Reklama

Kościół

Spotkałem go po jego śmierci

51 lat temu, 19 listopada, zmarł ks. Dolindo Ruotolo. W najnowszej książce Aleksandry Zapotoczny – Ksiądz Dolindo, jakiego nie znacie, o niezwykłym zdarzeniu związanym z jego postacią opowiada ks. prał. Giacomo Pappalardo.

Niedziela Ogólnopolska 46/2021, str. 44-45

[ TEMATY ]

o. Dolindo

Archiwum rodzinne o. Dolindo

Życie ks. Dolindo było świadectwem wielkiego zaufania Bogu

Życie ks. Dolindo było świadectwem wielkiego zaufania Bogu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Aleksandra Zapotoczny: Spotkanie Księdza Prałata z ks. Dolindem Ruotolem było niezwykłe. Miało miejsce w 1997 r., podczas gdy ks. Dolindo zmarł w... 1970 r. Jak to możliwe?

Ks. prał. Giacomo Pappalardo: Tak, to był 1997 r., pamiętam dobrze, bo właśnie wtedy rozpocząłem swoją pracę w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Byłem wówczas kapłanem z 5-letnim stażem. Przybyłem do Neapolu, by odwiedzić moich krewnych. Jak zawsze w takich okolicznościach niedzielną Mszę św. odprawiałem w kościele San Pasquale a Chiaia. Pamiętam, że byłem już trochę spóźniony, Msza św. miała się rozpocząć za mniej więcej 15 minut. Aby dojść do zakrystii, trzeba było przejść za ołtarz. Pamiętam, że w tej przestrzeni na jakimś niskim stołeczku siedział kapłan, staruszek. Był w sutannie, miał okrągłe okulary. Na posadzce obok niego leżała czarna torba – wydawała się wypełniona i ciężka. Ksiądz trzymał w swoich rękach jakąś książeczkę i się z niej modlił. Przyznam szczerze, że wyglądał trochę zabawnie. Pomyślałem, że pewnie tu siedzi, by ewentualnie być dyspozycyjnym do udzielenia spowiedzi św. Ja też miałem potrzebę, by się wyspowiadać, dlatego podszedłem do niego, by o to poprosić. On podniósł głowę znad książeczki, spojrzał na mnie i odpowiedział mi: „Aniołku mój, a nie jest zbyt późno, żeby się spowiadać? Przecież za chwilę musisz odprawić Mszę”. Sposób, w jaki się do mnie zwrócił, naprawdę był uroczy i czuły. Ksiądz kontynuował zadawanie mi pytań: „Skąd przyjechałeś?”. Odpowiedziałem mu, że jestem z diecezji Rieti, ale od niedawna pracuję w watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. On zareagował na to pytaniem: „A zrobisz mnie świętym?”. „Księże – zauważyłem – przecież zanim dojdzie do ogłoszenia kogoś świętym, najpierw trzeba umrzeć i iść do nieba”. Odpowiedział mi, śmiejąc się: „Ach, to jest jedynie mały szczegół”. Poszedłem do zakrystii, odprawiłem Mszę św. Po celebracji ponownie przechodziłem przez kościół, ale księdza staruszka już w nim nie spotkałem. (...) Dopiero później uświadomiłem sobie, co to było za spotkanie. Mogło się wydawać jedynie krótką wymianą zdań, a stało się rozmową, podczas której uderzyły mnie czułość tego księdza, jego serdeczność i duch pełen radości... A także, oczywiście, te trzy sprawy: forma, w jakiej się do mnie zwrócił: „mój aniołku”, jego czarna torba – dziś już wiem, że była pełna kamieni, oraz dowcip – zawsze na miejscu.

Kiedy Ksiądz Prałat odkrył, kim był staruszek spotkany w kościele?

