Reklama

Kościół

Kto dziś idzie za Jezusem?

Ludzie chcieliby mieć idealnych duszpasterzy. Tylko skąd ich wziąć? Przecież to dzieci naszych rodzin, uczniowie naszych szkół i absolwenci naszych uczelni – a więc synteza polskiego społeczeństwa. Jacy są zatem ci, którzy pragną zostać księżmi?

Niedziela Ogólnopolska 22/2020, str. 10-13

[ TEMATY ]

powołanie

Jezus

Archiwum Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego we Wrocławiu

W 2000 r. po raz pierwszy w Polsce zostały przeprowadzone badania socjologiczne wśród wszystkich kandydatów, którzy zgłosili się na pierwszy rok do wyższych seminariów duchownych. Obecnie, po 20 latach, badania te zostały powtórzone. Na ich podstawie można więc spróbować naszkicować portret dzisiejszych kandydatów do kapłaństwa.

Dlaczego zostali duchownymi?

Gdy patrzymy na młodych księży, często zadajemy sobie pytanie: Co ich skłoniło do obrania takiej drogi życiowej? Pytanie to dotyczy trudnej do uchwycenia kwestii, którą jest powołanie. Niemniej jednak kandydaci do kapłaństwa, zapytani o swoją motywację wstąpienia do seminarium, odpowiadają najczęściej, że zrobili to z wewnętrznej potrzeby, którą określają jako „poczucie woli Bożej”. Tak uważa prawie 68% adeptów. 65% natomiast motywuje wstąpienie do seminarium dążeniem do pogłębienia relacji z Bogiem, a 61% – potrzebą służenia ludziom. W porównaniu z motywacjami młodych ludzi sprzed 20 lat można zauważyć przesunięcie akcentów z potrzeby służby (Bogu, ludziom, Kościołowi) na dążenie do pogłębienia osobistej relacji z Bogiem. Sprawa powołania jest więc traktowana jako element bardziej osobistego rozwoju duchowego niż służby.

Reklama

Ciekawi też fakt, jak długo młodzi ludzie myśleli o wstąpieniu do seminarium. Z otrzymanych odpowiedzi wynika, że średni czas podejmowania decyzji o kapłaństwie wynosi ok. 4 lat. To nieco więcej niż 20 lat temu. Jedna czwarta kandydatów podjęła tę decyzję w ciągu ostatniego roku przed wstąpieniem do seminarium, jednak aż trzy czwarte alumnów zadeklarowało, że myślało o swoim powołaniu dłużej niż rok. Generalnie można stwierdzić, że myśl o powołaniu pojawia się ok. 17. roku życia.

Kto wspiera decyzję o kapłaństwie?

Przy podejmowaniu ważnych decyzji życiowych młodzi ludzie zapewne liczą się z opiniami środowiska i najbliższych. Osobami wspierającymi decyzję o wstąpieniu do seminarium byli na pierwszym miejscu księża (powyżej 80%). W następnej kolejności kandydaci wskazywali: matkę (75%), kolegów (73%), nauczycieli (27%). Nie oznacza to jednak, że to właśnie pod wpływem tych osób została podjęta decyzja o kapłaństwie, 55% badanych stwierdziło bowiem, że osoby trzecie nie miały dużego wpływu na ich decyzję o wstąpieniu do seminarium. 45% ankietowanych wyznało natomiast, że poparcie innych ludzi miało dla nich duże znaczenie. Na przestrzeni 20 lat znacząco wzrósł wpływ ludzkiej opinii na zamiary kandydatów odnośnie do ich drogi życiowej.

Zapewne nie wszyscy są zadowoleni, że ktoś z ich bliskich chce być księdzem. Nie zawsze znamy motywacje przeciwne czyjemuś wstąpieniu do seminarium. Często nie są one ujawniane. Wiemy jednak, kto z tego faktu bywa niezadowolony. W przeprowadzonym badaniu 40% respondentów zadeklarowało, że nie spotkało się z dezaprobatą wobec swoich zamiarów. Najczęściej, bo w ponad jednej trzeciej przypadków, przeciwko takiej decyzji opowiadali się koledzy kandydatów. Negatywną opinię w tej sprawie wyrażali też członkowie rodziny (20%), rodzeństwo (16%) i nauczyciele (11%).

