Tej niedzieli w naszych świątyniach, domach i przy przydrożnych kapliczkach wybrzmi jeszcze śpiew Litanii Loretańskiej. Już jutro zwrócimy się do Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Dotykamy tu prawdy wyrażonej przez Tomasza a Kempis: Przez Maryję do Jezusa. Po miesiącu, w którym wychwalaliśmy Matkę Bożą, przybywamy z modlitwą przed Najświętsze Serce Jezusa. Można by powiedzieć, że to sama Matka Boża przyprowadziła nas do swojego Syna.
Istotą czerwcowej modlitwy jest oddanie czci Sercu Pana Jezusa. W świątyniach sprawowane są nabożeństwa, w czasie których śpiewamy Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Liczba jej wezwań nawiązuje do lat życia Chrystusa, jest więc ich 33.
Sama litania powstała we Francji. W 1720 r. Marsylię nawiedziła epidemia cholery. Biskup tego miasta, oprócz pomocy charytatywnej, z którą spieszył doświadczonym zarazą, starał się także pomóc duchowo swoim wiernym przez modlitwy błagalne i pokutę. Specjalnym dekretem zarządził poświęcenie miasta Sercu Jezusa i wieczysty obchód miasta ku Jego czci.
Akt poświęcenia odmówiono 1 listopada 1720 r. Od tej chwili epidemia zaczęła szybko ustępować. Biskup zarządził też dodatkowe procesje pokutne i nakazał w 1721 r. odprawianie uroczystej nowenny do Najświętszego Serca Jezusowego.
Odmawiano ten akt codziennie i wzywano ratunku u Pana Jezusa przez wieczystą adorację i litanię. Epidemia ustała, a potem mieszkańcy Marsylii odmawiali nadal tę litanię jako wyraz wdzięczności za ocalenie.
Dziś nie możemy zapomnieć, że wielkim zwolennikiem i czcicielem Serca Jezusowego był św. Jan Paweł II, który podczas wizyty w Elblągu w 1999 r. powiedział: „Cieszę się, że ta pobożna praktyka, aby codziennie w czerwcu odmawiać albo śpiewać Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa, jest w Polsce taka żywa i ciągle podtrzymywana”.
Niech czas trwającej pandemii będzie dla nas okazją do zbliżenia się do Serca Pana Jezusa. W Nim złóżmy całą nasza nadzieję i wołajmy: Serce Jezusa, chroń nas!
Pielgrzymka Arcybractwa Najświętszego Serca Pana Jezusa na Jasną Górę, 2019 r.
Co wyróżnia członków Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa, działającego również w naszej archidiecezji?
Mamy ochronę w Sercu Pana Jezusa. Od rana pamiętam o moim Mistrzu. W ten sposób czuwam przy Jego Sercu. Każdy z nas codziennie poświęca godzinę na obecność przy Sercu Pana Jezusa. Ta obecność to nie tylko modlitwa, lecz także poświęcenie siebie przez pomoc potrzebującym, np. opieka nad dzieckiem – powiedziała Irena Heluszka ze Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa w parafii św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Częstochowie.
8 września przypada święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Tego dnia wierni przynoszą do kościołów ziarno przeznaczone na zasiew. Skąd wywodzi się ta tradycja i dlaczego trwa? Na te pytania odpowiedział liturgista, ks. dr Ryszard Kilanowicz.
8 września obchodzone jest święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. – W Piśmie Świętym nie znajdziemy opisu narodzenia Maryi, ani informacji o jej rodzicach. Te wiadomości czerpiemy z apokryfów, zwłaszcza z Protoewangelii Jakuba z II wieku. Według niej rodzicami Maryi byli Joachim i Anna, którzy po długiej modlitwie otrzymali od Boga dar potomstwa – wyjaśnia ks. dr Ryszard Kilanowicz. – Według apokryfu z pierwszych wieków, z Ewangelii Narodzenia Maryi, Święta Rodzina, uciekając do Egiptu przed żołnierzami, spotkała rolnika, który siał pszenicę. Mężczyzna przyjął ich bardzo życzliwie i poczęstował ich tym co miał – plackami z mąki pszennej – mówi liturgista, dodając, że mężczyzna bardzo przejął się i zapytał Maryi i Józefa, co ma powiedzieć żołnierzom, gdy będą o nich pytać. – Matka Boża odpowiedziała, żeby mówił tylko prawdę, bo każde kłamstwo jest grzechem i nie podoba się ono Panu Bogu. Gdy rolnik wyjaśnił wojom, kiedy widział Świętą Rodzinę, ci zawrócili pościg za nimi. Gospodarz natomiast zobaczył wówczas, że na tym polu, które obsiał, jest już dojrzała pszennica – opowiada ks. dr Kilanowcz.
– Chcemy dziękować dobremu Bogu za czas formacji, szczególnie za czas wakacji, ale też prosić o to, żebyśmy z ufnością szli za Chrystusem, głosząc Go wszędzie tam, gdzie będziemy przez Niego posłani – powiedział bp Stanisław Jamrozek na rozpoczęcie Eucharystii podczas 42. Dnia Wspólnoty Ruchu Apostolstwa Młodzieży Archidiecezji Przemyskiej.
W homilii biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej zwracając się do zgromadzonych kapłanów, sióstr zakonnych, a szczególnie do młodzieży, nazwał młodych „nadzieją świata, nadzieją Kościoła, nadzieją rodziny”. Wskazał, że Bóg zaprasza wiernych, aby nakarmić ich swoim Słowem i Eucharystią, a następnie posłać do świata. – Do świata pójdziemy wdzięczni tylko wtedy, kiedy będziemy mocni Panem. Bo jak będę szedł w pojedynkę bez Niego, to nigdy nie osiągnę żadnych sukcesów, które mogłyby sprawić, że inna osoba stanie się także uczniem Chrystusa – powiedział biskup.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
