Trwają prace nad przekształceniem Papieskiego Wydziału Teologicznego w akademię. O planach i podjętych krokach, na święcie PWT opowiadał rektor uczelni ks. prof. Sławomir Stasiak.
Już zostały opracowane projekty statutu akademickiego oraz statutów poszczególnych wydziałów. Trwają negocjacje z Dykasterią ds. Kultury i Nauki, Państwową Komisją Akredytacyjną oraz Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Trwają też prace nad utworzeniem nowych kierunków studiów podyplomowych w dziedzinie prawa i opieki nad osobami starszymi – mówił rektor.
Podczas uroczystości wręczone zostały medale PWT. Złotym medalem został uhonorowany ks. prałat Stanisław Paszkowski, natomiast brązowymi mgr inż. Jolanta Kanafa oraz ks. Stanisław Nowak. Wręczona została także nominacja na kierownika katedry eklezjologii i sakramentologii, którą odebrał ks. dr hab. Jacek Froniewski.
Była to także okazja do wręczenia dyplomów doktorskich, które otrzymali: Elżbieta Olczak, Anna Szemplińska, Ewa Maria Sołtys, ks. Mateusz Hajder, ks. Andrzej Leon Hładki, ks. Jarosław Górecki, Wojciech Jokiel.
Święto PWT we Wrocławiu związane jest z liturgicznym wspomnieniem św. Tomasza z Akwinu, patrona uczelni, które przypada na 28 stycznia.
Pod hasłem „#Kierunek_Wolność” odbyło się 34. Ogólnopolskie Forum Młodych. Spotkanie rozpoczęło się w czwartek 22 listopada i trwało dwa dni.
Sesje wykładowe, które odbywały się na Papieskim Wydziale Teologicznym poprzedziły Eucharystie sprawowane w kaplicy wrocławskiego seminarium. Mszy św. inaugurującej OFM przewodniczył ks. Kacper Radzki, rektor MWSD. Kapłan w homilii nawiązał do hasła, które towarzyszyło wydarzeniu. - Cała refleksja, która będzie towarzyszyć naszym 48 godz. namysłu nad wolnością i jej kierunkiem, będzie oscylować wokół stawania człowieka w prawdzie. Człowiek wolny to ten, który potrafi spojrzeć na siebie prawdziwie, który ma odwagę dostrzec w sobie to, co jest błędem i poprawić go. Będziemy się przyglądać wolności w kontekście psychologicznym, może trochę pedagogicznym, socjologicznym, ale i w kontekście teologicznym. Będziemy patrzeć na tę wolność, jako umiejętność stawania w prawdzie, ponieważ wszelkie działania terapeutyczne, psychologiczne, pedagogiczne, wszystkie te, które podpowiadają nam w jaki sposób żyć, skłaniają się ku jednemu – aby człowiek mógł spojrzeć na siebie prawdziwie – nauczał ks. Kacper Radzki.
Opowiadanie otwiera tzw. narrację o Arce (1 Sm 4-6). Izrael staje do walki z Filistynami w okolicy Eben-Ezer i Aphek. Pierwsza porażka budzi pytanie starszych: „Dlaczego Pan pobił nas dziś przed Filistynami?” Autor widzi dzieje w świetle przymierza. Klęska odsłania stan ludu i stan sanktuarium. W odpowiedzi sprowadza się z Szilo Arkę Przymierza Pana Zastępów, „który zasiada na cherubach” (kerubim).
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
