W ramach duchowego przygotowania do Światowych Dni Młodzieży w Lizbonie w sanktuarium Matki Bożej Różańcowej Łaskawej w Janowie Lubelskim odbyło się kolejne spotkanie młodzieży połączone z nabożeństwem eucharystycznym.
W modlitewnym spotkaniu wzięła udział młodzież z trzech dekanatów: Janów Lubelski, Modliborzyce oraz Zaklików. Wraz z młodymi modlili się księża odpowiedzialni za duszpasterstwo dzieci i młodzieży, duszpasterze przybyli z młodzieżą oraz parafianie.
Spotkanie rozpoczęło się od wprowadzenia do kościoła ikony Jezusa Chrystusa peregrynującej w czasie Diecezjalnych Dni Młodzieży. Przed wizerunkiem Chrystusa młodzi odmówili modlitwę za Światowe Dni Młodzieży. Następnie słowo do zebranych skierował ks. Adam Kopeć, dyrektor Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezjalnej w Sandomierzu. W przemówieniu nawiązał do zbliżającej się uroczystości Zesłania Ducha Świętego, przypominając młodym, że Duch Święty mieszka w człowieku od momentu chrztu. Potrafi dokonać wielkich rzeczy w życiu tych, którzy go wołają. Zachęcił, aby odkryli Jego obecność i szukali Jego pomocy w codziennym życiu.
Jednym z głównych punktów programu było świadectwo, którym podzieliła się Weronika, studentka pedagogiki w Rzeszowie, wolontariuszka Wolontariatu Misyjnego Salvator. Podczas przemówienia wspominała swój udział w Światowych Dniach Młodzieży odbywających się w Krakowie i Panamie oraz o doświadczeniu obecności w wielkiej wspólnocie Kościoła. Dzieląc się z innymi historią swojego kryzysu wiary, podkreśliła, że wielką rolę w powrocie do Kościoła odegrali jej bliscy oraz radość wypływająca z bliskości Boga.
Centralnym punktem dekanalnego spotkania młodych była adoracja Najświętszego Sakramentu, którą poprowadził ks. Michał Powęska, prefekt WSD w Sandomierzu.
Oprawę muzyczną spotkania młodych zapewniła Wspólnota przez Jej Serce działająca przy sanktuarium w Sulisławicach.
Spotkanie było okazją do zapoznania się z działalnością stowarzyszenia
Janów Lubelski W parafii św. Jadwigi Królowej odbyło się spotkanie związane z planami reaktywacji Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży w janowskiej parafii.
Doświątyni przybyli przedstawiciele diecezjalnego kierownictwa KSM, wśród których znaleźli się ks. Łukasz Chmiel, diecezjalny asystent kościelny, jego zastępca ks. Łukasz Kołodziej, Daniel Kozieł, prezes Zarządu Diecezjalnego KSM, Aleksandra Zawisza, członek Zarządu oraz Wiktoria Torba, przewodnicząca Diecezjalnej Komisji Rewizyjnej. W kościele zgromadziła się młodzież z klas 6-8, przygotowująca się do sakramentu bierzmowania, ich rodzice oraz starsza młodzież ze szkół średnich. Spotkanie rozpoczęła uroczysta Eucharystia. W homilii ks. Łukasz Kołodziej podkreślił wagę budowania wartościowych relacji w codziennym życiu oraz zachęcił młodych ludzi do zaangażowania się w działalność KSM, które stwarza przestrzeń do wszechstronnego rozwoju duchowego i społecznego. Po Mszy św. odbyło się spotkanie informacyjne, podczas którego przedstawiciele KSM przybliżyli młodzieży i ich rodzicom cele oraz zasady funkcjonowania stowarzyszenia. Wykorzystując prezentację multimedialną, pokazali szerokie możliwości działania w KSM, podkreślając wartość wspólnoty, formacji oraz pracy na rzecz Kościoła i społeczeństwa. Członkowie Zarządu diecezjalnego, dzieląc się osobistymi doświadczeniami i świadectwami, z entuzjazmem zachęcali swoich rówieśników do podjęcia przygody w ramach tej katolickiej organizacji. – Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży to przestrzeń, która kształtuje wartości potrzebne w dorosłym życiu. Uczy odpowiedzialności, zaangażowania oraz budowania relacji z Bogiem i drugim człowiekiem – mówił ks. Łukasz Chmiel, zwracając uwagę na kluczową rolę KSM w rozwoju młodego człowieka. Spotkanie zakończyło się podziękowaniami ks. Kamila Dziurdzia, wikariusza parafii, który wyraził wdzięczność zarówno gościom, jak i młodzieży oraz ich rodzicom, za liczny udział. Na zakończenie ks. Dziurdź zaprosił na pierwsze spotkanie reaktywowanego oddziału KSM, które odbędzie się w najbliższych tygodniach.
W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.
Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.