Najstarsza wzmianka o parafii w Knurowie (arch. katowicka) pojawia się w 1447 r. W czasie wojny trzydziestoletniej knurowska parafia utraciła swoją samodzielność i została erygowana dopiero w 1915 r. Budowę obecnego kościoła Świętych Cyryla i Metodego rozpoczęto w 1937 r. według projektu Henryka Gambca z Piotrowic Śląskich. Aktu poświęcenia kościoła dokonał 13 lipca 1947 r. bp Juliusz Bieniek.
Niepozorna z zewnątrz bryła świątyni zaskakuje wspaniałym i oryginalnym wnętrzem. Wystrój, według własnego projektu, wykonał w latach 60. XX wieku zakopiański rzeźbiarz Henryk Burzec. Twórca połączył dzieje chrześcijaństwa w Polsce oraz obchody milenijne z 1966 r. – ikonografię chrześcijańską z elementami kultury słowiańskiej.
Ołtarz główny to tzw. Drzewo Chrześcijaństwa. Centralnymi postaciami są w nim pierwsi apostołowie Słowian: św. Cyryl z krzyżem i św. Metody z Pismem Świętym. W głębi ołtarza głównego znajduje się jakby słuchająca rodzina Polan: matka z dzieckiem i potężni wojowie, wyposażeni w miecze i krzyże. Umieszczenie świętych apostołów Słowian na pierwszym planie, na gałęziach drzewa, sprawia wrażenie symbolicznego dokonywania wyboru między dobrem a złem, pogaństwem a chrześcijaństwem. Napis po prawej stronie ołtarza głównego to fragment Bogurodzicy, po lewej natomiast – fragment pieśni ku czci patronów. Powstały również dwa ołtarze boczne: Serca Jezusowego oraz Matki Bożej, która przedstawiona jest na tle polskich orłów. W bocznej wnęce po lewej stronie anioł trzyma symbol pokoju – gołębia gotowego do lotu. Mozaikowy strop ze szkła i kamieni nawiązuje do historii naszego państwa – od przyjęcia przez Polskę chrztu do współczesności.
Proboszczem parafii od 2015 r. jest ks. Mirosław Pelc. Działa w niej kilka grup parafialnych, m.in.: Dzieci Maryi, Apostolstwo Dobrej Śmierci, Krąg Biblijny, Franciszkański Zakon Świeckich, Szkoła Nowej Ewangelizacji, Ruch Światło-Życie, oaza dorosłych. Warto podkreślić, że Stowarzyszenie Mężów św. Józefa ma swój sztandar z 1935 r. Parafia otrzymała także w darze sztandar Towarzystwa Polek z 1929 r. – być może pod odnowionym sztandarem odrodzi się stowarzyszenie kobiet. Na terenie parafii znajdują się również tzw. farskie ogrody z piękną figurą Matki Bożej, gdzie odbywają się parafialne festyny. /i.c.
Człowiek ma w swoją konstrukcję wpisaną ciekawość. Jeśli tylko jest ona zbudowana na fundamencie poszukiwania i rozwoju – niech staje się motorem napędowym działania. Zwłaszcza gdy stoi w parze z poszukiwaniem prawdy, dążeniem do źródła.
Pamiętają Państwo takie powiedzenie, a w zasadzie ripostę, którą zbywano dzieci – tę odnoszącą się do ciekawości, która była pierwszym stopniem do piekła? Jeśli trochę poszperamy, to znajdziemy jej źródło w dziele XII-wiecznego św. Bernarda z Clairvaux, mistyka i zakonnika, zatytułowanym O stopniach pokory i pychy. Oczywiście, nie jest to źródło serwujące konkretny cytat, ale odnoszące się do ciekawości w kontekście pychy, czegoś, co może prowadzić na manowce. Ale czy musi? W zasadzie wszystko zależy od nas. Jeśli kreujemy w młodym człowieku – jako rodzice, rodzina, przyjaciele – dobre wzorce, stajemy się nie tylko kimś odpowiedzialnym za jego rozwój fizyczny, ale też za to wszystko, co określamy jako rozwój duchowy. Możemy podlewać w nim każde ziarno. Od wiary, potrzeby obcowania z pięknem, zainteresowania literaturą po – ogólnie ujmując – ciekawość świata. Miłość. Możemy podać coś na tacy albo pobudzić do aktywności, zamiast przysłowiowej ryby dać wędkę.
Ta ewangeliczna scena może przerażać. Wzbudza wewnętrzny niepokój. Świat wciąż przekonuje, że diabeł nie istnieje. A jednak powiadają, że największym przekrętem tego świata jest to, że on, przeciwnik Boga przekonał ludzi do swego nieistnienia. A jednak, przystąpił do Jezusa. Nie wiedział kim jest? Wiedział i chciał w Nim zasiać wątpliwość, wciągnąć w rozmowę, zakwestionować słuszność drogi, wyboru, powołania, misji, logiczność tego świata, ośmieszyć, zaatakować i uderzyć w ludzką naturę. Jeśli przez Adama i Ewą udało się skutecznie popsuć człowieka, to dlaczego nie spróbować z Jezusem, przecież też jest i człowiekiem. Diabelska myśl, ale jakże bliska doświadczeniu każdego człowieka.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 22 lutego 2026; Rok A, II
Do wspólnej drogi, do słuchania razem Ducha Świętego, oraz do budowania wspólnoty Kościoła poprzez wzajemne słuchanie siebie zaprosił wiernych archidiecezji krakowskiej kard. Grzegorz Ryś. W liście pasterskim metropolita krakowski zachęca też do "budowania Kościoła wiernych pozostających względem siebie w prawdziwych i żywych relacjach, współodpowiedzialnych, zatroskanych o innych i o jakość kościelnych wspólnot". W liście na Wielki Post metropolita krakowski podzielił się też ramowym planem Synodu Diecezjalnego, który rozpocznie się 14 marca. List będzie czytany w kościołach i kaplicach Archidiecezji Krakowskiej jutro - w niedzielę, 22 lutego.
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze towarzyszymy Jezusowi na pustyni. Albo lepiej: odkrywamy, że to ON towarzyszy NAM na każdej naszej pustyni – więcej: towarzyszy nam na każdym kroku naszej życiowej drogi. Św. Mateusz w swojej Ewangelii konsekwentnie to pokazuje, jak Jezus swoim życiem powiela każdy fragment losu swojego narodu. Rodzi się w skromnym Betlejem jak król Dawid. Potem – wraz Rodzicami – ucieka do Egiptu i znajduje tam ocalenie – jak wieki przed Nim wszyscy synowie Jakuba/Izraela. Potem powraca do Ojczyzny i spędza na pustyni – podobnie jak Żydzi po wyjściu z Egiptu – 40 dni (symbolizujących 40 lat), doświadczając wszystkich „pokus pustyni”:
głodu (pierwsza pokusa); niewiary, czyli wystawiania Boga na próbę (pokusa druga); bałwochwalstwa (pokusa trzecia: wszystkie bogactwa świata jak pustynny, złoty cielec).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
