Kapłan z naszej diecezji, który przez 30 lat był proboszczem w parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Oleszycach. Mszy św. żałobnej w kościele parafialnym Wniebowzięcia NMP w Wodzisławie Śląskim 11 sierpnia przewodniczył proboszcz, ks. prał. Bogusław Płonka. On też wygłosił pożegnalną homilię i zajął się transportem doczesnych szczątków ks. M. Goniaka do Oleszyc, gdzie 12 sierpnia odbyły się uroczystości pogrzebowe pod przewodnictwem biskupa pomocniczego diecezji zamojsko-lubaczowskiego ks. dr. hab. Marusza Leszczyńskiego, który celebrował Eucharystię i wygłosił homilię. Przypomniał w niej, niektóre fakty z życiorysu Zmarłego.

U źródeł życia i powołania

Ks. Michał Goniak urodził się 27 września 1937 r. w Opace, w parafii św. Stanisława BM w Lubaczowie. Szkołę podstawową ukończył w Opace, a w latach 1951-55 uczęszczał do Państwowego Liceum Ogólnokształcącego w Lubaczowie. Po zdaniu matury podjął decyzję wstąpienia do Seminarium Duchownego. WSD Archidiecezji Lwowskiej z siedzibą w Lubaczowie znalazło schronienie w Kalwarii Zebrzydowskiej. Komuniści je zlikwidowali w 1952 r. Abp Eugeniusz Baziak, metropolita lwowski, postarał się o to, by przyszli kapłani kształcili się w seminariach innych diecezji w kraju. Michał Goniak skierowany został do Seminarium Duchownego Diecezji Gorzowskiej w w Gościkowie-Paradyżu. Święcenia kapłańskie otrzymał 14 maja 1961 r. z rąk biskupa ordynariusza Wilhelma Pluty w katedrze gorzowskiej. Powrócił do swojej archidiecezji. Jako wikariusz podjął pracę duszpasterską w Tarnoszynie, a następnie od 1964 r. w Cieszanowie. Dekretem Kurii Arcybiskupiej w Lubaczowie z 4 września 1966 r. wydzielono z parafii Cieszanów samodzielną ekspozyturę w Starym Lublińcu, a kierowanie nią powierzono ks. Michałowi Goniakowi. Za parafialny kościół Przemienianie Pańskiego przyjęto cerkiew wzniesioną w latach 1926-27 według projektu architekta Lwa Łownyckiego. Po wysiedleniu Ukraińców opuszczona niszczała. Proboszczem nowej parafii został ks. Michał Goniak. Nim zajął się remontem i malowaniem świątyni, przygotował młodzież na powitanie Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego, który 22 października 1966 r. z Warszawy do Lubaczowa podążał na uroczystości milenijne. Prymas Polski w „Zapiskach milenijnych” zapisał: „W Lublińcu zatrzymaliśmy się na kilka minut, założono tu niedawno filię parafialną w stojącej bezużytecznie pięknej cerkwi. Gromadka dzieci i młodzieży zawzięcie śpiewała, rzucając – zwyczajem tutejszym – kwiaty na głowę. Oczekiwał tu ks. infułat Jan Nowicki, wikariusz kapitulny archidiecezji lwowskiej”. Ks. Goniak był dumny z tego wydarzenia i nie raz wspominał je w prowadzonych rozmowach. Proboszcz nie tylko dokonał remontu świątyni, nie naruszając jej zabytkowego charakteru, ale zlecił artyście Julianowi Jończykowi z Krakowa wkomponowanie ciekawej polichromii Drogi Krzyżowej oraz przy wejściu do świątyni św. Maksymiliana M. Kolbego i papieża Jana XXIII.

Budowniczy kaplic

Ks. Michał Goniak w 1978 r. został proboszczem w parafii Narodzenia NMP w Oleszycach. Dzięki ciężkiej pracy i ogromnemu zaangażowaniu ks. Michała, w pejzaż gminy Oleszyce wpisane zostały nowo zbudowane kościoły w Futorach, Zabiałej, Zalesiu, zaadaptowano opuszczoną cerkiew w Borchowie na kościół filialny. Świątynia parafialna zmieniła całkowicie swój wygląd, stała się skarbnicą prawdziwych dzieł sztuki. Zdobi ją polichromia znanych krakowskich malarzy – Eugeniusza Muchy i Juliana Jończyka. W okna wmontowane został witraże cenionego w świecie witrażysty Jerzego Skąpskiego. Na placu przykościelnym ks. Michał Goniak postawił pomniki: Matki Bożej Niepokalanie Poczętej, św. Jana Pawła II (dzieło prof. Gustawa Zemły) i św. Jana Nepomucena. Poprawiły się znacznie warunki mieszkaniowe pracujących w parafii kapłanów i sióstr zakonnych, poprzez wybudowanie nowej plebani i budynku katechetycznego. Gdy zapadła decyzja, że Lubaczów będzie na trasie IV Pielgrzymki papieża Jana Pawła II do Ojczyzny w 1991 r., abp Marian Jaworski budowę ołtarza i sektorów powierzył doświadczonemu budowniczemu ks. Michałowi Goniakowi. Dzięki jego staraniu kościół w Oleszycach w setną rocznicę konsekracji został wzbogacony relikwiami św. abp. Józefa Bilczewskiego przekazanymi przez kard. Mariana Jaworskiego, metropolitę lwowskiego.

