych dłoni pojawiły się czerwone znaki o wielkości grosza. Towarzyszył mi przy tym ostry ból w środku czerwonych znaków. Ból był bardziej odczuwalny w środku lewej dłoni. Był tak wielki, że jeszcze go czuję. Pod stopami również czuję ból”.

CZYTAJ DALEJ

Bp Długosz: dziękujemy za św. Józefa

– Dzisiaj dziękujemy Bogu Ojcu za wielkiego patrona Kościoła i wszystkich rodzin – św. Józefa – powiedział 19 września biskup senior Antoni Długosz w Archidiecezjalnym Sanktuarium Pasyjno-Maryjnym Kalwaryjskiej Matki Zawierzenia na Kalwarii w Praszce.

Tego dnia miejscowy kościół parafialny Świętej Rodziny był kolejnym kościołem stacyjnym archidiecezji częstochowskiej w Roku św. Józefa wyznaczonym przez abp. Wacława Depo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję