Mszy św. sprawowanej w 82. rocznicę deportacji św. Maksymiliana do Auschwitz przewodniczył biskup z Taszkientu w Uzbekistanie o. Jerzy Maculewicz w koncelebrze z biskupem ze Lwowa o. Edwardem Kawą, prowincjałem franciszkanów z Krakowa o. Marianem Gołąbem, gwardianem i proboszczem o. Kazimierzem Malinowskim, franciszkanami i innymi kapłanami. – To miejsce było dla franciszkanów wyzwaniem, ale jest też radość tworzenia takich miejsc. Ważne, byśmy mieli radość w sercu, że mamy wiarę, mamy Boga, i byśmy umieli się dzielić tą wiarą i radością z innymi – podkreślił o. J. Maculewicz.

Bp Kawa zauważył w kazaniu, że ta świątynia jest miejscem kultu św. Maksymiliana. – To znak, w którym Bóg szczególnie okazuje swoją interwencję, że tam, gdzie jest cierpienie, gdzie była mocno obecna śmierć, jest teraz miejsce chwały Bożej i Jego szczególnego działania, Jego miłosierdzia. Tu Bóg chce uzdrawiać nasze rany. Tutaj doświadczamy miłości i obecności Boga. Tu uobecnia się bliskość Boga – mówił. Podkreślił, że z jednej strony to budynek materialny, z drugiej wierni doświadczają tu darów i łask od Boga. – Świątynia jest żywa wtedy, kiedy jest wspólnota. Dziś Kościół potrzebuje odrodzenia wspólnotowości, żebyśmy szukali wspólnoty i byli w nią zaangażowani. Eucharystia jest niesamowitym darem dla Kościoła – tam, gdzie dziś jest żywa Eucharystia, tam jest Kościół żywy – stwierdził. Gwardian o. Malinowski dodał, że kościół został szybko zbudowany dzięki franciszkanom i zaangażowaniu wiernych.

Po Mszy św. odbył się piknik rodzinny z licznymi atrakcjami. Dzieci bawiły się na dmuchańcach, wykonywały prace plastyczne, jeździły na koniu. Na scenie występowały lokalne talenty.

W ramach jubileuszu delegacja franciszkanów oraz Misjonarek Niepokalanej Ojca Kolbego udała się do celi śmierci św. Maksymiliana w Muzeum Auschwitz, by tam pomodlić się przez wstawiennictwo o. Kolbego w dniu jego 82. rocznicy deportacji do obozu.

W świętowanie jubileuszu wpisała się też Msza św. prymicyjna o. Bartłomieja Rochowiaka. Najpierw pomodlono się przy kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej, skąd prymicjant udał się do kościoła. Przy ołtarzu asystowali klerycy wyższego seminarium franciszkanów z Krakowa, a kazanie wygłosił o. Grzegorz Romański.

Klasztor Niepokalanego Poczęcia NMP erygowano 17 lutego 1990 r. w Harmężach. W sierpniu 1990 r. poświęcono krzyż i plac pod budowę kościoła. Kard. F. Macharski 12 października 1990 r. wydał dekret o erygowaniu 20 października 1990 r. parafii Matki Bożej Niepokalanej i powierzenia jej zakonowi franciszkanów. Krzyż i plac pod budowę poświęcono 26 sierpnia 1990 r. Od września rozpoczęto prace przy budowie. 28 maja 1993 r. bp Tadeusz Rakoczy w obecności generała zakonu o. Lanfranco Serriniego poświęcił kościół w Harmężach.