Pasterska wdzięczność

Podczas Dnia Kapłańskiego 14 czerwca 2008 r. ordynariusz, bp Wacław Depo powiedział: „Bardzo dziękuję Czcigodnemu Księdzu za wieloletnią pracę duszpasterską na różnych placówkach w Archidiecezji Lwowskiej z siedzibą w Lubaczowie i Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej jako wikariusz i proboszcz. Szczególnie dziękuje za zmysł duszpasterski i pracę administracyjno-budowlaną, której wspaniałymi śladami są kaplice, kościoły filialne i budynki parafialne w parafiach: Stary Lubliniec i Oleszyce. Trzydzieści lat pracy kapłańskiej w parafii Oleszyce zaowocowało także wieloma powołaniami kapłańskimi i zakonnymi. Proszę, aby Ksiądz Kanonik na miarę swoich sił dalej wspierał nasz Kościół diecezjalny darami umysłu i serca”. 6 października 2008 r. ks. Michał Goniak przeszedł na emeryturę i zamieszkał w budynku parafialnym oleszyckiej parafii. Przez pewien czas posługiwał duszpastersko na Ukrainie w Archidiecezji Lwowskiej, jako proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Żydaczowie.

Świadectwo zmarłego duszpasterza

Bp Mariusz Leszczyński w homilii przypomniał tytuły i funkcje jakie pełnił ks. Goniak w naszej diecezji. Był: Referentem Duszpasterstwa Kobiet, Diecezjalnym Duszpasterzem Rolników, Kanonikiem Honorowym Kapituły Metropolitarnej z siedzibą w Lubaczowie, członkiem Komisji ds. Wyższego Seminarium Duchownego, Diecezjalnym Konserwatorem Zabytków Sztuki Kościelnej, Kanonikiem Gremialnym Kapituły Konkatedralnej w Lubaczowie. W 2011 r. otrzymał papieski tytuł Kapelana Honorowego Ojca Świętego czyli prałata. Pod koniec Mszy św. słowa pożegnania wypowiedzieli przedstawiciele Rady Duszpastersko-Ekonomicznej, Legionu Maryi, parafii w Starym Lublińcu, rodziny. – Ks. prał. Michał Goniak ostatnie 13 lat życia, z własnego wyboru, spędził na terenie parafii w Włodzisławie Śląskim, a ostatnie lata w Domu Opieki Społecznej w Gorzycach. Gdy dowiedziałem się, że na parafii jest ksiądz, poprosiłem na rozmowę, zaprosiłem na posiłek, miał u nas do dyspozycji mały pokoik, choć miał mieszkanie poza plebanią. Stał się naszym domownikiem. Był rozmowny, dzielił się doświadczeniem, które miał w sobie. Chętnie się go słuchało, bo miał coś do powiedzenia. W kościele przestrzegał starych zasad: na pół godziny przed Mszą św. konfesjonał, przy którym czekało wielu wiernych do spowiedzi, Eucharystia, po niej dziękczynienie, zawsze z różańcem w ręku. Gdy zapytałem panią dyrektor Ośrodka Pomocy jak się sprawuje ks. kan. Michał, odpowiedziała: „Jest ozdobą naszego domu” – powiedział proboszcz z Wodzisława, ks. prał. Bogusław Płonka.

Podziękowania wszystkim za udział w pogrzebie i pomoc w jego organizacji przekazali dziekan cieszanowski ks. dr Stanisław Solilak i proboszcz oleszycki ks. Artur Schodziński. Dalszym uroczystościom pogrzebowym przewodniczył bp Marian Buczek, senior Diecezji Charkowsko-Zaporoskiej. Poprowadził kondukt żałobny na cmentarz komunalny, gdzie przy grobie śp. ks. Michała Goniaka odmówił ostatnie modlitwy.