W jakich środowiskach dojrzewa powołanie?

Reklama

Powołanie rzadko bywa nagłym olśnieniem, zazwyczaj nie wydarza się nagle. Raczej jest tak, że w pewnym momencie w człowieku rodzi się taka myśl i zaczyna go nurtować. Często bywa ona przez nas zagłuszana albo odrzucana. Szukamy jakichś znaków, potwierdzenia. Ta myśl powoli w nas dojrzewa, aż w pewnym momencie podejmujemy decyzję. Warto się więc zastanowić, w jakich środowiskach najczęściej dojrzewa powołanie. Otóż 84% kandydatów do kapłaństwa to byli ministranci, zaś 16% ankietowanych nigdy nie należało do liturgicznej służby ołtarza. Wspólnota ministrancka stanowi zatem główne źródło powołań. Ministrantura w życiu kandydatów nie okazała się tylko epizodem. Aż 44% badanych zadeklarowało swój staż w posłudze ministranckiej w granicach 9-12 lat. Wiele osób rozpoczęło swą liturgiczną służbę zaraz po Pierwszej Komunii św. i kontynuowało ją aż do wstąpienia do seminarium.

Badania pokazały, że wierząca rodzina jest najcenniejszym zapleczem powołań do kapłaństwa. Pojawia się jednak rosnący odsetek osób deklarujących obojętność rodziców na sprawy wiary. Tendencja ta pokazuje, że część młodzieży jest w stanie odnaleźć swoją drogę do Boga, mimo że nie doświadczyła pozytywnego przykładu ze strony jednego czy obojga rodziców.

Jak chcą realizować swoją posługę kapłańską?

Kandydaci na pierwszy rok w seminarium zostali zapytani, jakie widzą dla siebie miejsce w Kościele, czyli jakiej pracy pragnęliby się poświęcić. Blisko połowa respondentów (45%) swoją posługę kapłańską pragnie realizować, pracując w parafii, 18% jeszcze się nad tym nie zastanawiało, 11% widzi się w duszpasterstwie specjalistycznym, 5% w pracy naukowej i tyle samo chciałoby wyjechać na misje. Pracy katechetycznej chętnie poświęciłoby się zaledwie 2,5% kandydatów. Zaskakuje fakt, że to, co należy do ważnych zadań kapłana, czyli przepowiadanie, nie jest pragnieniem przyszłych księży. A przecież obok kazań i homilii to właśnie katecheza jest wyjaśnianiem prawd wiary i konieczności postępowania według pewnych zasad życia moralnego.

Współcześni kandydaci do kapłaństwa są ludźmi wychowanymi w świecie elektroniki i internetu. Codziennie poruszają się w wirtualnej rzeczywistości, dlatego też wśród ankietowanych osób panuje duże przekonanie o potrzebie wykorzystania mediów w duszpasterstwie. Tak myśli ponad 55% przyszłych kapłanów, 42% natomiast twierdzi, że mogą się one okazać potrzebne, ale nie przeceniają ich skuteczności.

A czym dla wstępujących w progi seminarium jest kapłaństwo? Otóż 72% stwierdza, że kapłaństwo to służba, 14% – że poświęcenie, a 2% – że przywilej.

Jak definiują Kościół?

Dla niemal trzech czwartych badanych Kościół to przede wszystkim wspólnota wiernych, 9% określa go jako instytucję strzegącą wiary i obyczajów, zaś według 7% – Kościół to święta instytucja z papieżem i duchowieństwem.

Kandydaci na księży nie są też pozbawieni krytycznego spojrzenia na Kościół, w którym w przyszłości chcą służyć. Ponad połowa badanych uważa, że kontakty księży z wiernymi są zbyt powierzchowne, a ponad jedna trzecia wyraża opinię, że Kościół pod pewnymi względami nie przystaje do warunków i wyzwań współczesnego świata. Ogromna większość kleryków (82%) stwierdza zaś, że obserwuje u księży wady i błędy, których sami jako przyszli księża chcieliby uniknąć.

W takim razie jakimi cechami, według nich, powinien się odznaczać kapłan?

