Tam, w ramach w XVIII edycji międzynarodowej kampanii „Milion dzieci modli się na Różańcu”, prosili o pokój na świecie oraz o beatyfikację Anny Jenke.
Wspólną modlitwę 18 października poprowadził katecheta ks. Andrzej Kinal. W odkrywaniu głębi i piękna tajemnic chwalebnych pomagały społeczności szkolnej fragmenty pism sługi Bożej. Anny Jenke, która różaniec nazywała często „słodkim łańcuchem, który łączy ziemię z niebem”, polecała Panu Bogu przez wstawiennictwo Matki Najświętszej sprawy Kościoła, ojczyzny i całego świata. W jej duchowych zapiskach czytamy: „Biorę do ręki różaniec i w duchu, poprzez intencję – owijam nim całą kulę ziemską, smutną, rozdartą, pełną wojen i cierpień, wątpliwości i niewiary. Moją ufność składam u stóp Twoich i wierzę, że przez Ciebie, Matko Boża przyjdzie ratunek, światło, pomoc... Dla mnie i dla wielu serc. Tylko pomóż mi dobrze odczytać głębię tajemnic Różańca i naśladować Ciebie w moim życiu”.
Po zakończeniu wspólnej modlitwy, przedstawiciele samorządu uczniowskiego złożyli kwiaty pod tablicą poświęconą patronce szkoły. Opactwo Jarosławskie to szczególne miejsce dla nauczycieli i uczniów „Katolika”. W bocznej krypcie kościoła rektoralnego św. Mikołaja i św. Stanisława znajdują się od 1997 r. doczesne szczątki Anny Jenke, często określanej mianem „Perły Miasta Jarosławia”. Proces beatyfikacyjny tej charyzmatycznej nauczycielki i niezwykłej wychowawczyni młodzieży toczy się w archidiecezji przemyskiej od 1992 r.
Ulicami Jarosławia przeszła miejska Droga Krzyżowa, która zgromadziła wiernych ze wszystkich parafii. Modlitwie przewodniczył abp Adam Szal.
Wydarzenie z 7 marca wpisało się w kalendarz wielkopostny Jarosławia. Jak wskazuje ks. prał. Andrzej Surowiec, archiprezbiter jarosławski i organizator wydarzenia – to wydarzenie ma już swoją 25-letnią historię. Wszystkie parafie jednoczą się w we wspólnej modlitwie, przygotowaniu logistycznym, a także odczytywaniu rozważań poszczególnych stacji Drogi Krzyżowej.
Benedykt ze swoim nauczycielem Andrzejem Świeradem
Wśród świętych, których w lipcu przypomina Kościół, są dwaj przyjaciele – święci pustelnicy Andrzej Świerad i Benedykt. Ich wspomnienie przypada 13 lipca. Choć żyli w czasach, kiedy na ziemiach polskich chrześcijaństwo dopiero się kształtowało i byli jednymi z pierwszych Polaków wyniesionych do chwały ołtarzy (1083 r.), ich życie może stanowić dla nas, żyjących na początku trzeciego tysiąclecia, drogowskaz na drodze do świętości. Swoje życie związali z benedyktynami.
Św. Andrzej Świerad urodził się w rodzinie rolniczej najprawdopodobniej w Małopolsce. Wzrastał w środowisku od dawna chrześcijańskim. Przez wiele lat żył w pustelni pod skałą w Tropiu niedaleko Czchowa. Miejsce to znane jest dziś jako Brama Sądecczyzny. Jan Długosz zapisał, że tu „wyróżniał się przykładnym życiem i obyczajami”– jak podaje strona internetowa sanktuarium Świętych Pustelników w Tropiu, gdzie ich kult jest wciąż żywy. Św. Andrzej w ostatnich latach X wieku wstąpił do benedyktynów – klasztoru św. Hipolita na górze Zobor k. Nitry. To właśnie tam przyjął imię Andrzej. Po ukończeniu 40 lat mógł powrócić do życia pustelniczego, które wpisane jest również w duchowość benedyktyńską, do samotności, stwarzającej miejsce do głębszego spotkania z Bogiem. Towarzyszył mu zmieniający się co kilka lat uczeń. Całym swoim życiem dążył do wyłącznej przynależności do Boga. Jako że jednym ze sposobów służby Bożej benedyktynów jest praca, która jest źródłem utrzymania klasztoru, oraz przybliża do Boga i drugiego człowieka, św. Andrzej również oddawał się ciężkiej pracy – zajmował się karczowaniem lasu. Choć wymagało to od niego wiele trudu, nie zaniedbywał pokutnych praktyk. Noc poświęcał na modlitwę. Trzy razy w tygodniu pościł (w poniedziałki, środy i piątki), a podczas Wielkiego Postu – za wyjątkiem sobót i niedziel – jego dziennym pokarmem był jeden orzech włoski. Spośród innych umartwień ciała (żył przecież w średniowieczu, które ciało traktowało jako źródło wszelkiego zła) wymienić jeszcze tu trzeba, że Andrzej opasał się mosiężnym łańcuchem, który – jak mówią podania o jego życiu – z czasem obrósł skórą. W to miejsce wdało się zakażenie, co było przyczyną jego śmierci ok. 1030 r. Zasłynął jako apostoł i patron nawracających się grzeszników.
Wstępny bilans dwóch trzęsień ziemi, które nawiedziły Wenezuelę 24 czerwca, mówi o niemal 4500 ofiarach śmiertelnych. Około 17 000 osób zostało rannych, a ponad 19 500 nadal przebywa w obozach dla poszkodowanych. Siostry salezjanki, które – jak wiele innych zgromadzeń zaangażowały się w akcję pomocową, mówią, że sytuacja kryzysowa trwa cały czas.
Jak informuje agencja Fides, nieznana jest wciąż liczba osób zaginionych. Nieprzerwanie trwają akcje poszukiwawcze i ratunkowe, pomoc medyczna oraz dystrybucja pomocy humanitarnej, także dzięki wsparciu wielu krajów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
