Po raz piąty Caritas diecezjalna przyznała nagrodę Dzban św. Jana Kantego. Ceremonia wręczenia nagrody odbyła się podczas uroczystej gali w Domu Kultury w Kętach
Co roku Caritas Diecezji Bielsko-Żywieckiej nagradza osoby i instytucje zaangażowane w działalność charytatywną na rzecz chorych, głodnych, wykluczonych i przybyszów – wyjaśnia dyrektor Caritas diecezjalnej ks. Robert Kurpios. Nagroda przyznawana jest w trzech kategoriach. W tym roku w kategorii „darczyńca” uhonorowano prezesa Zakładów Przemysłu Cukierniczego SKAWA w Wadowicach Andrzeja Dąbrowskiego, w kategorii „współpraca” – wieloletniego dyrektora Bielskiego Centrum Kultury Władysława Szczotkę, a w kategorii „świadectwo” – Małgorzatę i Romana Rekielów z Parafialnego Zespołu Charytatywnego w parafii św. Marii Magdaleny w Cieszynie. Wyróżnieni otrzymali glinianą figurkę nawiązującą do legendy o św. Janie Kantym, którą zaprojektowała niedowidząca Urszula Kuś, a wykonała Katarzyna Gwiżdż. Biskup Roman Pindel podkreślił, że w czasach, w których na ogół nie dba się o dobro bliźniego, trzeba promować ludzi, którzy niosą w świat dobro i miłosierdzie.
Prócz laureatów, do nagrody nominowani byli: Krystyna Blachura – opiekunka Szkolnego Koła Caritas w Liceum Ogólnokształcącym Towarzystwa Szkolnego im. M. Reja w Bielsku-Białej, Małgorzata Derkacz z Klubu Seniora Caritas „Pod Magnolią”, Ewa Kmiecik-Wronowicz – wolontariuszka Zespołu Charytatywnego w parafii NMP Wspomożenia Wiernych w Czechowicach-Dziedzicach, Marek Łoboda – prezes Zakładów Przetwórstwa Mięsnego w Gilowicach, Maria Pasternak – wolontariuszka Zespołu Charytatywnego w parafii Wniebowzięcia NMP w Wiśle, ks. Piotr Sadkiewicz – proboszcz parafii św. Michała Archanioła w Leśnej, Andrzej Sitarz – wolontariusz z Zespołu Szkół Katolickiego Towarzystwa Kulturalnego i Marzena Stępniewska-Wołek z Klubu Seniora Caritas „Na Obszarach”.
Galę muzycznie uświetnił Zespół Pieśni i Tańca „Małe Kęty” i Chór grekokatolickiego kościoła św. Andrzeja Apostoła we Lwowie. Przy okazji można było obejrzeć wystawę ikon i pejzaży „W stronę światła” autorstwa Grzegorza Giermka.
Św. Jan Kanty jest przewodnikiem kęckiej wyprawy questowej.
Dysponując blisko 2 godzinami wolnego czasu, można wybrać się w wyprawę po Kętach połączoną ze zwiedzaniem różnych miejsc. Zabawa rozpoczyna się na rynku, następnie wiedzie uliczkami miasta, a na końcu wyprawy w nagrodę czeka na uczestnika skarb. Można wędrować samemu bądź w niewielkiej grupie.
„Ku wolności wyswobodził nas Chrystus”. Wczorajsze zdanie wraca jako nagłówek całego rozdziału o wolności, a Paweł natychmiast pokazuje, że jest ona dla niego przedmiotem sporu na śmierć i życie: „oto ja, Paweł, mówię wam: jeżeli poddacie się obrzezaniu, Chrystus wam się na nic nie przyda”. Uroczyste „ja, Paweł” brzmi jak podpis pod aktem. Sprawa dotyczy roszczenia, jakie z rytem związano. Kto przyjmuje obrzezanie jako warunek zbawienia, ten „zobowiązany jest wypełnić całe Prawo” i przenosi ufność z Chrystusa na system własnych wykonań. „Zerwaliście z Chrystusem wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie; wypadliście z łaski”. Zdanie o „wypadnięciu z łaski” (exepesate tēs charitos) jest jednym z najpoważniejszych w całym Corpus Paulinum. Łaskę można utracić nie tylko przez rozwiązłość, także przez religijną buchalterię, która chce się przed Bogiem wylegitymować sobą. Alternatywę Paweł opisuje jako oczekiwanie: „my zaś z pomocą Ducha dzięki wierze wyczekujemy spodziewanej sprawiedliwości”. Nadzieja zamiast roszczenia, wyczekiwanie zamiast faktury. Finał daje formułę, która godzi wszystkie spory o wiarę i uczynki, zanim wybuchły: „w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani jego brak nie mają żadnego znaczenia, tylko wiara, która działa przez miłość”, po łacinie fides quae per caritatem operatur. Wiara działa, a działa przez miłość. Scholastyka zrobi z tego wersetu definicję wiary uformowanej (fides caritate formata). Dzisiejszy patron, bł. Honorat Koźmiński, jest ilustracją tej formuły w polskich dziejach. Kapucyn zamknięty przez zaborcę w klasztornej klauzurze, pozbawiony zwyczajnych narzędzi działania, stworzył z konfesjonału dziesiątki ukrytych zgromadzeń bezhabitowych. Wiara, której odebrano wszystko oprócz miłości, znalazła drogę, bo miłość jest drogą, której zamknąć się nie da.
Duszpasterstwo Rodzin Dzieci Utraconych Archidiecezji Krakowskiej
W krakowskich Podgórkach Tynieckich odbył się pogrzeb dzieci martwo urodzonych. Ceremonia, podczas której pożegnano 415 dzieci, miała miejsce 13 października 2026 roku.
– Istnieje pokusa, żeby powiedzieć, że dzisiaj żegnamy około czterystu dzieci. To jednak byłoby nie w porządku, bo chcemy każdemu z tych czterystu piętnastu dzieci powiedzieć, że o nim pamiętamy – mówił w homilii ks. dr Janusz Kościelniak, diecezjalny duszpasterz Rodzin Dzieci Utraconych. – Każde z tych dzieci utraconych jest konkretnym człowiekiem, który ma swoich rodziców i rodzinę – dodał kapłan.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
