Ukazała się niemalże w pierwszą rocznicę śmierci o. Pacyfika Czachora (zm. 17 września 2020 r. w Rzeszowie), pochodzącego z Hadykówki (parafia Cmolas, obecnie diecezja rzeszowska). Było on jednym z czterech misjonarzy z Polski, którzy w czerwcu 1971 r. podjęli posługę duszpasterską na Czarnym Lądzie.
Autorką książki jest dr Elżbieta Młyńska, która pół wieku temu uczestniczyła w pożegnaniu udającego się na misję o. Pacyfika, a latem 2015 r. odwiedziła misje franciszkańskie w Kongu, zbierając nie tylko znakomity materiał do publikacji, ale także doświadczając i oglądając na własne oczy, na czym polega praca misyjna w Afryce. Autorka zadedykowała publikację tym, którzy „zanieśli kongijskim braciom pokój i dobro”, a opatrzyli ją życzliwym słowem metropolita białostocki abp Tadeusz Wojda, pallotyn i o. Marceli Ryszard Gęśla, franciszkanin, misjolog.
Książka jest zapisem – pełnym emocji i wrażliwości – przygotowań do wyprawy, podróży, niemalże miesięcznej obecności na placówkach misyjnych w Kongu. Wizyta była okazją do wejścia w rytm pracy misyjnej, do spotkań i rozmów z kongijskimi wiernymi – bo autorka swobodnie posługuje się językiem francuskim. Była to także okazja do poznania ich religijności oraz życia wspólnotowego i codziennego, do uczestnictwa w uroczystościach (m.in. prymicje w Kinkondji), do przekonania się, jak na misjach rozwija się kult maryjny czy kult św. Ojca Pio, do zakosztowania względnego spokoju i bezpieczeństwa, które dają placówki misyjne oraz dreszczyku emocji w bezkresnym buszu wokół nich.
Lektura książki, wydanej przez Calvarianum i ubogaconej wieloma zdjęciami, wciąga obrazowością i barwnością opowieści. Wafwako Afryko!, czyli Dziękuję Afryko! ukazuje zachwyt autorki nad spontaniczną i głęboką religijnością mieszkańców Konga, gdzie chrześcijaństwo rozwija się dopiero od stu lat.
W swojej głębokiej analizie duchowego kryzysu współczesności autor obnaża przyczyny odchodzenia od wiary i wzywa do odkrycia na nowo piękna chrześcijańskiej cywilizacji.
Czy da się żyć bez Boga? Wydaje się, że coraz więcej ludzi tego próbuje – zwłaszcza dziś, w epoce bezprecedensowego chaosu wartości i pojęć. Ksiądz profesor Robert Skrzypczak nie ma wątpliwości: życie bez Boga pogłębia pustkę, zamęt i cierpienie, prowadzi do duchowej katastrofy zarówno jednostki, jak i całe społeczeństwa. W swojej nowej książce Wspaniałość chrześcijaństwa, wydanej przez Białego Kruka, stawia ważne i bolesne pytania, a jednocześnie daje odpowiedź pełną nadziei.
„Przynajmniej raz w roku spowiadać się” – przypomina nam jedno z przykazań kościelnych. Zasadniczo nie kwestionuje się potrzeby spowiedzi, czyli, jak precyzuje to Katechizm Kościoła Katolickiego – „poddania się miłosiernemu osądowi Boga” (n. 1470). W praktyce jednak różnie z tym bywa. Zdarza się, że spowiedź przysparza wielu trudności i rodzi liczne kontrowersje. Przyjrzyjmy się niektórym stereotypom myślenia o tym sakramencie. W każdy poniedziałek Wielkiego Postu zapraszamy do wielkiej modlitwy... za siebie samego. Bo jeśli Ty sam będziesz mocny mocą modlitwy, będziesz mógł dawać tę moc innym. Polecajmy siebie samych Bożemu Miłosierdziu.
Przede wszystkim nie wyobrażam sobie, by Bóg mógł ulec stanowi „zawrotu głowy”. Komu jak komu, ale Bogu na pewno „nic, co ludzkie, nie jest obce”. Przytoczona powyżej wypowiedź, dosyć znamienna zresztą i wyrażająca dość rozpowszechniony pogląd, stanowi – moim zdaniem – bardziej próbę samousprawiedliwienia się niż świadectwo własnej moralności. Przede wszystkim dziękowałbym Bogu za to, że ustrzegł mnie przed popełnieniem rzeczy ohydnej. Z troską pochyliłbym się natomiast nad tym, co mogło umknąć refleksji nad moim własnym życiem. Zakładam, że każdy człowiek jest zdolny do takiej refleksji i z pewnością prowadzi ją ze sobą samym w formie jakiegoś wewnętrznego dialogu. Stanięcie w prawdzie o swoim życiu uświadamia nam, że nie taki święty i nie taki straszny jest człowiek, jakim go malują. „Święty Jan Apostoł przypomina nam: «Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy» (1 J 1, 8). Sam Pan nauczył nas modlić się: «Przebacz nam nasze grzechy» (Łk 11, 4), łącząc wybaczanie sobie nawzajem win z przebaczeniem grzechów, jakiego udzieli nam Bóg” (KKK 1425).
- Myślę, że nic lepszego nie wymyślono na świecie niż wiara - powiedziała znana prezenterka telewizyjna Anna Popek w jednym z wywiadów. Zwierzyła się również, że w codziennym przeżywaniu swojej wiary towarzyszy jej „Niezbędnik Katolika”, tworzony przez redakcję portalu niedziela.pl.
Podziel się cytatem
- mówiła o pewnym okresie swojej pracy w Telewizji Polskiej Anna Popek w wywiadzie dla podkastu "Jastrząb Post".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.