W Neapolu zatrzymałem się na kilka tygodni i w tym czasie spotykałem wiele osób. Jedną z nich był podeszły już w latach mężczyzna, który podczas naszej rozmowy o Ojcu Pio, którego jestem czcicielem, przedstawił się jako syn duchowy ks. Dolinda i pokazał mi jego zdjęcie – obrazek. Na zdjęciu widniał... ksiądz staruszek, którego spotkałem kilka tygodni wcześniej w kościele. Dopiero od tamtej chwili zacząłem odkrywać jego postać. Dowiedziałem się, że miał kontakt z Ojcem Pio, że napisał dużo książek, nosił torbę pełną kamieni (m.in. tak pokutował za Kościół i dusze cierpiące w czyścu – przyp. red.). Dotarł do mnie także Akt oddania się Jezusowi – modlitwa, która pomaga mi w apostołowaniu i która jest balsamem dla duszy. Niektórzy twierdzą, że to od samego ks. Dolinda otrzymałem niezwykły mandat, zważywszy, że pracuję w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Ja odpowiadam, że w tej kwestii trzeba się dostosować do czasu Kościoła.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Do kwestii ewentualnej beatyfikacji ks. Dolinda jeszcze powrócimy, tymczasem zapytam: jak dzisiaj, po latach, tłumaczy Ksiądz Prałat – sam sobie – to niezwykłe spotkanie z ks. Dolindem?

W Credo wypowiadamy słowa: „wierzę w świętych obcowanie”, ale nie wszystkim było dane „rozmawiać” z osobą post mortem... Mogę powiedzieć szczerze – fakt, że rozmawiałem z osobą, która już nie żyje, zaszokował mnie i myślę, że jest to normalne, iż człowiek szuka racjonalnych wyjaśnień. Ale racjonalizm pomaga w zrozumieniu rzeczy tylko do pewnego momentu, potem trzeba je rozpatrywać w perspektywie Boga. Ja, oczywiście, wierzę w świętych obcowanie, w zmartwychwstanie, bo Jezus powiedział: „Kto wierzy we Mnie, będzie żył na wieki”. Następną rzeczą jest kwestia ciała (...): ciało jest świątynią Ducha Świętego. Życie, w Jezusie Chrystusie, po śmierci nie zostaje nam zabrane, a jest jedynie zmienione. Święci mają inną wizję Boga, dlatego sytuacja, która mi się przydarzyła, jest sytuacją niezwykłą, ale nie niemożliwą. Giuseppe Moscati, też z Neapolu, po swojej śmierci rozmawiał ze swoim przyjacielem, a on nie wiedział, że Giuseppe już nie żyje. W żywotach świętych jest wiele takich przypadków. (...) Jako ludzie Boga, ochrzczeni, musimy być gotowi przyjąć niezwykłość w zwyczajności naszego życia. Tak jak Apostołowie przyjęli Jezusa Zmartwychwstałego. (...) Ewangelia opowiada o niezwykłych zjawiskach wyrzucania złych duchów z ciał ludzkich, dlatego (...) spotkanie z ks. Dolindem wytłumaczyłem sobie tak, że wszyscy święci – a w rozumieniu św. Pawła wszyscy przez chrzest jesteśmy uświęceni – mogą się spotkać w Eucharystii, ale także w formie bardziej konkretnej.

Na pytanie, kiedy możemy oczekiwać beatyfikacji ks. Dolinda, Ksiądz Prałat odpowiada, że trzeba być posłusznym czasowi Boga...

Tak, to prawda, trzeba pozwolić Mu działać i próbować odczytywać Jego znaki. historii mojego spotkania z ks. Dolindem przez całe lata nigdy nikomu nie opowiadałem. Dziś myślę, że być może to nie był przypadek, iż wyszła ona na jaw właśnie teraz. Jubileusz 50 lat, które upłynęły od śmierci ks. Dolinda (wywiad do przygotowywanej książki Ksiądz Dolindo, jakiego nie znacie został przeprowadzony rok temu – przyp. red.), uruchomił serię wydarzeń. Ożywione nabożeństwo do ks. Dolinda, lokalny kult neapolitańskiego kapłana, który umarł w opinii świętości, wyszedł poza granice Neapolu; opublikowano liczne materiały o nim i wielu pielgrzymów przybywa do jego grobu. Myślę, że właśnie teraz nadszedł czas... W neapolitańskiej kurii został mianowany kapłan odpowiedzialny za procesy beatyfikacyjne i kanonizacyjne na jej terenie. Powołana komisja bada i przygotowuje dokumenty dotyczące życia i pracy duszpasterskiej ks. Dolinda. Później nadejdzie moment, kiedy w grę wejdą watykańskie procedury i sprawy techniczne, które doprowadzą kandydata na ołtarze. Dzisiaj my wszyscy czujemy się niejako wezwani przez ks. Dolinda do szerzenia pamięci o nim i propagowania jego osoby, a nad wszelkimi działaniami czuwa ręka Boża. Rozpoznać w człowieku osobę świętą to rozpoznać dzieło Boże, a ono dojrzewa zawsze powoli.

