Lipa to drzewo cenione przez narody słowiańskie. Od wieków sadzono je przy dworach i kościołach. Często nasze babcie zbierały jej kwiaty i w okresie jesienno-zimowym przyrządzały cenne lekarstwo dla swojej rodziny.

Kwiaty lipy powinniśmy zbierać przy suchej i słonecznej pogodzie na przełomie czerwca i lipca. W tym celu szukajmy drzew rosnących z dala od ulic, żeby kwiaty nie były zanieczyszczone szkodliwymi substancjami. Najbardziej wartościowe są kwiaty na początku kwitnienia. Należy je suszyć w zaciemnionych i przewiewnych miejscach, a kiedy wyschną, przechowywać w szczelnie zamkniętych słojach albo papierowych torebkach. W ten sposób nie utracą one cennych właściwości leczniczych.

Kwiat lipy był stosowany jako napar „przy chorobach przeziębieniowych, z objawami gorączki, nieżytu dróg oddechowych, ponadto przy nieżycie żołądka i jelit”. Znalazł zastosowanie także w stanach nadmiernego napięcia nerwowego czy przy bezsenności. Łagodzi także ból gardła.

Aby przyrządzić napar z kwiatu lipy, jedną łyżkę ususzonych kwiatów zalewamy jedną szklanką wrzącej wody i odstawiamy na 20 minut do naciągnięcia. Do naparu możemy dodać także łyżeczkę miodu, najlepiej lipowego, i odrobinę soku z cytryny. Pijemy go 3 razy dziennie po jednej szklance między posiłkami.

Napar z kwiatów lipy, w postaci płukanek czy okładów, polecany jest także w celach kosmetycznych, szczególnie dla cery trądzikowej, gdyż łagodzi stany zapalne skóry, ujędrnia ją i wygładza. Wywarem można myć również skórę głowy.

Korzystajmy także z dobrodziejstw miodu lipowego, jest polecany szczególnie osobom cierpiącym na nerwicę, wzmacnia układ odpornościowy, a także jest pomocny przy przeziębieniu, grypie i schorzeniach dróg oddechowych. Pamiętajmy, żeby nie rozpuszczać miodu w zbyt gorącej herbacie, ponieważ wysoka temperatura niszczy jego lecznicze właściwości.