Od ośmiu wieków łączą życie „sam na sam z Bogiem” z posługą pielgrzymom. 20 stycznia paulini obchodzą święto bł. Euzebiusza z Ostrzyhomia, ich założyciela i organizatora życia. Jest to czas powrotu do źródeł i podziękowania Matce Bożej za powołanie.
– Błogosławiony Euzebiusz zaprasza nas do szczególnej posługi wobec świata, którą wyraża symbol światła. Jeżeli będziemy całym sercem kochali Boga i żyli Jego sakramentami, staniemy się Bożym światłem w świecie – powiedział o. Michał Lukoszek, wikariusz generalny Zakonu Paulinów, podczas Mszy św. wspólnotowej.
Łączą kontemplacyjne życie mnicha z życiem we wspólnocie. Oddają się modlitwie za świat w odosobnieniu klauzury. Ojciec Marian Waligóra, opiekun Jasnogórskiej Rodziny Różańcowej, zauważył, że założyciel zakonu zostawił bardzo ważne przesłanie. – Zbieraj wiernych rozproszonych po świecie w jeden płomień, który jest dla Boga, i tak posługuj, żeby ci ludzie chcieli być razem przy Nim. Napełniajcie się duchowo, aby być mocnym światłem dla świata – podkreślił.
Błogosławiony Euzebiusz żył w XIII wieku, był kanonikiem katedralnym w Ostrzyhomiu na Węgrzech. Podczas najazdu Tatarów, chcąc uratować swe życie, ukrywał się w lasach naddunajskich, gdzie spotkał wielu pustelników, z których utworzył pierwszą wspólnotę. Nadał nowemu zgromadzeniu nazwę: Zakon Braci św. Pawła Pierwszego Pustelnika.
Pielgrzymka Hospicjów Polskich
Reklama
„Nie ma wolności bez odpowiedzialności i bez umiłowania prawdy” – to słowa św. Jana Pawła II i hasło Pielgrzymki Hospicjów Polskich, która odbyła się na Jasnej Górze. Doroczne spotkanie było połączone z 26. Konferencją Naukowo-Szkoleniową Opieki Paliatywnej i Zespołów Hospicyjnych. – Aspekt duchowy jest niezwykle ważny w opiece paliatywnej. Jeżeli choruje dusza, to będzie też chorowało ciało. Konferencja, w której uczestniczyliśmy, pokazała nam, jak leczyć chorych, opiekować się nimi i towarzyszyć im w najtrudniejszym okresie ich życia – powiedziała Anna Kaptacz, prezes Stowarzyszenia Opieki Hospicyjnej Ziemi Częstochowskiej. W hospicjum stosowane jest leczenie paliatywne przeznaczone dla pacjentów przewlekle i nieuleczalnie chorych. Pomoc medyczna skoncentrowana jest na leczeniu objawowym i ma na celu łagodzenie skutków choroby, a nie usuwanie jej przyczyn. Działania hospicjum wykraczają często poza okres choroby i pomoc obejmuje również opiekę nad rodziną i bliskimi pacjenta po jego śmierci. W 3-dniowym spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele lekarzy i wolontariuszy z całej Polski.
Zjazd Wspólnoty
Na Jasnej Górze odbył się 3-dniowy zjazd Wspólnoty bł. Euzebiusza. Są to świeccy, którym bliskie są duchowość i dziedzictwo białych mnichów. Modlitwą wspierają wszystkie wymiary ich apostolskiej działalności. – Mam syna w Zakonie Paulinów, ale wszyscy ojcowie są moimi duchowymi synami. Należąc do wspólnoty, jestem zobowiązana do szczególnej modlitwy za nich. Każdy z członków ma wyznaczony dzień, kiedy powierza ich Matce Bożej; ja pamiętam o nich zawsze w pierwszy dzień miesiąca – powiedziała Maria Piskorz z Inowrocławia. Adam z Włodawy podkreślił, że w dzisiejszym świecie jest mało powołań, a wspólnota jest dla niego szczególnym miejscem, w którym omadla tę intencję. – W dobie chaosu, tego, co się dzieje na świecie, przylgnięcie do Boga jest ratunkiem, a przynależność do wspólnoty to umożliwia – powiedział.
Wspólnota bł. Euzebiusza powstała w 2011 r. Wśród jej członków są m.in. wierni paulińskich parafii oraz rodziny ojców i braci.
Jasnogórski flesz
• 29 stycznia – 1 lutego – sympozjum dla ojców duchownych, rekolekcjonistów i spowiedników;
• 2 lutego – święto Matki Bożej Gromnicznej, Dzień Życia Konsekrowanego; pielgrzymka parlamentarzystów;
• 3 lutego – pielgrzymka samorządowa powiatu wołomińskiego; pierwszosobotnie zawierzenie rodzin.
O. Paweł Michalik podczas nabożeństwa 'Pawełek' 17 stycznia 2018 r.
Po ciężkiej i długiej chorobie zmarł o. Paweł Michalik, paulin. Miał 61 lat, z czego 32 przeżył w Zakonie Paulinów, służąc jako kapłan 24. lata. W ostatnim czasie posługiwał na Jasnej Górze, gdzie był dyrektorem biblioteki jasnogórskiej, a także pełnił posługę egzorcysty.
O. Paweł Michalik urodził się 2 marca 1959 r. w Rudzie Śląskiej, w arch. katowickiej. Pierwszą profesję zakonną złozył 8 września 1988 r., a profesję wieczystą w Zakonie Paulinów - 2 sierpnia 1995 r. Święcenia kapłańskie przyjął 8 czerwca 1996 r.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
W corocznym sprawozdaniu domu królewskiego jako tytuł królewski nie jest już używane wielowiekowe określenie: „Obrońca Wiary”, lecz tytuł „Obrońca przestrzeni dla wiary w wielowyznaniowym narodzie” - donoszą brytyjskie media. Król jest zatem patronem wiernych wszystkich religii.
Znany, były anglikański działacz, określił to jako „zdradę wiary”. Portal „Christian Today” cytuje Gavina Ashendena, niegdyś kapelana matki Karola, Elżbiety II (1952–2022), który powiedział: „To, co wygląda na dostosowanie jego przysięgi koronacyjnej, jest w rzeczywistości zdradą jego urzędu, jego chrześcijańskiej wiary oraz wiary jego poddanych”. Stwierdził, że koncepcja, „iż istnieje wielu bogów i wszyscy są równi”, stanowi atak na autorytet Jezusa Chrystusa, Jego naukę i Jego wyznawców. W 2017 roku Ashenden zrezygnował ze wszystkich stanowisk w Kościele anglikańskim, a pod koniec 2019 roku przeszedł do Kościoła katolickiego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
