Jak pokazują zainteresowanie i frekwencja – pielgrzymowanie do sanktuarium pasyjno-maryjnego w Kalwarii Zebrzydowskiej wpisało się na stałe w kalendarz diecezjalnych wydarzeń. 14 września br. do Kalwarii Zebrzydowskiej po raz kolejny wyruszyła kilkutysięczna grupa pątników z naszej diecezji. Modlitwę rozpoczęła Msza św. przy ołtarzu polowym, po której pielgrzymi udali się na Dróżki Matki Bożej i Dróżki Pana Jezusa. Uroczystej Eucharystii przewodniczył biskup diecezji sosnowieckiej Grzegorz Kaszak.
Przybyłych pątników z duszpasterzami przywitał kustosz sanktuarium o. Konrad Cholewa OFM. Zwrócił się do pielgrzymów, by otwierali swoje serca przed Maryją i przedstawiali Jej każdą sprawę swojego życia oraz podziękował za liczną obecność w tym świętym miejscu. – Dziś przeżywamy święto Podwyższenia Krzyża Świętego, a Pan Jezus dał nam swoją Matkę, by była razem z nami. Ale razem z Matką jest Jej Syn. To On nas gromadzi i zapewnia kolejny raz, z tej kalwaryjskiej góry, że jest razem z nami, z każdym małżeństwem, z każdą rodziną, z każdym człowiekiem, starszym czy młodszym. Jest także przy osobach samotnych, schorowanych, które niegdyś na Kalwarię przybywały, a teraz złożone chorobą łączą się z nami duchowo – powiedział o. Konrad Cholewa.
W homilii bp Kaszak podkreślił, że czasami nam się wydaje, że nasza modlitwa nie jest doskonała, nie jest wystarczająco pobożna, że przychodzą pokusy, aby myśleć o innych sprawach, że zły duch rozprasza nas jak tylko może. Wtedy należy przypomnieć sobie, uświadomić sobie, z kim tak naprawdę na modlitwie rozmawiamy – z samym Bogiem, Matką Przenajświętszą, świętymi. Kaznodzieja podkreślił także, że Matka Boża uczy nas postawy bliskości, przyjaźni, szacunku i zaufania.
Pielgrzymka diecezji sosnowieckiej przybywa do sanktuarium tradycyjnie we wrześniu każdego roku. Za każdym razem gromadzi tłumy modlących się wiernych, którzy szukają u Matki Bożej Kalwaryjskiej pociechy i wsparcia. I jak zapewniają pątnicy, otrzymują potrzebne łaski.
Prawie 120 pielgrzymów wzięło udział w dorocznej diecezjalnej pieszej pielgrzymce w intencji trzeźwości do sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia i Bolesnej w Radomyślu nad Sanem w ostatnią sobotę sierpnia. Pielgrzymi po raz 21. wyruszyli z Gorzyc i po raz 9. z Sandomierza. W katedrze sandomierskiej pielgrzymów na drogę pobłogosławił ks. Rafał Cudziło, zaś w Gorzycach ks. Władysław Drewniak. Sandomierscy pątnicy pod wodzą ks. Cudziło dołączyli do grupy gorzyckiej składającej się z pątników m.in. z Tarnobrzega, Stalowej Woli, Gorzyc, Niska, Ożarowa i innych miejscowości z terenu diecezji. Po drodze na radomyskim „Zjawieniu” została odprawiona trzeźwościowa Droga Krzyżowa poprowadzona przez członków wspólnot samopomocowych. Centralnym punktem pielgrzymki była Msza św. w sanktuarium pod przewodnictwem ks. Dariusza Woźniczki, diecezjalnego duszpasterza trzeźwości, który zachęcił zgromadzonych do wspólnej modlitwy o trzeźwość oraz do zawierzenia swoich problemów Maryi. Pielgrzymów powitał ks. kustosz Józef Turoń, który przybliżył historię sanktuarium i kultu maryjnego w Radomyślu. W homilii ks. Woźniczka wskazał na potrzebę współpracy z łaską Bożą i z Maryją w dziele trzeźwościowym i w powstawaniu z nałogu alkoholizmu. – Stajemy dziś wobec naszej Matki, która jest obecna w tym cudownym radomyskim wizerunku. Stajemy z naszymi problemami rodzinnymi i osobistymi. Stajemy z wielką nadzieją i ufnością. Bo tylko z Bogiem i Matką Najświętszą możemy skutecznie powstać z nałogów i wytrwać w trzeźwości – mówił kaznodzieja. Na koniec prosił zgromadzonych, aby wszystkie sprawy trudne i bolesne oraz osoby cierpiące z powodu alkoholizmu zawierzyli Bogu za wstawiennictwem Pani Radomyskiej, która może wlać w serca nadzieję na przejrzenie, wyzwolenie i nawrócenie. Po Mszy św. odbyło się spotkanie w domu rekolekcyjnym połączone z otwartym mitingiem. Pielgrzymom towarzyszyła młodzieżowa grupa śpiewająca.
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
Relikwie św. Franciszka Sanktuarium Matki Boskiej Piotrkowskiej - Ojcowie Bernardyni w Piotrkowie Trybunalskim
Rok 2026 zajmuje szczególne miejsce w historii Kościoła i rodziny franciszkańskiej. Mija bowiem 800 lat od śmierci św. Franciszka z Asyżu – jednego z największych świętych chrześcijaństwa, proroka pokoju, braterstwa i radykalnego ubóstwa. Z tej okazji Ojciec Święty Leon XIV ogłosił okres od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r. Rokiem Świętego Franciszka, zapraszając wiernych na całym świecie do ponownego odkrycia jego duchowego dziedzictwa.
Asyż, niewielkie miasto w sercu Umbrii, pozostaje od wieków żywym znakiem Ewangelii wcielonej w życie. To tutaj urodził się Giovanni Bernardone, późniejszy św. Franciszek, i tutaj dojrzewało jego powołanie. Po doświadczeniu głębokiego nawrócenia usłyszał wezwanie Chrystusa: „Franciszku, idź i odbuduj mój Kościół”. Odczytał je nie tylko jako naprawę zniszczonych murów, lecz przede wszystkim jako wezwanie do odnowy serc. Z Asyżu wyruszył, by głosić Ewangelię bardziej czynem niż słowem – życiem pełnym prostoty, miłosierdzia i radosnej wiary. Szczególnym miejscem jubileuszu jest Bazylika św. Franciszka, gdzie spoczywają jego relikwie. W związku z obchodami jubileuszowymi, po raz pierwszy w historii zostaną one wystawione do publicznej czci wiernych w dniach od 22 lutego do 22 marca 2026 roku. Asyż przypomina dziś światu o wartościach wciąż aktualnych: pokoju, trosce o stworzenie, solidarności z ubogimi oraz bezgranicznym zaufaniu Bogu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
