Reklama

Niedziela Przemyska

Podwójne święto

W Szkole Podstawowej im. św. Jana Pawła II w Krościenku Wyżnym rozpoczęła się podwójna uroczystość – święto Biblii połączone z jubileuszem 50-lecia kapłaństwa ks. prof. Stanisława Haręzgi, moderatora Dzieła Biblijnego im. Jana Pawła II.

Niedziela przemyska 30/2023, str. III

[ TEMATY ]

jubileusz kapłaństwa

Archiwum parafii

Ksiądz jubilat wszystkim ofiarował książeczkę Umiłowanie Pisma Św.

Ksiądz jubilat wszystkim ofiarował książeczkę Umiłowanie Pisma Św.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W szkolnej sali gimnastycznej, która pomieściła wszystkich zaproszonych członków Dzieła Biblijnego i rodaków jubilata, 24 czerwca odbyła się pierwsza część uroczystości – artystyczna. Dekoracja sali podkreślała, że głównym bohaterem spotkania będzie Biblia. Na ścianie za sceną widniał portret św. Jana Pawła II i cytat z jego nauczania: „Człowiek jest wielki nie przez to co posiada, lecz przez to kim jest, nie przez to co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”. Obok sceny stały dwie ambonki, na jednej z nich znajdowała się Biblia wielkiego formatu.

Reklama

Uroczystość rozpoczęła się śpiewem dwóch pieśni: Duchu Święty przyjdź i Niechaj z nami będzie Pan w wykonaniu wszystkich zgromadzonych. Następnie ks. Gerard Terech uroczyście wniósł Biblię, umieszczając ją na drugiej, wysoko usytuowanej ambonce i zapalił paschał. Intronizacja Pisma Świętego zakończyła się modlitwą kapłana do Ducha Świętego, proszącą o Jego obecność, błogosławieństwo i łaskę otwarcia się na słowo Boże. Następnie proboszcz parafii św. Marcina ks. Wiesław Kałamarz powitał dyrektora szkoły Marka Aftanasa, poetę Tadeusza Luterka, ks. prof. Stanisława Haręzgę oraz przybyłych z całej archidiecezji miłośników słowa Bożego. Na część artystyczną złożyły się: montaż słowno-muzyczny oraz spotkanie z poetą Luterkiem i jego poezją. O życiu i twórczości poety opowiedział ks. prof. Haręzga. Potem usłyszeliśmy jego wiersze w wykonaniu recytatorów, a na koniec sam autor przeczytał kilka utworów opartych na motywach biblijnych, pochodzących z tomiku Pomiędzy liczbą a literą, który zadedykował jubilatowi.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wielkie wrażenie na słuchaczach wywarł montaż słowno-muzyczny Tajemnica Odkupienia, wykonany przez młodzież i szkolny zespół muzyczny Song. Wybrane fragmenty Biblii, emitowane z głośnika i przeplatane piosenkami oraz poezją inspirowaną słowem Bożym, wyrażały mądrość, miłość i moc Boga stwarzającego i zbawiającego człowieka.

Druga część uroczystości – dziękczynna – miała miejsce w parafialnym kościele. Rozpoczęła się świadectwem ks. prof. Haręzgi, który z okazji swojego jubileuszu, dziękując Bogu za dar powołania i służby słowu Bożemu, wyznał, że jego kapłańskie życie było realizacją słów proroka Izajasza, umieszczonych na prymicyjnym obrazku: „Oto Ja, poślij mnie, Panie”. Został więc posłany do tych, którzy chcą przyjąć i realizować w życiu słowo Boże. Im właśnie w tym uroczystym dniu, zamiast obrazka jubileuszowego, ofiarował książeczkę Umiłowanie Pisma Św., uczącą czytać, modlić się i żyć słowem Bożym.

Następnie rozpoczęła się uroczysta Msza św. dziękczynna, którą jubilat koncelebrował z towarzyszącymi mu kapłanami. Homilię o św. Janie Chrzcicielu wygłosił biblista z Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu ks. Maciej Dżugan. Zwieńczeniem święta Biblii był występ chóru parafialnego „Canto Divino” i krótki koncert jego dyrygentki pani Moniki Glazar, absolwentki Akademii Muzycznej w Krakowie, która wykonała kilka wybranych pieśni na chwałę Bożą.

Dla wszystkich, których ksiądz profesor zaraził miłością do słowa Bożego, był to piękny, ubogacający wewnętrznie czas i okazja do wdzięczności za jego rozległą wiedzę, którą dzieli się w prosty i przejrzysty sposób, i nadal buduje z pokorą oraz wielkim zaangażowaniem nowe wspólnoty miłośników Biblii.

2023-07-19 11:37

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zakochany w Miłości

Niedziela wrocławska 52/2025, str. II

[ TEMATY ]

jubileusz kapłaństwa

Archiwum prywatne

Ks. Wacław Buryła z najnowszymi tomikami

Ks. Wacław Buryła z najnowszymi tomikami

Piękne jubileusze świętuje w tym roku ks. Wacław Buryła – 45-lecie kapłaństwa i 50-lecie pracy twórczej. To dobra okazja do refleksji nad poezją i powołaniem.

Ksiądz Buryła, jak sam podkreśla, miał cudowny dom i cudowną rodzinę. Ale w szkole średniej doświadczył samotności. I wtedy Pan Bóg podał mu dwa koła ratunkowe: wiarę i poezję. Najpierw zaczął czytać książki o różnorodnej tematyce, a później sięgnął również po wiersze. – Ludzie boją się poezji, nie rozumieją jej. Problem polega na tym, żeby nie poprzestawać na jednym poecie. Gdy trafimy na autora, który myśli podobnie jak my, wtedy i jego poezja do nas trafi – mówi ks. Buryła.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Wystawiono chustę św. Weroniki w Watykanie

2026-03-22 20:01

[ TEMATY ]

Chusta św. Weroniki

Vatican Media

Chusta św. Weroniki

Chusta św. Weroniki

W piątą niedzielę Wielkiego Postu wystawiono jedną z najcenniejszych relikwii Bazyliki św. Piotra - chustę św. Weroniki. Zgodnie z tradycją przekazywaną w związku z Drogą Krzyżową, kobieta otarła chustą twarz Jezusa, a na płótnie pozostało odbicie jego twarzy i ślady krwi - relacjonuje Vatican News.

W niedzielę uroczystemu nabożeństwu przewodniczył archiprezbiter Bazyliki św. Piotra kard. Mauro Gambetti. Kanonicy bazyliki oraz inni duchowni wraz z osobami życia konsekrowanego i wiernymi zgromadzili się przy grobie świętego Piotra. Po obrzędach wstępnych przeszli przez bazylikę w procesji, śpiewając Litanię do Wszystkich Świętych, aż doszli logii św. Weroniki znajdującej się nad jej posągiem. Następnie w tej loggii ukazano chustę św. Weroniki. W tym czasie biły dzwony, a wystawienie odbyło się w atmosferze modlitewnej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję