W sobotę, 2 września, do Matki Bożej Łaskawej przybyło blisko 500 pielgrzymów z różnych stron diecezji. Były grupy parafialne oraz warsztaty terapii zajęciowej i nie zabrakło pielgrzymów indywidualnych. Caritas diecezji legnickiej zaprosiła na to spotkanie już po raz 24. Wśród pielgrzymów, obok osób niepełnosprawnych, byli także ich opiekunowie i przyjaciele, rodziny, wolontariusze oraz księża i siostry zakonne.
Modlitwa i integracja
Jak podkreśla ks. Marcin Uryga z legnickiej Caritas, pielgrzymka jest okazją do wspólnej modlitwy, ale też integracji. – Ważne jest to, że stwarzamy okazję, aby osoby niepełnosprawne wyszły ze swoich domów, poznały nowych ludzi, podzieliły się swoimi doświadczeniami – powiedział.
Potwierdzają to sami niepełnosprawni, którzy każdego roku tłumnie przybywają na swoje święto. To okazja do zawarcia nowych znajomości, pokazania innym swoich talentów, podzielenia się swoimi pomysłami.
Konferencja i koncert
Konferencję wygłosił ks. Tomasz Ślazyk. – Mamy okazję, aby przy Maryi powiedzieć Bogu o naszych problemach, ale też podziękować za siłę do przezwyciężania różnych trudności, barier, doświadczeń. To okazja, byśmy zaczęli dostrzegać w życiu to, co dobre, a nie tylko koncentrować się na brakach – powiedział.
Reklama
Był też czas na koncert organowy. Za instrumentem zasiadł Paweł Szott – absolwent i student Akademii Muzycznej w Poznaniu. W repertuarze znalazły się utwory m.in. Bacha, Mendelsona i Ogińskiego.
Osiągać rekordy
Mszy św. przewodniczył bp Andrzej Siemieniewski. W homilii mówił m.in. o umiejętności zdobywania rekordów, pierwszego miejsca na podium życia. – Ważne jest, byśmy w życiu stawali się rekordzistami, zwłaszcza w dostrzeganiu potrzeb innych ludzi i szli im z pomocą – mówił. Podkreślił, że to spotkanie jest też okazją do wdzięcznej modlitwy za wszystkich, którzy wspierają potrzebujących, którzy wykazują pomysłowość w niesieniu im pomocy. – Niech wezwanie pielgrzymki odbije się echem w naszych sercach. Niech miłość będzie siłą, która nas przynagla do tego, byśmy czynili to, co mówi nam Jezus – dodał. Msza św. zakończyła się odmówieniem aktu oddania się Matce Bożej Łaskawej.
Bycie twórczym
Jedną z osób, która udowadnia, że niepełnosprawność nie ogranicza w spełnianiu marzeń jest Magdalena Burniak. To mieszkanka Włodzic Wielkich, urodzona z Zespołem Downa. W tym roku, dzięki przyjaciołom i ludziom dobrej woli, ukazał się tomik jej wierszy pt. Natchnienie. Wiersze ocalone. Jak sama twierdzi, w znoszeniu różnych dolegliwości pomaga jej wiara, przyjaźń i spotkania z ludźmi. To właśnie o tym są jej wiersze.
Po posiłku niepełnosprawni aktorzy z warsztatów terapii zajęciowej z Lwówka Śląskiego, przedstawili sztukę teatralną pt. O stokrotce, która pytała w reżyserii Magdaleny Dąbrowskiej.
Jeden z paneli dyskusyjnych z udziałem bp. seniora Ignacego Deca, ks. prof. Dariusza Oko i polityka Marka Jurka
Sanktuarium Matki Boskiej Łaskawej w Krzeszowie gościło w dniach 12-14 maja uczestników I Kongresu poświęconego Wieczystej Adoracji. Organizatorem wydarzenia była Telewizja EWTN Polska (Eternal Word Television Network, czyli Sieć Telewizyjna Wiekuistego Słowa).
To duże wydarzenie dla naszej Telewizji, dlatego że jest związana od samego początku z adoracją Najświętszego Sakramentu. Założona została w Stanach Zjednoczonych przez Matkę Angelikę, która była klaryską klauzurową od Wieczystej Adoracji. Dlatego podczas kongresu są wśród nas obecne Siostry Klaryski z Polski, które pragną nas uczyć modlitwy adoracyjnej – mówił ks. Piotr Wiśniowski, dyrektor EWTN Polska.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Hiszpańskie klasztory klauzurowe przygotowują tysiące ręcznie wykonanych różańców, które będą towarzyszyć czerwcowej wizycie Papieża Leona XIV. W inicjatywę, realizowaną przez 16 wspólnot żyjących na co dzień z dala od życia publicznego, zaangażowali się także młodzi wolontariusze pomagający w pakowaniu różańców. Jak informuje Vatican News, projekt stał się jednym z symboli przygotowań do papieskiej podróży.
Przed wizytą Papieża Leona XIV w Hiszpanii, zaplanowaną na 6–12 czerwca, szesnaście klasztorów kontemplacyjnych z różnych regionów kraju przygotowuje tysiące dziesiątek różańca dla pielgrzymów. Inicjatywa jest związana z podróżą apostolską odbywającą się pod hasłem „Podnieście oczy” („Alzad la mirada”).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
