Świętowanie rozpoczęło się wieczorną Mszą św. niedzielną, której przewodniczył ks. Piotr Kurzaj chrystusowiec, proboszcz parafii, a homilię wygłosił ks. Marek Nikiel chrystusowiec. W czasie Mszy św. dziękowano za ponad stu pięćdziesięciu młodych ludzi, którzy przeżywali i przeżywają formację duchową w tej wspólnocie oraz za tych duszpasterzy, którzy przez ten czas z ramienia Kościoła asystowali młodym w drodze do Boga.
Po Mszy św. odbyło się podsumowanie 15 lat istnienia pyrzyckiego KSM. W szkole specjalnej w Pyrzycach w obecności byłych i obecnych członków wspólnoty prezes parafialnego oddziału Wiktoria Fiłek oraz asystent parafialny ks. Roman Melnyk chrystusowiec, poprowadzili galę jubileuszową, podczas której wspomnieniami podzielili się poprzedni asystenci tej wspólnoty. Podczas gali diecezjalny asystent Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży wręczył nowym członkom wspólnoty legitymacje członkowskie.
Serdecznie gratulujemy wszystkim pyrzyckim KSM-owiczom i ich duszpasterzom. Niech bł. Karolina Kózkówna, patronka KSM wstawia się za nimi przed Bożym tronem.
Starosta pyrzycki Stanisław Stępień (po prawej) i sekretarz starostwa Mariusz Majak
Przygotowujemy się do podniosłego Jubileuszu 900-lecia pomorskiej misji św. Ottona z Bambergu. Obchody Jubileuszowe są ważne także dla władz samorządowych, poprosiliśmy więc o refleksje na ten temat Stanisława Stępnia – starostę pyrzyckiego oraz Mariusza Majaka – sekretarza.
Ks. Robert Gołębiowski: Kiedy Panowie zetknęli się z postacią św. Ottona? Jak była ona umiejscawiana w historii Pyrzyc?
Stanisław Stępień: Mieszkam w Pyrzycach od 1974 r. i od zawsze ważną część życia stanowi moja rodzinna parafia św. Ottona, która w tym roku obchodzi jubileusz 100-lecia swojego istnienia. Dlatego mogę z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że ta znajomość ważnego świętego dla naszych ziem trwa już dla mnie 50 lat. W latach 80. XX wieku obchodziliśmy u nas kolejne jubileusze chrztu pyrzyczan, m.in. z bardzo podniosłą procesją od Studzienki do kościoła św. Ottona i to wówczas w sposób bardziej wyrazisty przybliżyłem sobie postać oraz znaczenie duchowe misji, jaką spełnił u nas św. Otton. Muszę przyznać, że tak całościowo w historię posługi duszpasterskiej Apostoła Pomorzan wniknąłem kilka lat temu, gdy rozpoczęliśmy szeroko zakrojone przygotowania do obecnego Jubileuszu. Warto dodać, że np. w 2002 r. odbyły się u nas podniosłe obchody Dożynek Archidiecezjalnych, na których obecny był kard. Henryk Gulbinowicz, siedemnastu biskupów, a wśród nich także biskup z Bambergu i bardzo mocno wybrzmiał wówczas akcent o św. Ottonie w kontekście gości, którzy przybyli do nas z różnych stron Polski.
Opowiadanie o Saulu zaczyna się od drobiazgu codzienności - zaginione oślice. Syn Kisza wyrusza z sługą przez górzyste ziemie Efraima i Beniamina. W tej zwykłej drodze Bóg ukrywa swój plan. W tle stoi niepokój ludu i presja Filistynów. Saul wyróżnia się wzrostem, a perykopa nie czyni z tego argumentu. W bramie miasta, miejscu spotkań i sądu, Saul pyta o dom „widzącego” (ro’eh). To dawne określenie proroka zachowuje pamięć, że najpierw trzeba widzieć sercem. Pan przygotował serce Samuela. Prorok słyszy słowo Boga i rozpoznaje w przybyszu człowieka wybranego do rządzenia ludem. Samuel zaprasza Saula na ucztę ofiarną na wyżynie (bāmāh), w miejscu lokalnego kultu sprzed czasów świątyni. Poleca mu iść przed sobą i mówi o rozmowie, która dotknie „wszystkiego, co jest w twoim sercu”. Powołanie wychodzi z ukrycia i staje się spotkaniem w świetle Pana.
Po wielu latach krytyki europejskiego kolonializmu prawie cała Europa staje w obronie duńskiej kolonii w Ameryce – tak najkrócej można określić całą awanturę wokół Grenlandii. Czy się komuś to podoba, czy nie, Grenlandia jest arcyważną wyspą z militarnego punktu widzenia, a Dania całkowicie ją zapuściła pod względem obronnym.
Wbrew pozorom ze stolicy Grenlandii do Nowego Jorku jest znacznie bliżej niż do Kopenhagi, bo wyspa leży na zachodniej półkuli i geograficznie należy do Ameryki Północnej. Grenlandczycy przez wieki przyzwyczaili się do Duńskiej dominacji na wyspie, ale nie pałają do nich przesadną sympatią. Także Duńczycy nic ze swojej kolonii nie mają, bo co roku muszą dopłacać do niej ok. 700 mln dolarów. A i tak jest to kropla w morzu potrzeb.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