Wymienione przez ankietowanych cechy można podzielić na kilka kategorii: przymioty charakteru, intelektu, ducha, zdolności i sprawności fizycznej. Wśród przymiotów charakteru potrzebnych kapłanowi dużo bardziej niż przeciętnemu człowiekowi wskazano: posłuszeństwo (92%), wytrwałość (88%), odwagę (82%), cierpliwość (80%), skromność (70%), pracowitość (59%), wyrozumiałość (59%). Wśród przymiotów intelektualno-duchowych jako najważniejsze zostały wymienione: pobożność (86%), oczytanie (61%) oraz inteligencja (54%). Następna grupa cech odnosiła się do szeroko pojętych zdolności osobowych, technicznych oraz wykształcenia. W tej kategorii jako najbardziej przydatna została oceniona umiejętność przemawiania (86%), a następnie zdecydowanie w działaniu (62%) oraz zdolności przewidywania (44%) i przedsiębiorczość (21%). Jeśli zaś chodzi o walory fizyczne, to za najbardziej cenione wartości uznano: zdrowie (15%), sprawność fizyczną (4%), a na samym końcu wskazano na wygląd, prezencję i urodę (3%).

Portret kandydata do kapłaństwa, który wyłania się z tego badania, daleki jest od ideału. Ale to przecież początek drogi. Studia i formacja w seminarium trwają 6 lat. Łaska Boża i osobisty wysiłek mogą wiele zmienić w tym portrecie. Módlmy się więc za kleryków, aby przez te 6 lat jak najbardziej zbliżyli się do ideału – Chrystusa, za którym zdecydowali się pójść.

Ks. Krzysztof Pawlina - rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie, przez 13 lat rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Warszawie

2020-05-26 18:00

Ocena: +3 -2

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zakończyła się Wakacyjna Ewangelizacja Bieszczadów

[ TEMATY ]

wakacje

Bieszczady

Szkoła Nowej Ewangelizacji

Jezus

Archiwum Ewangelizacji Bieszczadów

Z entuzjazmem ewangelizatorzy kończą tegoroczną Wakacyjną Ewangelizację Bieszczadów „Bieszczady dla Jezusa 2020”. – Ludzie do nas wprost lgnęli, jakby ta akcja i ewangelizatorzy byli powiewem świeżości – powiedziała w rozmowie z KAI Kamila Liebchen. W tym roku ewangelizacji przyświecało hasło „Ja jestem pokojem Twojego serca”.

Bazą ewangelizatorów był ośrodek rekolekcyjny Ruchu Światło-Życie w Rzepedzi na pograniczu Beskidu Niskiego i Bieszczadów. Natomiast główne działania ewangelizacyjne odbywały się w okolicy Jeziora Solińskiego. W tym roku przyświecało im hasło „Ja jestem pokojem Twojego serca”.

Chcemy głosić, że Bóg jest, żyje i jest pokojem. Teraz, w czasie pandemii, która wywołuje lęk i strach, szczególnie chcemy o tym mówić. Chcemy wyjść z mocnym przesłaniem, że Jezus jest pokojem, Jezus nad tym wszystkim panuje i pomimo pandemii to Bóg ma ostatnie słowo. Sami chcemy w to mocno wierzyć i chcemy to z mocą ogłaszać – powiedział KAI ks. Mateusz Rutkowski, moderator Szkoły Nowej Ewangelizacji św. Jakuba Apostoła Archidiecezji Przemyskiej.

Animatorzy przyjechali do Rzepedzi w czwartek popołudniu. – Chcę pokazywać, że można żyć z Bogiem i normalnie egzystować. To nie jest tak, że mamy nałożone przysłowiowe moherowe berety. Każdy z nas ma pracę, studia i różne zajęcia, ale na co dzień jesteśmy w Kościele i chcę pokazać, że to daje mi siłę i się tego nie wstydzę – powiedziała Joanna Szczerbaty.

Dla mnie to ogromna radość, że nie wstydzimy się Pana Boga i możemy o Nim mówić oraz sposób na uwielbienie Boga przez to, co robimy. A potem jest wielka radość, że można było zrobić coś dobrego, podprowadzić kogoś do Pana Boga – dodała Sabina Surmacz.

Piątek był dniem przygotowania, a w sobotę odbył się kilkudniowy program na Zaporze Solińskiej, który był połączeniem różnych form artystycznych i ewangelizacji. Na długości kilkunastu metrów stworzone zostały różne strefy, np. tańca, śpiewu, czy zabaw dla dzieci, które mogły – choć nie musiały – stać się okazją do rozmów o Bogu.

