Jubileuszowy Rok i przewodnie hasło: „Maryjo, z Tobą świata nadzieja” wyznaczyły kierunek duchowego pielgrzymowania i sprawiły, że każdy dzień tej wyjątkowej podróży niósł głębokie przeżycia religijne, modlitwę i poczucie wspólnoty.

Głównym celem była Fatima – miejsce objawień Matki Bożej, gdzie Maryja wzywała do modlitwy, pokuty i nawrócenia. W Cova da Iria uczestniczyliśmy w poruszającej Drodze Krzyżowej prowadzącej przez wzgórza, którymi przed laty szli pastuszkowie: Hiacynta, Franciszek i Łucja. Szczególnym momentem były Eucharystie w Kaplicy Objawień, będącej duchowym sercem sanktuarium oraz wieczorna modlitwa różańcowa połączona z procesją świateł. Wzruszającym doświadczeniem było nawiedzenie rodzinnych domów pastuszków w Aljustrel, gdzie w prostocie tamtejszej wioski można było niemal dotknąć świętości codziennego życia.

W Batalha podziwialiśmy gotycki klasztor, przypominający o wielkości wiary i sztuki. W Nazare – maryjnym miasteczku – modliliśmy się u stóp Matki Bożej, a w Coimbrze, mieście św. Elżbiety Portugalskiej i jednego z najstarszych uniwersytetów Europy, nawiedziliśmy Kościół Świętego Krzyża, w którym bije serce dawnej portugalskiej pobożności. Nie zabrakło również duchowych przeżyć w północnej Portugalii – w Porto, gdzie modliliśmy się w kościele św. Franciszka, z zachwycającym barokowym wnętrzem, a jednocześnie skłaniającym do pokory i refleksji. Kulminacyjnym momentem pielgrzymowania była wizyta w hiszpańskim Santiago de Compostela, gdzie w cieniu katedry i przy grobie św. Jakuba Apostoła złożyliśmy osobiste intencje i prośby. Był to czas wielkiej ciszy, wdzięczności i poczucia wspólnoty z milionami pielgrzymów, którzy przez wieki przemierzali Drogę św. Jakuba. Nawiedziliśmy również sanktuarium Bom Jesus de Monte w Bradze – miejsce o wyjątkowej duchowości, położone na wzgórzu.

W kolejnych dniach na trasie były: królewska Sintra i jej Pałac Narodowy, stanęliśmy nad brzegiem Atlantyku w Cabo da Roca – najbardziej na zachód wysuniętym punkcie kontynentu, by zawierzyć Maryi nasze dalsze drogi. W Belem i Lizbonie, gdzie historia splata się z nowoczesnością, spotkaliśmy się z historią odkryć geograficznych i świętością św. Antoniego. Te miejsca, tętniące życiem i duchowością, ukazały nam Portugalię jako kraj z sercem otwartym na Ewangelię.

Ostatnim akcentem pielgrzymki była Msza św. sprawowana u stóp pomnika Chrystusa Króla – Christo Rei, z którego ramion roztacza się widok na Lizbonę. U stóp Zbawiciela zakończyliśmy pielgrzymowanie, powierzając Mu wszystkie duchowe owoce tego tygodnia, prosząc, by uczynił nas świadkami nadziei – tej, którą niesie Maryja. Przeżyliśmy rekolekcje w drodze, czas odnowy ducha, odkrywania ciszy modlitwy i radości bycia razem. W Roku Jubileuszowym, w sercu portugalskiej ziemi, wpatrując się w oczy Matki Bożej Fatimskiej, każdy z nas usłyszał coś dla siebie. Wróciliśmy przemienieni, z sercem przepełnionym wdzięcznością, pokojem i światłem.