Ks. prał. Giacomo Pappalardo - pracownik watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Bada życie kandydatów na ołtarze i cuda zdziałane za ich wstawiennictwem

2021-11-09 08:59

Ocena: +14 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przed przyjściem Chrystusa Kościół ma przejść przez końcową próbę. Apokalipsa ks. Dolindo

[ TEMATY ]

Pismo Święte

o. Dolindo

esprit.com.pl

„Apokalipsa ks. Dolindo. Czasy ostateczne oczami wielkiego mistyka z Neapolu” to nowość Wydawnictwa Esprit, przekazująca komentarze ks. Dolindo do ostatniej księgi Nowego Testamentu. Co najbardziej chciał nam przekazać autor słynnej modlitwy „Jezus, Ty się tym zajmij”?

Książka o sposobie komentowania Apokalipsy św. Jana, ostatniej i najtrudniejszej księgi Nowego Testamentu, odsłaniającej Boży sens historycznych wydarzeń, w których żyje Kościół i które będą miały wpływ na jego przyszłość, została napisana przez katolickiego dziennikarza, który na co dzień zajmuje się omawianiem w mediach aktualnych doniesień z kraju i ze świata.

CZYTAJ DALEJ

Fatima - główne treści orędzia Matki Bożej

[ TEMATY ]

Fatima

100‑lecie objawień fatimskich

Fatima – wizerunki Dzieci Fatimskich/Fot. Graziako/Niedziela

Od maja do października 1917 roku - gdy toczyła się pierwsza wojna światowa, kiedy w Portugalii sprawował rządy ostro antykościelny reżim, a w Rosji zaczynała szaleć rewolucja - na obrzeżach miasteczka Fatima, w miejscu zwanym Cova da Iria, Matka Boża ukazywała się trojgu wiejskim dzieciom nie umiejącym jeszcze czytać. Byli to Łucja dos Santos (10 lat), Hiacynta Marto (7 lat) i Franciszek Marto (9 lat). Łucja była cioteczną siostrą rodzeństwa Marto. Pochodzili z podfatimskiej wioski Aljustrel, której mieszkańcy trudnili się hodowlą owiec i uprawą winorośli.

Wcześniej, zanim pastuszkom objawi się Matka Boża, przez ponad rok, od marca 1916 roku, przygotowuje ich na to Anioł. Na wzgórzu Loca do Cabeco dzieci odmawiają różaniec i zaczynają zabawę. Raptem, gdy słyszą silny podmuch wiatru widzą przed sobą młodzieńca. Przybysz mówi: Nie bójcie się, jestem Aniołem Pokoju, módlcie się razem ze mną". Następnie uczy ich jak mają się modlić, słowami: "O mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Cię, ufam Tobie i kocham Cię. Proszę, byś przebaczył tym, którzy nie wierzą, Ciebie nie uwielbiają, nie ufają Tobie i nie kochają Ciebie". Nakazuje im modlić się w ten sposób, zapewniając, że serca Jezusa i Maryi słuchają uważnie ich słów i próśb.

CZYTAJ DALEJ

Matko Boża Pocieszenia, módl się za nami...

2024-05-12 20:50

[ TEMATY ]

Rozważania majowe

Wołam Twoje Imię, Matko…

Mateusz Góra

Matka Boża Pocieszenia w Pasierbcu

Matka Boża Pocieszenia w Pasierbcu

Obraz, przed którym chcemy dziś się zatrzymać, nie jest obrazem oryginalnym. Ten pierwotny obraz był późnogotycki, namalowany temperą na desce.

Rozważanie 13

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję