Ofiarowanie Niepokalanej Rosji i Ukrainy

„Uciekamy się do Ciebie, pukamy do drzwi Twego Serca (...). W tej mrocznej godzinie przyjdź nam z pomocą i pociesz nas...” – również na Jasnej Górze zostały wypowiedziane słowa papieskiego ofiarowania Niepokalanemu Sercu Maryi Rosji i Ukrainy. Różańcowe Zdrowaś Maryjo zabrzmiało też po ukraińsku. Modlitwie przewodniczył abp Wacław Depo, a uczestniczyły w niej także matki z dziećmi, które uciekły przed wojną. W wieczornym Apelu wziął udział min. Adam Kwiatkowski, sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP.

W czasie procesji, która przeszła szlakiem bohaterskiego obrońcy o. Augustyna Kordeckiego, błagającego o pokój w czasie wojny polsko-szwedzkiej, niesiona była częstochowska ikona Maryi, która łączy Wschód z Zachodem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej abp Depo wypowiedział słowa Aktu poświęcenia Rosji i Ukrainy Niepokalanemu Sercu Maryi.

W czasie Apelu przełożony generalny Zakonu Paulinów o. Arnold Chrapkowski podkreślił, że „w obliczu wojny i niesprawiedliwości nasza nadzieja jest przede wszystkim w Bogu, żywym i obecnym pośród nas, nie może jej zabić żadna broń, żaden konflikt polityczny czy militarny”.

Dzieci Boga

Reklama

Od otwartych serc kobiecych zaczyna się historia Dzieci Boga– zauważono podczas promocji książki Magdaleny Kamińskiej na Jasnej Górze. Spotkanie z autorką wpisało się w obchodzony 25 marca Dzień Świętości Życia. W książce znajdują się świadectwa kobiet, które doświadczyły cudu upragnionego macierzyństwa za przyczyną Matki Bożej Jasnogórskiej.

Spotkanie przełożonych paulińskich placówek na świecie

Dla paulinów to też bardzo trudny czas, bo mamy aż pięć placówek na Ukrainie, w tym w Mariupolu, gdzie sytuacja jest tragiczna – powiedział przełożony generalny Zakonu św. Pawła Pierwszego Pustelnika o. Arnold Chrapkowski. Na Jasnej Górze odbyło się spotkanie wyższych przełożonych (prowincjałów) paulińskich wspólnot na świecie.

– Słowa nie są w stanie wyrazić dramatu wojny. Cały czas jesteśmy w kontakcie z naszymi braćmi na Ukrainie. To bardzo ważny moment solidarności naszego zakonu, za który serdecznie dziękuję wszystkim paulinom i wiernym, wśród których posługujemy – zaznaczył o. Chrapkowski. Paulini z całego świata wraz ze swymi parafianami starają się pomóc nie tylko uchodźcom w Polsce, ale nade wszystko tym, którzy schronili się w ich dwóch większych ukraińskich klasztorach w Kamieńcu Podolskim i Browarach.

Śluby wieczyste paulińskich kleryków

Profesję wieczystą, czyli śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa do końca życia, tradycyjnie, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego złożyli paulińscy klerycy (w tym Słowak, Chorwat i Białorusin): br. Vladimir Bartko, br. Józef Chyrzyński, br. Sylwester Guss, br. Sergiusz Kaluta, br. Patryk Mazgaj, br. Mateusz Wysocki, br. Vinko Vuković, br. Bernard Palka i br. Marcin Śpiewak.

Brat Sergiusz Kaluta z Białorusi podziękował za wsparcie, zwłaszcza rodzinie i współbraciom, którzy nie mogli przyjechać do Polski.

Jasnogórski flesz

Reklama

• 3 kwietnia – pielgrzymka motocyklistów – Stowarzyszenie Międzynarodowy Motocyklowy Rajd Katyński.

• 6 kwietnia – pielgrzymka maturzystów diec. tarnowskiej.

• 7-9 kwietnia – Jasnogórskie Rekolekcje Wielkopostne – nauki podczas Mszy św. w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej o godz. 6, 11, 18.30.

• 7-8 kwietnia – pielgrzymka maturzystów diec. sandomierskiej.

• 8 kwietnia – pielgrzymki maturzystów diec. koszalińsko-kołobrzeskiej oraz arch. szczecińsko-kamieńskiej (nocne czuwanie).

• 9 kwietnia – pielgrzymki: Stowarzyszenia Rodzina Więźniarek Niemieckiego Obozu Koncentracyjnego Ravensbrück, maturzystów diec. łowickiej oraz Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Wschodnich.

2022-03-29 12:16

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sens ludzkiej pracy

Niedziela podlaska 17/2001

JÓZEF RYDZEWSKI

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.

CZYTAJ DALEJ

Czym karmić duszę?

Niedziela w Chicago 28/2003

Ks. Adam Galek

CZYTAJ DALEJ

Jubileusz „Wieczorów Polskich”

2026-05-20 22:03

Marzena Cyfert

Jubileuszowy "Wieczór Polski"

W Sali Sesyjnej Dworca Głównego PKP odbyło się 200. spotkanie w ramach cyklu. Podczas wydarzenia wspominano historię inicjatywy, dziękowano jej twórcom i uczestnikom oraz odkrywano na nowo postać św. Andrzeja Boboli.

Organizatorem spotkań jest Duszpasterstwo Kolejarzy Archidiecezji Wrocławskiej.W słowie powitania ks. Jan Kleszcz, duszpasterz kolejarzy mówił o historii i idei „Wieczorów Polskich”. Początkowo zbierała się grupa osób, zainteresowanych jakąś tematyką, do której zapraszano z prelegenta.

CZYTAJ DALEJ

Reklama