Uczestnicy dostrzegają, że w tym roku reakcje ludzi były wyjątkowo pozytywne – pojawiło się wiele głosów, że jest to super akcja i tak powinien wyglądać radosny Kościół. Wywiązało się też wiele ciekawych rozmów. Naturalnie nie wszyscy podchodzili do akcji z aprobatą, jednak dominował przychylny odbiór.

Obawiałam się, że ludzie będą nas unikać. Tymczasem było wręcz odwrotnie: ludzie do nas wprost lgnęli, jakby ta akcja i ewangelizatorzy byli powiewem świeżości i przynieśli normalny, zdrowy kontakt z drugim człowiekiem. Odczułam w kontakcie z urlopowiczami ulgę, że mogą z nami porozmawiać – powiedziała KAI Kamila Liebchen.

W tym roku ewangelizatorzy zdecydowali, że nie będą sami rozpoczynać rozmów z ludźmi, ale poczekają na inicjatywę przechodniów, po to, aby nie naruszać bezpiecznej odległości. – Mimo że odwróciliśmy ten schemat, mieliśmy dużo ciekawych rozmów. Wiele osób podchodziło i pytało co robimy, skąd jesteśmy i czy na pewno reprezentujemy Kościół katolicki, bo nie jest to takie oczywiste – zauważyła pani Kamila.

W niedzielę Mszy św. w Sanktuarium Matki Bożej Pięknej Miłości w Polańczyku przewodniczył metropolita przemyski abp Adam Szal.

Hierarcha zastrzegł, że każdy musi pamiętać, że celem przepowiadania i każdej akcji ewangelizacyjnej „nie są sprawy materialne, czy pozyskiwanie kogoś, ale pomoc w dotarciu drugiego człowieka do Pana Boga”.

Kaznodzieja podkreślił, że każdy z nas jest powołany do tego, aby iść drogą prowadzącą do zbawienia, ale nie sam, lecz by pomagać innym w dotarciu do zbawienia. Zwrócił również uwagę jak ważne jest, „abyśmy wierzyli w to, o czym świadczymy i byśmy mieli odwagę świadczyć o swojej wierze”. Metropolita przemyski zaznaczył, że ewangelizacja jest zadaniem każdego człowieka ochrzczonego.

Popołudniu natomiast zorganizowano flash mob na plaży, a wieczorem w amfiteatrze w Polańczyku teatr Przedmieście przedstawi sztukę „Podróż” według autorskiego scenariusza, opartą o losy Józefa Egipskiego. Kameralna opowieść ukazywała, w jaki sposób ze zła Bóg potrafi wyprowadzić dobro. Na zakończenie zespół Bankruci poprowadził koncert uwielbienia.

Wakacyjną Ewangelizację Bieszczadów koordynuje Szkoła Nowej Ewangelizacji Św. Jakuba Apostoła Archidiecezji Przemyskiej i Katolickie Stowarzyszenie „Unum”. Włączają się w nią inne ruchy i stowarzyszenia katolickie działające na terenie archidiecezji przemyskiej, a także osoby ze wspólnot z całej Polski.

Bieszczadzkiemu spotkaniu patronuje metropolita przemyski abp Adam Szal.

CZYTAJ DALEJ

Świadoma lektura Pisma Świętego. Studia biblistyczne i kursy starożytnych języków na UKSW

Każdego, kto chce zgłębiać Pismo Święte Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego zaprasza na Podyplomowe Studia Formacji Biblijnej. To jedyne warszawskie studia podyplomowe z biblistyki, po których ukończeniu uzyskuje się dyplom studiów wyższych.

Są okazją, aby lepiej poznać Biblię – jej treść, przesłanie i teologię, kontekst historyczny, kulturowy i społeczny. Uczestnicy poznają także duchową lekturę Pisma Świętego, Lectio Divina oraz będą uczyć się, w jaki sposób świadomie przeżywać Liturgię Słowa i propagować katechezę biblijną. Wykłady w pierwszym semestrze odbywać się będą w soboty przez internet.

