Życie księdza biskupa rozpoczęło się w Rzeszowie, w rodzinie Genowefy i Józefa Rojków, 9 kwietnia 1955 r. Państwo Rojkowie mieli pięcioro dzieci, spośród których dwóch synów zostało powołanych do służby w kapłaństwie, Marian i jego młodszy brat Kazimierz. Do wartości wyniesionych z rodzinnego domu nawiązał ks. bp Marian Rojek podczas ingresu do zamojskiej katedry. W homilii mówił o zaufaniu, jakiego doświadczył od rodziców i odpowiedzialności, której go nauczono. – Pamiętam do dnia dzisiejszego z dziecięcych lat, przykład szczególnego zaufania, jaki okazali mi rodzice. Otóż powierzyli w moje ręce, osobny, przeznaczony wyłącznie dla mnie, klucz do naszego mieszkania, mówiąc: Jesteś już na tyle odpowiedzialny za siebie i za rodzeństwo, aby otrzymać swój własny klucz do mieszkania. Dlatego proszę cię, bądź uważny na ten klucz, abyś go nie zgubił, gdyż nim możesz mieszkanie otworzyć i zamknąć. (…) Przypominam sobie, iż tato mówił do mnie, mniej więcej tak: Zastanów się dobrze i wybierz sobie jakąś bezpieczną skrytkę, taką, by jej nikt nie zauważył, ani nie potrafił odkryć. Tam będziesz mógł ten klucz schować, abyś go nie zgubił. I kiedy wrócisz ze szkoły, to możesz spokojnie wejść sobie do mieszkania i sam otworzyć drzwi dla siebie i rodzeństwa. Pamiętajcie, że będziecie w domu sami. To może być dla was coś wspaniałego, ale możecie też się bać, doznając jakiegoś lęku. Sam się temu dziwię, że tamtą rozmowę z rodzicami pamiętam do dzisiaj. Gdyż było to dla mnie szczególne przeżycie, w którym mama i tato odwoływali się do mojej dojrzałości oraz do odpowiedzialności, przez to, że otrzymałem mój własny klucz do mieszkania. Teraz to ode mnie zależało, co ja z tym kluczem zrobię, dom zamknę czy też otworzę – wspominał po latach bp Marian, rozpoczynając posługę w diecezji.

Zasłuchany w głos powołania

Po ukończeniu nauki w szkole podstawowej rozpoczął naukę w I Liceum Ogólnokształcącym im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. Zakończył ją egzaminem maturalnym i w czerwcu 1974 r. podjął decyzję o wstąpieniu do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Jesienią tego roku studia seminaryjne przerwało mu niespodziewane wezwanie do dwuletniej służby wojskowej. Odbył ją w specjalnej jednostce kleryckiej w Bartoszycach, tej samej, w której w latach 1966-68 służył kleryk warszawskiego seminarium Jerzy Popiełuszko, przyszły męczennik i błogosławiony. Tam również służbę wojskową odbywał kleryk Mariusz Leszczyński, dziś biskup pomocniczy diecezji.

Po powrocie alumn Marian Rojek podjął na nowo formację w seminarium. Zakończył ją przyjęciem świeceń kapłańskich, których w katedrze przemyskiej udzielił mu 7 czerwca 1981 r. bp Ignacy Tokarczuk, ówczesny pasterz Kościoła przemyskiego.

Kapłan, student, wykładowca

Po święceniach bp Ignacy Tokarczuk skierował ks. Mariana Rojka do pracy duszpasterskiej w parafii Przemienienia Pańskiego w Brzozowie. Posługę wikariusza w tej parafii pełnił przez rok, bowiem jesienią 1982 r. został skierowany na studia specjalistyczne z teologii dogmatycznej na Papieski Uniwersytet Gregoriański do Rzymu. Studia te ukończył w czerwcu 1987 r. obroną pracy doktorskiej, której temat brzmi: A Eucaristia fa la Chiesa: la relazione tra la Chiesa e ľ Eucaristia nel contesto dottrinale delľ enciclica „Mysterium fidei” di Paolo VI. Dotyczyła ona zagadnienia Eucharystii, która tworzy Kościół: relacji między Kościołem a Eucharystią w kontekście doktrynalnym encykliki Mysterium fidei Pawła VI. Od września 1987 r. ks. Marianowi Rojkowi powierzono prowadzenie wykładów z teologii dogmatycznej w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Z tą uczelnią związało się jego życie, bowiem w latach późniejszych był jej prefektem, wicerektorem, a w latach 2001-05 rektorem. W 2000 r. papież Jan Paweł II obdarzył ks. Mariana Rojka godnością Kapelana Jego Świątobliwości.

Biskup wskazujący na Eucharystię

Rok 2005 otworzył nowy rozdział w życiu ks. prał. Mariana Rojka. 21 grudnia 2005 r. Ojciec Święty Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji przemyskiej obrządku łacińskiego, przydzielając stolicę tytularną Tisedi. Konsekracja biskupia odbyła się 2 lutego 2006 r. w przemyskiej katedrze. Głównym konsekratorem był abp Józef Michalik, a współkonsekratorami – bp Kazimierz Górny z Rzeszowa i bp Jan Ozga z Doume-Abong’ Mbang w Kamerunie, seminaryjny kolega nominata.

– Potrzebujemy dziś biskupa, pasterza, który ma odwagę mieć rację nawet wtedy, gdy wszyscy jej zaprzeczają, który broni praw Boga do obecności w świecie i Bożych praw nawet wtedy, gdy wszystkim się wydaje, że one przestały już obowiązywać, bo wtedy broni we właściwy sposób człowieka – mówił abp Józef Michalik w homilii w dniu sakry biskupiej bp. Mariana Rojka.

Dewizą posługiwania księdza biskupa są słowa: „Eucharystia Panis Vitae” (Eucharystia Chlebem Życia). Herb wskazuje na sakrament Eucharystii i zawierzenie Najświętszej Maryi Pannie. W tarczy herbowej widzimy kielich z hostią – symbol Eucharystii oraz ukoronowany monogram symbolizujący Najświętszą Maryję Pannę.

Z Podkarpacia na Roztocze

Po 6 latach posługi u boku metropolity przemyskiego, bp Marian Rojek został pasterzem diecezji zamojsko-lubaczowskiej. Decyzję Ojca Świętego co do obsady diecezji ogłosiła Nuncjatura Apostolska w Polsce 30 czerwca 2012 r. Ingres trzeciego biskupa zamojsko-lubaczowskiego do katedry odbył się 11 sierpnia 2012 r.

Wdzięczność i życzenia

40. rocznica święceń prezbiteratu to okazja, by wyrazić wdzięczność Księdzu Biskupowi. Dziękujemy za to, że odnalazł klucz do serc swoich diecezjan i na wzór św. Józefa otacza nas ojcowskim sercem, wskazując drogę do Chrystusa obecnego w Eucharystii. Na dalsze lata posługi, nawiązując do metafory wspominanego klucza, życzymy, byś miał, Ojcze, odwagę ukazywania prawdy, „że jedynym pasującym do każdego serca, uniwersalnym kluczem jest Jezus Chrystus”, broń prawdy Bożej i ukazuj nam drogę zawierzenia Maryi, czczonej w licznych sanktuariach i świątyniach diecezji.