Dzięki zaangażowaniu i wielkiej ofiarności wiernych, bp Adam Bab poświęcił i odsłonił tablicę, która na zawsze będzie świadectwem posługi śp. ks. kan. Eugeniusza Mikity. W 1. niedzielę roku, 2 miesiące po śmierci ks. Mikity, Mszy w jego intencji przewodniczył bp Bab. Sprawowali ją dziekan ks. Piotr Trela z Puław oraz miejscowy proboszcz ks. Janusz Widelski.

Mała parafia

Osiny to niewielka wieś, jedna z najstarszych miejscowości ziemi puławskiej. Przez wiele lat jej tereny należały do parafii w Żyrzynie. Gdy proboszczem tamtejszej wspólnoty został ks. Eugeniusz Mikita, wraz z wiernymi podjął decyzję o budowie kaplicy dojazdowej w Osinach. Dzięki ogromnemu wysiłkowi kapłana i parafian, mieszkańcy wioski nie musieli w niedziele pokonywać znacznej odległości do kościoła parafialnego, ale mogli uczestniczyć w Mszy w Osinach. W lutym 1992 r. bp Bolesław Pylak erygował samodzielną parafię. Nowa wspólnota, w skład której weszły wieś Osiny, zabudowania Zakładów Doświadczalnych Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa oraz bloki znajdujące się przy tłoczni gazu, liczyła ok. tysiąc osób. Jej pierwszym proboszczem został ks. Adam Sołtysiak. Kolejni duszpasterze: ks. Andrzej Mizura, ks. Tomasz Bielecki, ks. Eugeniusz Dobosz i obecny ks. Janusz Widelski, dokładali starań, by dzieło ks. Mikity rozwijało się w wymiarze duchowym i materialnym, a wierni pomnażali dobro i wiarę.

Wdzięczna pamięć

Andrzej Bujek, wójt gminy Żyrzyn, tak wspominał ks. Eugeniusza Mikitę: – Miałem szczęście spotykać się z nim od 1967 r., gdy byłem w III klasie Szkoły Podstawowej w Osinach; przyjechał uczyć nas religii. Spotkania z młodym księdzem, zawsze uśmiechniętym, który zachwycił nas swoim darem aktorskim, były wielkim przeżyciem. Ksiądz potrafił barwnie przybliżać nam słowa Ewangelii, wykorzystywał przy tym kolorowe przeźrocza. Chodziliśmy grupami, gęsiego tzw. kościelną ścieżką przez pola i las, do kościoła w Żyrzynie, aby po Mszy św. uczestniczyć w naukach na organistówce. W czasie nauki w szkołach ponadpodstawowych ks. Mikita zawsze był dla nas wielkim autorytetem. Potrafił odpowiadać na pytania, nie zawsze wygodne, ale ważne dla młodych ludzi. 1 września 1990 r., będąc dyrektorem Szkoły Podstawowej w Żyrzynie, zatrudniłem księdza proboszcza jako nauczyciela religii. Ksiądz Mikita był wspaniałym kapłanem, naszym przewodnikiem duchowym. Mogliśmy zawsze liczyć na niego w trudnych chwilach, ale też dzieliliśmy się z nim naszym szczęściem osobistym i rodzinnym. Znał całe pokolenia swoich parafian, żył ich troskami. Zawsze pełen energii, uśmiechnięty, gotowy do pomocy, a przy tym był bardzo skromny. Był też naszym przewodnikiem i kierownikiem wielu pielgrzymek w kraju i za granicą, w tym spotkań ze św. Janem Pawłem II. Zawsze wracaliśmy z nich szczęśliwi, wymodleni, rozśpiewani, ze wspomnieniami, bo potrafił pięknie mówić, modlić się i pokazywać nam piękno naszej ojczyzny. Rada Gminy Żyrzyn w 2018 r. nadała mu tytuł Honorowego Obywatela Gminy Żyrzyn, jako wyraz wdzięczności za 40-letnią posługę na żyrzyńskiej ziemi.