 Celem studiów jest dobre przygotowanie kompetentnej kadry do animacji duszpasterstwa biblijnego. Adresowane są do liderów parafialnych grup biblijnych, animatorów ruchów kościelnych, wykorzystujących w swojej posłudze Pismo Święte, moderatorów grup parafialnych i modlitewnych, lektorów i ministrów, odpowiedzialnych za formację i animację życia w domach zakonnych, a także księży, organizujących w swoich parafiach konferencje biblijne, kręgi biblijne i inne formy duszpasterstwa. Na studia mogą zapisać się także nauczyciele oraz katecheci. - W ciągu dwóch lat studenci nie tylko gruntownie poznają treść i teologię wszystkich ksiąg biblijnych, ale również ich kontekst historyczny i kulturowy. Poza tym mówimy też o sposobach i podejściach do Pisma Świętego - jak je czytać, badać i dalej poznawać, już po zakończeniu studiów. Bo studia to dopiero początek, by z jeszcze większą wiarą, ale też i z nauką, czytać Biblię – mówi "Niedzieli" dr Mateusz Krawczyk, sekretarz i jeden z wykładowców Podyplomowych Studiów Formacji Biblijnej.

W rozpoczynającym się roku akademickim zaplanowano zajęcia na temat m.in. teologii Pisma Świętego, Pięcioksięgu, Proroków, geografii i kultury starożytnej, Bliskiego Wschodu, ksiąg historycznych Starego Testamentu czy duchowości biblijnej. Podyplomowe Studia Formacji Biblijnej prowadzone są w zaocznym trybie przez 4 semestry. Warunkiem ubiegania się o przyjęcie na studia jest rejestracja na stronie internetowej www.podyplomowe.uksw.edu.pl oraz przesłanie wymaganych dokumentów pocztą na adres: Wydział Teologiczny UKSW pok. 48, ul. Dewajtis 5, 01-815 Warszawa.

Bractwo Słowa Bożego i Wydział Teologiczny zapraszają także na kolejną edycję kursów językowych poszerzających wiedzę w zakresie języka biblijnego - greckiego i hebrajskiego. Celem zajęć jest przygotowanie do samodzielnej lektury Pisma Świętego w językach oryginalnych. Wykłady trwają przez 4 semestry ( w sumie 120 godz. zajęć z każdego z języka) w siedzibie Fundacji Rodzin Adopcyjnych w Warszawie przy ul. Płatniczej 83. W zajęciach w związku z pandemią koronawirusa będzie można uczestniczyć także on-line. Będą odbywać się w soboty i nie będą kolidować z wykładami Podyplomowych Studiów Formacji Biblijnej.

Szczegółowe informacje na temat Ogniska Samokształceniowego Języków Biblijnych „Lingua Sacra” można znaleźć na stronie www.bractwoslowa.pl/dzialania/lingua-sacra Kontakt: Bractwo Słowa Bożego (ul. Zamieniecka 21, 04-158 Warszawa). Tel. 662 059 248, email: mateusz.a.krawczyk@gmail.com


CZYTAJ DALEJ

Zakończyła się kolejna tura rozmów liderów PiS ws. przyszłości Zjednoczonej Prawicy

2020-09-24 20:34

[ TEMATY ]

polityka

Adobe.Stock.pl

W czwartek po godz. 20 zakończyło się kolejne posiedzenie kierownictwa PiS w sprawie przyszłości Zjednoczonej Prawicy.

Dotyczyło ono oceny osiągniętego porozumienia w ramach Zjednoczonej Prawicy. Istotą tego porozumienia jest wola wspólnej i solidarnej pracy dla Polski - poinformowała w czwartek rzeczniczka PiS Anita Czerwińska.

W spotkaniu, które trwało ok. 3 godzin, uczestniczyli prezes PiS Jarosław Kaczyński, premier Mateusz Morawiecki, wicepremier minister kultury Piotr Gliński, szef MON Mariusz Błaszczak, szef MSWiA Mariusz Kamiński, szef klubu PiS Ryszard Terlecki, wiceprezesi PiS Adam Lipiński oraz Antoni Macierewicz, b. marszałek Sejmu Marek Kuchciński.

Wiceminister obrony Marcin Ociepa z Porozumienia poinformował w czwartek w RMF FM, że członkowie Zjednoczonej Prawicy umówili się, żeby kontynuować rozmowy koalicyjne w piątek. (PAP)

ipa/ brw/ par/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję